Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 32
राज्ञ्युवाच । श्रुतं सर्वमशेषेण प्राग्जन्मचरेितं मया । जातं च महदाश्चर्यं भक्तिश्च मम चेतसि । अथान्यच्छ्रोतुमिच्छामि त्रिकालज्ञ महामते । इदं शरीरमुत्सृज्य यास्यावः कां गतिं पुनः
rājñyuvāca | śrutaṃ sarvamaśeṣeṇa prāgjanmacareिtaṃ mayā | jātaṃ ca mahadāścaryaṃ bhaktiśca mama cetasi | athānyacchrotumicchāmi trikālajña mahāmate | idaṃ śarīramutsṛjya yāsyāvaḥ kāṃ gatiṃ punaḥ
రాణి పలికింది—మా పూర్వజన్మ ఆచరణ వృత్తాంతమంతా నేను పూర్తిగా విన్నాను. నా హృదయంలో మహా ఆశ్చర్యమూ, భక్తিও ఉద్భవించాయి. ఇప్పుడు, హే త్రికాలజ్ఞ మహామతీ, ఇంకొకటి వినదలచాను—ఈ శరీరాన్ని విడిచిన తరువాత మేము మళ్లీ ఏ గతిని పొందుతాము?
Queen (Rājñī)
Listener: tri-kāla-jña mahāmati (seer/sage)
Scene: In a royal chamber, the queen, moved by the tale of past life, sits with folded hands and earnest eyes, questioning a serene tri-kāla-jña sage about the destination after death; the atmosphere is contemplative and devotional.
FAQs
Listening to sacred history awakens bhakti, and sincere inquiry into life-after-death is presented as a dharmic pursuit.
No new site is named in this verse; it continues the sacred Śiva-kṣetra narrative context of the chapter.
No explicit rite is prescribed; the spiritual practice implied is śravaṇa (devotional listening) and inquiry.