Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 53
द्विजा ऊचुः । कर्णाटाख्यो महारौद्रो दानवो मदगर्वितः । विघ्नं प्रकुरुते नित्यं सत्यमंदिरवासिनाम्
dvijā ūcuḥ | karṇāṭākhyo mahāraudro dānavo madagarvitaḥ | vighnaṃ prakurute nityaṃ satyamaṃdiravāsinām
ద్విజులు అన్నారు—‘కర్ణాట అనే దానవుడు, మహారౌద్రుడై మదగర్వంతో ఉబ్బి, సత్యమందిరవాసులకు నిత్యం విఘ్నాలు కలిగిస్తున్నాడు.’
Dvijas (Brāhmaṇas)
Tirtha: Satya-mandira
Type: temple
Listener: The addressed protector (context suggests Devī/authority)
Scene: Dvijas speak urgently, pointing toward a shadowy fierce dānava ‘Karṇāṭa’ looming near a temple precinct, suggesting constant harassment of residents.
FAQs
Adharma often appears as ‘vighna’ obstructing sacred life; naming the affliction before the divine is part of restoring order.
A local sacred locus, the Satya-mandira within the Dharmāraṇya setting, is referenced as the community under threat.
None explicitly; the verse supplies the grievance that prompts divine action.