Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 58
सामवत्युवाच । गतस्ते संशयः कश्चित्तर्ह्यागच्छ भजस्व माम् । पश्येदं विपिनं कांत परस्त्रीसुरतोचितम्
sāmavatyuvāca | gataste saṃśayaḥ kaścittarhyāgaccha bhajasva mām | paśyedaṃ vipinaṃ kāṃta parastrīsuratocitam
సామవతి చెప్పింది—నీ సందేహం ఏదైనా తొలగిపోయి ఉంటే, అప్పుడు రా; నన్ను భజించు, నాతో రమించు. ప్రియమా, ఈ అడవిని చూడు; ఇది పరస్త్రీ-సురతకు తగినది।
Sāmavatī
Scene: Sāmavatī gestures toward a secluded grove—flowering creepers, soft light, a hidden bower—her expression confident; Sumedhā stands firm yet tested.
FAQs
The verse depicts temptation and adharma (parastrī-sambandha) as a test that dharmic discernment must reject.
No tīrtha is glorified; “vipina” (forest) is a narrative setting, not a praised pilgrimage site.
None; it is a moral-ethical provocation within the story.