Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 15
अत्रेदं पुण्यमाख्यानं वर्णयंति मनीषिणः । महापापक्षयकरं श्रवणात्कीर्त्तनादपि
atredaṃ puṇyamākhyānaṃ varṇayaṃti manīṣiṇaḥ | mahāpāpakṣayakaraṃ śravaṇātkīrttanādapi
ఇక్కడ మునీంద్రులు ఈ పుణ్యాఖ్యానాన్ని వర్ణిస్తారు—వినడమే గాని కీర్తించడమే గాని చేసినా మహాపాపక్షయాన్ని కలిగించేది।
Unknown (narrative voice within Brahmottara Khaṇḍa; likely Sūta/Lomaharṣaṇa addressing sages)
Scene: A circle of sages (manīṣiṇaḥ) in a forest hermitage, one reciting a sacred narrative while listeners sit with folded hands; palm-leaf manuscripts, sacrificial fire, and a calm, purifying atmosphere.
FAQs
Purāṇic listening (śravaṇa) and recitation (kīrtana) are themselves salvific practices capable of dissolving heavy sin.
No specific location is named; the emphasis is on the purifying power of sacred narration.
Engage in śravaṇa (hearing) and kīrtana (recitation/praise) of the holy account.