Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 96
एषा प्रवृत्तिश्चांडाल्यास्तवेह परिकीर्त्तिता । तथा संदर्शिता शंभोः कृपणेषु कृपालुता । कर्मणः परिपाकोत्थां गतिं पश्य महामते । अधमापि परं स्थानमारोहति निरामयम्
eṣā pravṛttiścāṃḍālyāstaveha parikīrttitā | tathā saṃdarśitā śaṃbhoḥ kṛpaṇeṣu kṛpālutā | karmaṇaḥ paripākotthāṃ gatiṃ paśya mahāmate | adhamāpi paraṃ sthānamārohati nirāmayam
ఇక్కడ నీకు చాండాల స్త్రీ యొక్క ఈ సమస్త వృత్తాంతం చెప్పబడింది; ఇందులో దయనీయుల పట్ల శంభువు కృప స్పష్టంగా దర్శనమిస్తుంది। ఓ మహామతీ, కర్మ పరిపాకం వల్ల కలిగే గతిని చూడు—అధముడైనవాడుకూడా పరమ, నిరామయ స్థితిని అధిరోహించగలడు।
Narrator (contextual Purāṇic narrator; specific speaker not explicit in the snippet)
Scene: A sage-like narrator concludes the tale, gesturing toward Śiva’s compassion and the law of karma; the rescued woman is envisioned ascending toward a serene, luminous realm free of sorrow.
FAQs
Śiva’s mercy and the ripening of karma can elevate anyone; spiritual attainment is not barred by birth or social label.
The verse functions as a doctrinal conclusion rather than a site-glorification; it emphasizes Śiva’s grace connected to liṅga-worship and Śivarātri context.
No direct injunction is stated here; it summarizes the fruit of Śiva-related devotion (notably bilva-offering and Śivarātri night).