Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 87
ये कीर्तयंति मनुजाः परमेश्वरस्य माहात्म्यमेतदथ कर्णपुटैः पिबंति । ते जन्मकोटिकृतपापगणैर्विमुक्ताः शांताः प्रयांति परमं पदमिंदुमौलेः
ye kīrtayaṃti manujāḥ parameśvarasya māhātmyametadatha karṇapuṭaiḥ pibaṃti | te janmakoṭikṛtapāpagaṇairvimuktāḥ śāṃtāḥ prayāṃti paramaṃ padamiṃdumauleḥ
పరమేశ్వరుని ఈ మహాత్మ్యమును కీర్తించుచు, చెవుల పాత్రలతో పానము చేయువారు కోటి జన్మల పాపరాశులనుండి విముక్తులై, శాంతితో ఇందుమౌలి శివుని పరమపదమును చేరుదురు।
Purāṇic narrator (phalaśruti style)
Tirtha: Parameśvara-mahātmyā (as ‘śabda-tīrtha’)
Type: kshetra
Scene: A circle of devotees singing Śiva’s glory while others listen with rapt attention; above them, Śiva as Indumaule (moon-crested) radiates cool light, symbolizing the ‘parama pada’ reached through devotion.
FAQs
Hearing and chanting Śiva’s māhātmya purifies even vast karmic burdens and leads toward Śiva’s supreme state.
No single location is named; the verse glorifies the act of śravaṇa (hearing) and kīrtana (praise) of Śiva’s greatness.
Kīrtana (praising) and śravaṇa (devout listening) of the māhātmya are prescribed as liberating practices.