Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 48
समास्थानं ततो दृष्ट्वा बोधोपायं प्रचक्रमे । आह तांश्च तदा वम्र्यो धनुर्गुणं प्रयत्नतः । छेत्स्यंति चेत्तच्छब्देन प्रबुध्येत हरिः स्वयम्
samāsthānaṃ tato dṛṣṭvā bodhopāyaṃ pracakrame | āha tāṃśca tadā vamryo dhanurguṇaṃ prayatnataḥ | chetsyaṃti cettacchabdena prabudhyeta hariḥ svayam
ఆయన అలా స్థిరంగా ధ్యానంలో ఉన్నట్లు చూసి వమ్ర్యులు ఆయనను మేల్కొలిపే ఉపాయాన్ని ఆలోచించారు. తరువాత వారు ఇతరులతో—“ప్రయత్నంతో ధనుస్సు గుణాన్ని కోయండి; ఆ శబ్దంతో హరి స్వయంగా మేల్కొనవచ్చు” అని అన్నారు।
Narrator (Purāṇic narrator within Brahma Khaṇḍa context)
Scene: A group (Vamryas/ants) confer near the meditating Viṣṇu; they point toward a bow with taut string, proposing to cut it so the sharp twang will awaken Hari.
FAQs
Even sacred goals require discernment in means—here, the narrative explores whether disturbing a yogin for dharma’s work is justified.
The Dharmāraṇya region forms the sacred backdrop; the verse focuses on the event (awakening Hari) rather than a named tīrtha.
An instrumental act is proposed—creating a sound by cutting a bowstring—to awaken Hari for the devas’ ritual objective.