Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 10
यान्स्मृत्वा विविधैः पापैर्मुच्यते नात्र संशयः । तेषां प्रसादाद्वक्ष्येऽहं तीर्थानां फलमुत्तमम् । सर्वेषां च नियंतारं धर्मात्मानं प्रणम्य च
yānsmṛtvā vividhaiḥ pāpairmucyate nātra saṃśayaḥ | teṣāṃ prasādādvakṣye'haṃ tīrthānāṃ phalamuttamam | sarveṣāṃ ca niyaṃtāraṃ dharmātmānaṃ praṇamya ca
ఎవరిని స్మరించితే అనేక విధాల పాపాల నుండి విముక్తి కలుగుతుందో—ఇందులో సందేహం లేదు. వారి ప్రసాదంతో నేను తీర్థాల ఉత్తమ ఫలాన్ని చెప్పుదును; మరియు సమస్త నియంత అయిన ధర్మాత్మ ప్రభువుకు ప్రణామం చేసి।
Narrative voice (contextual; framed as the narrator introducing tīrtha-phala)
Tirtha: Dharmāraṇya (sectional focus)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (Naimiṣa assembly; implied)
Scene: A narrator with palm-leaf manuscript raises his hand in vow-like gesture, indicating he will proclaim tīrtha fruits; above, a cluster of deities bestow grace; in the foreground, he bows to the all-controlling righteous Lord.
FAQs
Divine remembrance (smaraṇa) and grace are presented as powerful means for purification, leading into the teaching on tīrtha merits.
The verse announces the topic—tīrtha fruits—without naming a particular site yet; the Dharmāraṇya tīrtha-field is the implied setting.
Smaraṇa (remembering) and praṇāma (bowing) are emphasized as devotional acts preceding tīrtha discourse.