Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 11
तदंगस्पर्शनादेव सद्यो विध्वस्तकिल्बिषः । स ब्रह्मराक्षसो घोरो विषण्णः स्मृतिमाययौ
tadaṃgasparśanādeva sadyo vidhvastakilbiṣaḥ | sa brahmarākṣaso ghoro viṣaṇṇaḥ smṛtimāyayau
అతని దేహస్పర్శమాత్రంతోనే ఆ భయంకర బ్రహ్మరాక్షసుని పాపాలు తక్షణమే నశించెను; అతడు శాంతించి, విషణ్ణుడై, తన స్మృతిని తిరిగి పొందెను।
Narrator (contextual Purāṇic narrator; specific speaker not stated in this excerpt)
Scene: At the moment of touch, a subtle radiance passes from the yogin; the Brahmarākṣasa’s ferocity collapses into sorrow and humility, eyes softening as memory returns.
FAQs
Holiness is transformative: even a sinner is purified instantly through contact with a realized devotee of Śiva.
The verse glorifies saintly contact rather than a named tīrtha in this excerpt.
No formal rite; the implied practice is seeking satsanga (company of the holy).