Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 110
सूत उवाच । एवमुक्त्वा विधेः पुत्रस्तत्रैवांतरधीयत । तस्मिन्गते स नृपतिः क्रीडते सचिवैः सह
sūta uvāca | evamuktvā vidheḥ putrastatraivāṃtaradhīyata | tasmingate sa nṛpatiḥ krīḍate sacivaiḥ saha
సూతుడు పలికెను—ఇట్లు చెప్పి విధాతృపుత్రుడు అక్కడికక్కడే అంతర్ధానమయ్యెను. అతడు వెళ్లిన తరువాత ఆ రాజు తన మంత్రులతో కలిసి వినోదక్రీడలలో మునిగెను.
Sūta
Scene: A luminous figure—identified as the son of Vidhātṛ—finishes speaking and dissolves into light at the very spot; the king then turns to leisurely activity with ministers, suggesting a calm interlude after revelation.
FAQs
Purāṇic teaching often arrives and departs through divine visitations; the narrative marks a transition after instruction is delivered.
The broader discourse concerns Dharmāraṇya, though this verse is a narrative connector rather than direct tīrtha praise.
None.