Adhyaya 16
Brahma KhandaDharmaranya MahatmyaAdhyaya 16

Adhyaya 16

అధ్యాయము 16 యుధిష్ఠిరుడు–వ్యాసుల మధ్య ప్రశ్నోత్తర రూపంలో ధార్మిక తత్త్వచర్చగా సాగుతుంది. ధర్మారణ్యంలో రాక్షస, దైత్య, యక్షాది ఉపద్రవకర సత్త్వాల వల్ల కలిగే భయాన్ని శమింపజేయుటకు స్థాపించబడిన రక్షాశక్తుల పేర్లు, వాటి స్థానాలు క్రమబద్ధంగా చెప్పమని యుధిష్ఠిరుడు అడుగుతాడు. వ్యాసుడు దేవాధికారులు ఈ శక్తులను నాలుగు దిక్కులలో ద్విజులకూ సమస్త ప్రజలకూ రక్షణార్థం ప్రతిష్ఠించారని వివరిస్తాడు. శ్రీమాత, శాంతా, సావిత్రీ, గాత్రాయీ, ఛత్రాజా, ఆనందా వంటి దేవీ రూపాలు, వాటి ఆయుధధారణ, గరుడ–సింహాది వాహనాలు, అలాగే స్థలరక్షణ మరియు యజ్ఞధర్మ క్రమాన్ని కాపాడే స్వరూపం వర్ణించబడుతుంది. ఛత్రాజా స్థలానికి ముందున్న ఒక పవిత్ర సరస్సు ప్రస్తావన వస్తుంది; అక్కడ స్నానం, తర్పణం, పిండదానం చేసినచో అక్షయ ఫలమని చెప్పబడింది. తదుపరి పుణ్యతత్త్వం విస్తరించి, రోగశమనము, శత్రునివారణము, సంపద, విజయము వంటి ఫలాశ్వాసాలు ఇవ్వబడతాయి. చివరగా ఆనందాను సాత్త్వికీ శక్తిగా స్తుతించి, నిర్దిష్ట నైవేద్యాదులతో పూజిస్తే దీర్ఘకాల ఫలము, విద్యావృద్ధి, ఆరోగ్యక్షేమము లభిస్తాయని ఉపదేశించబడుతుంది.

Shlokas

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । रक्षसां चैव दैत्यानां यक्षणामथ पक्षिणाम् । भयनाशाय काजेशैर्धर्मारण्यनिवासिनाम्

యుధిష్ఠిరుడు పలికెను—రాక్షసులు, దైత్యులు, యక్షులు మరియు పక్షులవలన కలిగే భయనాశార్థం, ధర్మారణ్యనివాసుల కొరకు కాజేశాధిపతులు స్థాపించిన ఉపాయములను నాకు చెప్పుము.

Verse 2

शक्तीः संस्थापिता नृनं नानारूपा ह्यनेकशः । तासां स्थानानि नामा नि यथारूपाणि मे वद

మనుష్యుల రక్షణార్థం నానారూపములైన అనేక శక్తులు స్థాపింపబడినవి. వాటి రూపానుగుణంగా వాటి స్థానములు, నామములు నాకు చెప్పుము.

Verse 3

व्यास उवाच । शृणु पार्थ महाबाहो धर्ममूर्ते नृपोत्तम । स्थाने वै स्थापिता शक्तिः काजेशैश्चैव गोत्रपा

వ్యాసుడు పలికెను—హే పార్థ, మహాబాహో! హే ధర్మమూర్తి, నృపోత్తమ! వినుము—కాజేశాధిపతులు తగిన స్థానములలో శక్తిని స్థాపించిరి; ఆమె గోత్రరక్షిణి.

Verse 4

श्रीमाता मदारिकायां शांता नंदापुरे वरे । रक्षार्थं द्विजमुख्यानां चतुर्दिक्षु स्थिताश्च ताः

మదారికాయందు శ్రీమాత, శ్రేష్ఠ నందాపురమందు శాంతా విరాజిల్లుచున్నది. ద్విజముఖ్యుల రక్షణార్థం ఆ శక్తులు నాలుగు దిక్కులందు నిలిచియున్నవి.

Verse 5

युक्ताश्चैव सुरैः सर्वैः स्वस्वस्थाने नृपोत्तम । वनमध्ये स्थिताः सर्वा द्विजानां रक्षणाय वै

హే నృపోత్తమా! సమస్త దేవతలచే యథావిధిగా నియమింపబడిన వారు అందరూ తమ తమ స్థానాలలో అరణ్యమధ్య నిలిచిరి—నిజముగా ద్విజుల రక్షణార్థమే।

Verse 6

सा बभूव महाराज सावित्रीति प्रथा शिवा । असुराणां वधार्थाय ज्ञानजा स्थापिता सुरैः

హే మహారాజా! ఆ శుభదాయిని దేవి ‘సావిత్రీ’ అని ప్రసిద్ధి పొందెను. పవిత్ర జ్ఞానమునుండి జన్మించిన ఆమెను అసురవధార్థమై దేవతలు స్థాపించిరి.

Verse 7

गात्रायी पक्षिणी देवी छत्रजा द्वारवासिनी । शीहोरी चूटसंज्ञा या पिप्पलाशापुरी तथा । अन्याश्च बहवश्चैव स्थापिता भयरक्षणे

గాత్రాయీ, పక్షిణీ దేవి, ఛత్రజా, ద్వారవాసినీ, శీహోరీ, ‘చూటా’ అని ప్రసిద్ధమైన ఆమె, అలాగే పిప్పలాశాపురీ—ఇంకా అనేక దేవతలు భయరక్షణార్థం స్థాపింపబడిరి.

Verse 8

प्रतीच्योदीच्यां याम्यां वै विबुधैः स्थापिता हि सा । नानायुधधरा सा च नानाभरणभूषिता

పడమర, ఉత్తర, దక్షిణ దిశలలో ఆ దేవి దేవతలచే స్థాపింపబడెను; ఆమె నానావిధ ఆయుధధారిణి, నానాభరణాలతో అలంకృతురాలై యుండెను.

Verse 9

नानावाहनमारूढा नानारूपधरा च सा । नानाकोपसमायुक्ता नानाभयविना शिनी

ఆమె నానావిధ వాహనములపై ఆరూఢురాలై, నానారూపములు ధరించెను. నానావిధ కోపసమేతురాలై, నానాభయములను నశింపజేయు దేవి.

Verse 10

स्थाप्या मातर्यथास्थाने यथायोग्या दिशोदिश । गरुडेन समारूढा त्रिशूलवरधारिणी

మాతాదేవిని తన యథాస్థానంలో, ప్రతి దిశలో యథాయోగ్యంగా ప్రతిష్ఠించాలి—గరుడారూఢగా, త్రిశూలాన్ని ధరించి వరప్రదాయినిగా।

Verse 11

सिंहारूढा शुद्धरूपा वारुणी पानदर्पिता । खड्गखेटकबाणाढ्यैः करैर्भाति शुभानना

సింహారూఢగా, శుద్ధరూపిణిగా—వారుణీ, పానదర్పంతో మత్తుగా—శుభముఖి దేవి ఖడ్గం, ఖేటకం, బాణాలతో సుసజ్జితమైన చేతులతో ప్రకాశిస్తుంది।

Verse 12

रक्तवस्त्रावृता चैव पीनोन्नतपयोधरा । उद्यदादित्यबिंबाभा मदाघूर्णितलोचना

ఆమె ఎర్ర వస్త్రాలతో ఆవరించబడి, పుష్టిగా ఉన్నతమైన స్తనాలతో; ఉదయసూర్యబింబంలా కాంతిమంతంగా, మదంతో తేలియాడే చూపులతో ఉంటుంది।

Verse 13

एवमेषा महादिव्या काजेशैः स्थापिता तदा । रक्षार्थं सर्वजंतूनां सत्यमंदिरवासिनाम्

ఇలా ఆ మహాదివ్య దేవిని అప్పుడు కాజేశులు ప్రతిష్ఠించారు—సర్వజీవుల రక్షణార్థం, ముఖ్యంగా సత్యమందిరంలో నివసించువారికోసం।

Verse 14

सा देवी नृपशार्दूल स्तुता संपूजिता सह । ददाति सकलान्कामान्वांछितान्नृपमत्तम

హే నృపశార్దూలా! ఆ దేవి స్తుతి చేసి సమ్యక్ పూజించినప్పుడు ప్రసన్నమై, హే నృపమత్తమా, సమస్త వాంఛిత కోరికలను ప్రసాదిస్తుంది।

Verse 15

धर्मारण्यात्पश्चिमतः स्थापिता छत्रजा शुभा । तत्रस्था रक्षते विप्रान्कियच्छक्तिसम न्विता

ధర్మారణ్యానికి పడమట దిశలో శుభమైన ‘ఛత్రజా’ దేవి ప్రతిష్ఠింపబడింది. ఆమె అక్కడ నివసిస్తూ, పరిమిత దివ్యశక్తితో యుక్తురాలై, బ్రాహ్మణులను రక్షిస్తుంది.

Verse 16

भैरवं रूपमास्थाय राक्षसानां वधाय च । धारयंत्यायुधानीत्थं विप्राणामभयाय च

రాక్షసుల వధార్థం ఆమె భైరవస్వరూపాన్ని ధరించుతుంది. ఈ విధంగా ఆయుధాలను ధరించి, బ్రాహ్మణులకు అభయాన్ని కలిగిస్తుంది.

Verse 17

सरश्चकार तस्याग्रे उत्तमं जल पूरितम् । सरस्यस्मिन्महाभाग कृत्वा स्नानादितर्पणम्

ఆమె ముందర ఆయన శుద్ధజలంతో నిండిన ఉత్తమ సరస్సును సృష్టించాడు. ఓ మహాభాగ! ఆ సరస్సులో స్నానం చేసి, తర్పణాది కర్మలు ఆచరించి,

Verse 18

पिंडदानादिकं सर्वमक्षयं चैव जायते । भूमौ क्षिप्तांजलीन्दिव्यान्धूपदीपादिकं सदा

పిండదానాది సమస్త కర్మాల పుణ్యం అక్షయమవుతుంది. భూమిపై అర్పించిన దివ్య అంజలి, ధూపదీపాదులు కూడా సదా ఫలప్రదమవుతాయి.

Verse 19

तस्य नो बाधते व्याधिः शत्रूणां नाश एव च । बलिदानादिकं तत्र कुर्याद्भूयः स्वशक्तितः

అతనికి వ్యాధులు బాధించవు; శత్రువుల నాశమే జరుగుతుంది. కనుక అక్కడ తన శక్తి మేరకు మళ్లీ మళ్లీ బలిదానాది అర్పణలు చేయాలి.

Verse 20

शत्रवो नाशमायांति धनं धान्यं विवर्धते । आनंदा स्थापिता राजञ्छक्त्यंशा च मनोरमा

శత్రువులు నశిస్తారు, ధనం ధాన్యం వృద్ధి చెందుతుంది. ఓ రాజా, శక్త్యంశమైన మనోహర ఆనందా అక్కడ ప్రతిష్ఠితమైంది.

Verse 21

रक्षणार्थं द्विजातीनां माहात्म्यं शृणु भूपते । शुक्लांबरधरा दिव्या हेमभूषणभूषिता

ఓ భూపతీ, ద్విజుల రక్షణార్థం ఈ మహాత్మ్యాన్ని వినుము. ఆమె దివ్య దేవి, శ్వేతాంబరధారిణి, హేమాభరణాలతో అలంకృతురాలు.

Verse 22

सिंहारूढा चतुर्हस्ता शशांककृतशेखरा । मुक्ताहारलतोपेता पीतोन्नतपयोधरा

ఆమె సింహారూఢ, చతుర్భుజ, శశాంకాన్ని శిఖరంగా ధరించినది. ముత్యాల హారాలతో అలంకృతురాలు; ఆమె ఉన్నత స్తనాలు స్వర్ణవర్ణ కాంతితో ప్రకాశిస్తాయి.

Verse 23

अक्षमालासिहस्ता च गुण तोमरधारिणी । दिव्यगंधवराधारा दिव्यमालाविभूषिता

ఆమె చేతుల్లో అక్షమాల మరియు ఖడ్గం ఉన్నాయి; ధనుస్సు తాడు మరియు తోమరాన్ని ధరించింది. దివ్య సుగంధపు శ్రేష్ఠ ఆధారమై, దివ్య మాలలతో విభూషితురాలు.

Verse 24

सात्त्विकी शक्तिरानंदा स्थिता तस्मिन्पुरे पुरा । पूजयेत्तां च वै राजन्कर्पूरारक्त चंदनैः

సాత్త్విక శక్తి ఆనందా పూర్వకాలం నుంచే ఆ నగరంలో స్థితమై ఉంది. ఓ రాజా, కర్పూరం మరియు రక్తచందనంతో ఆమెను పూజించాలి.

Verse 25

भोजयेत्पायसैः शुभ्रैर्मध्वाज्यसितया सह । भवान्याः प्रीतये राजन्कुमार्याः पूजनं तथा

హే రాజా, భవానీ ప్రీతికై శుద్ధమైన తెల్లని పాయసాన్ని తేనె, నెయ్యి, చక్కెరతో కలిసి భక్తులకు/అతిథులకు భోజనం పెట్టాలి; అలాగే కుమారీదేవిని పూజించాలి।

Verse 26

तत्र जप्तं हुतं दत्तं ध्यातं च नृपसत्तम । तत्सर्वं चाक्षयं तत्र जायते नात्र संशयः

హే నృపశ్రేష్ఠా, అక్కడ చేయబడిన జపం, హోమంలో అర్పించిన ఆహుతి, ఇచ్చిన దానం, చేసిన ధ్యానం—అన్నీ అక్కడ అక్షయఫలమవుతాయి; ఇందులో సందేహం లేదు।

Verse 27

त्रिगुणे त्रिगुणा वृद्धिस्तस्मिन्स्थाने नृपोत्तम । साधकस्य भवेन्नूनं धनदारादिसं पदः

హే నృపోత్తమా, పుణ్యం త్రిగుణమయ్యే ఆ స్థలంలో వృద్ధి కూడా నిశ్చయంగా త్రిగుణమే; సాధకునికి ధనం, భార్య మరియు ఇతర సంపదలు తప్పక కలుగుతాయి।

Verse 28

न हानिर्न च रोगश्च न शत्रुर्न च दुष्कृतम् । गावस्तस्य विवर्द्धंते धनधान्यादिसंकुलम्

అతనికి నష్టం లేదు, రోగం లేదు; శత్రువు గానీ దుష్కృత్యం గానీ అతనిని జయించలేవు। అతని గోవులు వృద్ధి చెందుతాయి, అతని గృహం ధన-ధాన్యాదులతో నిండిపోతుంది।

Verse 29

न शाकिन्या भयं तस्य न च राज्ञश्च वैरिणः । न च व्याधिभयं चैव सर्वत्र विजयी भवेत्

అతనికి శాకినీ భయం లేదు, శత్రు రాజు భయం కూడా లేదు; వ్యాధి భయం కూడా లేదు. అతడు ఎక్కడైనా విజయం పొందుతాడు।

Verse 30

विद्याश्चतुर्द्दशास्यैव भासंते पठिता इव । सूर्यवद्द्योतते भूमावानंदमा श्रितो नरः

అతనికి చతుర్దశ విద్యలు చదివినట్లే స్వయంగా ప్రకాశిస్తాయి. ఆనందంలో స్థిరుడైన ఆ నరుడు భూమిపై సూర్యునివలె తేజస్సుతో విరాజిల్లుతాడు।