Adhyaya 12
ఈ అధ్యాయంలో ఋషభుడు ఉపదేశించిన శైవ “శివమయ కవచ” విధానం వివరించబడుతుంది. మొదట మహాదేవునికి నమస్కారం, శుద్ధస్థలంలో ఆసనం, దేహస్థితి సిద్ధం, ఇంద్రియనిగ్రహం, అక్షయ శివుని నిరంతర ధ్యానం చెప్పబడింది. తరువాత హృదయపద్మంలో మహాదేవుని అంతర్ధ్యానంగా స్థాపించి, షడక్షర-న్యాసంతో కవచారోపణ చేయడం సూచించబడుతుంది. అనంతరం రక్షా-స్తోత్రంలో శివరూపాలను (క) భూమి-జలం-అగ్ని వంటి తత్త్వాలలో, (ఖ) పంచవక్త్ర శివ—తత్పురుష, అఘోర, సద్యోజాత, వామదేవ, ఈశాన—రూపాల ద్వారా దిక్కులలో, (గ) శిరస్సు నుండి పాదాల వరకు దేహంలో, (ఘ) పగలు-రాత్రి ప్రహరాలలో విన్యసించి సమగ్ర రక్ష కోరబడుతుంది. దీర్ఘ మంత్రావాహనంలో వ్యాధి, భయం, ఆపదల నివారణ ప్రార్థన ఉంది; ఫలశ్రుతిలో నిత్యపఠనం/ధారణ వల్ల విఘ్నశాంతి, దుఃఖశమనము, దీర్ఘాయుష్షు, మంగళవృద్ధి లభిస్తాయని చెప్పబడింది. చివరలో సూతుడు—ఋషభుడు ఒక రాజకుమారునికి అభిమంత్రిత భస్మం, శంఖం, ఖడ్గం ప్రసాదించి బలం-ధైర్యం పెంచి, శత్రువులను నిరుత్సాహపరచి, విజయము మరియు రాజ్యరక్షణకు హామీ ఇచ్చినట్లు వర్ణిస్తాడు.
Shlokas
Verse 1
ऋषभ उवाच । नमस्कृत्य महादेवं विश्वव्यापिनमीश्वरम् । वक्ष्ये शिवमयं वर्म सर्वरक्षाकरं नृणाम्
ఋషభుడు అన్నాడు—విశ్వవ్యాపి ఈశ్వరుడైన మహాదేవునికి నమస్కరించి, మనుష్యులకు సంపూర్ణ రక్షణనిచ్చే శివమయ వర్మం (కవచం)ను నేను ప్రకటిస్తాను।
Verse 2
शुचौ देशे समासीनो यथावत्कल्पितासनः । जितेंद्रियो जितप्राणश्चिंतयेच्छिवमव्ययम्
శుభ్రమైన స్థలంలో కూర్చొని, విధిగా ఆసనం సిద్ధం చేసుకొని, ఇంద్రియాలను జయించి ప్రాణాన్ని నియమించి, అవ్యయుడైన శివుని ధ్యానించాలి।
Verse 3
हृत्पुंडरीकांतरसन्निविष्टं स्वतेजसा व्याप्तनभोवकाशम् । अतींद्रियं सूक्ष्ममनंतमाद्यं ध्यायेत्परानंदमयं महेशम्
హృదయపద్మాంతరంలో నివసించి, స్వతేజస్సుతో ఆకాశావకాశమంతటిని వ్యాపింపజేసే, ఇంద్రియాతీతుడు, సూక్ష్ముడు, అనంతుడు, ఆద్యుడు—పరమానందమయుడైన మహేశ్వరుని ధ్యానించాలి।
Verse 4
ध्यानावधूताखिलकर्मबंधश्चिरं चिदानंदनिमग्नचेताः । षडक्षरन्याससमाहितात्मा शैवेन कुर्या त्कवचेन रक्षाम्
ధ్యానంతో సమస్త కర్మబంధాలను తొలగించి, దీర్ఘకాలం చిదానందంలో లీనమైన చిత్తంతో, షడక్షర మంత్రన్యాసం ద్వారా ఆత్మను సమాహితం చేసి—శైవ కవచంతో రక్షణ పొందాలి।
Verse 5
मां पातु देवोऽखिलदेवतात्मा संसारकूपे पतितं गभीरे । तन्नाम दिव्यं वरमंत्रमूलं धुनोतु मे सर्वमघं हृदिस्थम्
సర్వ దేవతల ఆత్మస్వరూపుడైన ఆ దేవుడు, గాఢమైన సంసార కూపంలో పడిన నన్ను రక్షించుగాక. ఆయన దివ్య నామం—శ్రేష్ఠ మంత్రమూలం—నా హృదయంలోని సమస్త పాపాన్ని తొలగించుగాక।
Verse 6
सर्वत्र मां रक्षतु विश्वमूर्त्तिर्ज्योतिर्मयानंदघनश्चिदात्मा । अणोरणीयानुरुशक्तिरेकः स ईश्वरः पातु भयादशेषात्
విశ్వమూర్తి, జ్యోతిర్మయుడు, ఆనందఘనుడు, చిదాత్మస్వరూపుడైన ప్రభువు ఎక్కడైనా నన్ను రక్షించుగాక. అణువుకంటే అణువైన, అపారశక్తిగల ఆ ఏకైశ్వరుడు సమస్త భయాల నుండి నన్ను పూర్తిగా కాపాడుగాక।
Verse 7
यो भूस्वरूपेण बिभर्ति विश्वं पायात्स भूमेर्गिरिशोऽष्टमूर्तिः । योऽपां स्वरूपेण नृणां करोति संजीनं सोऽवतु मां जलेभ्यः
భూమిస్వరూపంగా విశ్వాన్ని ధరించే అష్టమూర్తి గిరీశుడు భూమితత్త్వం ద్వారా నన్ను రక్షించుగాక. అలాగే జలస్వరూపంగా జీవులకు సంజీవనమిచ్చేవాడు, జలమూలమైన ప్రమాదాల నుండి నన్ను కాపాడుగాక।
Verse 8
कल्पावसाने भुवनानि दग्ध्वा सर्वाणि यो नृत्यति भूरिलीलः । स कालरुद्रोऽवतु मां दवाग्नेर्वात्यादिभीतेरखिलाच्च तापात्
కల్పాంతంలో సమస్త లోకాలను దహించి మహాలీలతో నర్తించువాడు కాలరుద్రుడు; దవాగ్ని నుండి, వాత్యాది భయాల నుండి, సమస్త దాహతాపాల నుండి నన్ను రక్షించుగాక।
Verse 9
प्रदीप्तविद्युत्कनकावभासो विद्यावराभीतिकुठारपाणिः । चतुर्मुखस्तत्पुरुषस्त्रिनेत्रः प्राच्यां स्थितं रक्षतु मामजस्रम्
ప్రజ్వలిత విద్యుత్తు, కనకమువలె ప్రకాశించు, విద్యా-వర-అభయ-కుఠారములను ధరించిన చతుర్ముఖ త్రినేత్ర తత్పురుషుడు పూర్వదిశలో నిలిచి నన్ను నిత్యం రక్షించుగాక।
Verse 10
कुठारवेदांकुशपाशशूलकपालढक्काक्षगुणान्दधानः । चतुर्मुखो नीलरुचिस्त्रिनेत्रः पायादघोरो दिशि दक्षिणस्याम्
కుఠారం, వేదం, అంకుశం, పాశం, శూలం, కపాలం, ఢక్కా, అక్షమాల, ధనుర్గుణం ధరించిన నీలరుచిగల త్రినేత్ర చతుర్ముఖ అఘోరుడు దక్షిణదిశలో నన్ను కాపాడుగాక।
Verse 11
कुंदेन्दुशंखस्फटिकावभासो वेदाक्षमालावरदाभयांकः । त्र्यक्षश्चतुर्वक्त्र उरुप्रभावः सद्योधिजातोवतु मां प्रतीच्याम्
కుందపుష్పం, చంద్రుడు, శంఖం, స్ఫటికంలా ప్రకాశించే, వేదం మరియు అక్షమాల ధరించి వర-అభయముద్రలతో యుక్తుడైన త్రినేత్ర చతుర్వక్త్ర మహాప్రభావి సద్యోజాతుడు పశ్చిమదిశలో నన్ను రక్షించుగాక।
Verse 12
वराक्षमालाभयटंकहस्तः सरोजकिंजल्कसमानवर्णः । त्रिलोचनश्चारुचतुर्मुखो मां पायादुदीच्यां दिशि वामदेवः
వరము, అక్షమాల, అభయము, టంకము చేతబట్టి, కమల కింజల్కంలాంటి వర్ణముతో, త్రిలోచనుడై సుందర చతుర్ముఖుడైన వామదేవుడు ఉత్తరదిశలో నన్ను కాపాడుగాక।
Verse 13
वेदाभयेष्टांकुशटंकपाशकपालढक्काक्षकशूलपाणिः । सितद्युतिः पंचमुखोऽवतान्मामीशान ऊर्द्ध्वं परमप्रकाशः
ఊర్ధ్వంలో పరమప్రకాశమయుడు, శ్వేత కాంతితో దీప్తుడు, పంచముఖుడు, వేదాలు, అభయముద్ర, వరం, అంకుశం, టంకం, పాశం, కపాలం, ఢక్కా, అక్షమాల, త్రిశూలం ధరించిన ఈశానుడు నన్ను రక్షించుగాక।
Verse 14
मूर्धानमव्यान्मम चंद्रमौ लिर्भालं ममाव्यादथ भालनेत्रः । नेत्रे ममाव्याद्भगनेत्रहारी नासां सदा रक्षतु विश्वनाथः
నా శిరస్సును చంద్రమౌళి రక్షించుగాక; నా నుదుటిని భాలనేత్రుడు రక్షించుగాక; నా కన్నులను భగనేత్రహారి రక్షించుగాక; నా ముక్కును విశ్వనాథుడు సదా కాపాడుగాక।
Verse 15
पायाच्छ्रुती मे श्रुतिगीतकीर्तिः कपोलमव्या त्सततं कपाली । वक्त्रं सदा रक्षतु पंचवक्त्रो जिह्वां सदा रक्षतु वेदजिह्वः
నా చెవులను వేదగీతకీర్తి గల ప్రభువు రక్షించుగాక; నా కపోలాలను కపాలీ సదా కాపాడుగాక; నా ముఖాన్ని పంచవక్త్రుడు సదా రక్షించుగాక; నా నాలుకను వేదజిహ్వుడు సదా కాపాడుగాక।
Verse 16
कंठं गिरीशोऽवतु नीलकंठः पाणिद्वयं पातु पिनाकपाणिः । दोर्मूलमव्यान्मम धर्मबाहुर्वक्षःस्थलं दक्षमखांतकोऽव्यात्
నా కంఠాన్ని నీలకంఠుడైన గిరీశుడు రక్షించుగాక; నా రెండు చేతులను పినాకపాణి కాపాడుగాక; నా భుజమూలాలను ధర్మబాహువు రక్షించుగాక; నా వక్షస్థలాన్ని దక్షయజ్ఞాంతకుడు కాపాడుగాక।
Verse 17
ममोदरं पातु गिरींद्रधन्वा मध्यं ममाव्यान्मदनान्तकारी । हेरंबतातो मम पातु नाभिं पायात्कटी धूर्जटिरीश्वरो मे
నా ఉదరాన్ని గిరీంద్రధన్వుడు రక్షించుగాక; నా మధ్యభాగాన్ని మదనాంతకారి కాపాడుగాక; నా నాభిని హేరంబతాత రక్షించుగాక; నా కటిని ధూర్జటి ఈశ్వరుడు కాపాడుగాక।
Verse 18
ऊरुद्वयं पातु कुबेरमित्रो जानुद्वयं मे जगदीश्वरोऽव्यात् । जंघायुगं पुंगवकेतुरव्यात्पादौ ममाव्या त्सुरवंद्यपादः
నా రెండు తొడలను కుబేరమిత్రుడు కాపాడుగాక; నా రెండు మోకాళ్లను జగదీశ్వరుడు రక్షించుగాక. నా రెండు కాళ్ల మడమల భాగాన్ని పుంగవకేతువు కాపాడుగాక; దేవులు వందించే పాదములు గల ప్రభువు నా పాదాలను రక్షించుగాక.
Verse 19
महेश्वरः पातु दिनादियामे मां मध्ययामेऽवतु वामदेवः । त्रियंबकः पातु तृतीययामे वृषध्वजः पातु दिनांत्ययामे
దినపు మొదటి యామంలో మహేశ్వరుడు నన్ను కాపాడుగాక; మధ్యయామంలో వామదేవుడు నన్ను రక్షించుగాక. మూడవ యామంలో త్ర్యంబకుడు నన్ను కాపాడుగాక; దినాంత్యయామంలో వృషధ్వజుడు నన్ను రక్షించుగాక.
Verse 20
पायान्निशादौ शशिशेखरो मां गंगाधरो रक्षतु मां निशीथे । गौरीपतिः पातु निशावसाने मृत्युंजयो रक्षतु सर्वकालम्
రాత్రి ఆరంభంలో శశిశేఖరుడు నన్ను కాపాడుగాక; అర్ధరాత్రి వేళ గంగాధరుడు నన్ను రక్షించుగాక. రాత్రి ముగింపులో గౌరీపతి నన్ను కాపాడుగాక; సర్వకాలమున మృత్యుంజయుడు నన్ను రక్షించుగాక.
Verse 21
अंतःस्थितं रक्षतु शंकरो मां स्थाणुः सदा पातु बहिःस्थितं माम् । तदंतरे पातु पतिः पशूनां सदा शिवो रक्षतु मां समंतात्
అంతరంలో నిలిచి శంకరుడు నన్ను రక్షించుగాక; బాహ్యంగా స్థాణువు సదా నన్ను కాపాడుగాక. ఈ రెండింటి మధ్య పశుపతి నన్ను రక్షించుగాక; అన్ని దిక్కుల నుండీ సదా శివుడు నన్ను కాపాడుగాక.
Verse 22
तिष्ठंतमव्या द्भुवनैकनाथः पायाद्व्रजंतं प्रमथाधिनाथः । वेदांतवेद्योऽवतु मान्निषण्णं मामव्ययः पातु शिवः शयानम्
నేను నిలుచున్నప్పుడు భువనైకనాథుడు నన్ను కాపాడుగాక; నేను నడిచేటప్పుడు ప్రమథాధినాథుడు నన్ను రక్షించుగాక. నేను కూర్చున్నప్పుడు వేదాంతవేద్యుడు నన్ను కాపాడుగాక; నేను శయనించినప్పుడు అవ్యయ శివుడు నన్ను రక్షించుగాక.
Verse 23
मार्गेषु मां रक्षतु नीलकंठः शैलादिदुर्गेषु पुरत्रयारिः । अरण्यवासादिमहाप्रवासे पायान्मृगव्याध उदारशक्तिः
మార్గములలో నీలకంఠుడు నన్ను రక్షించుగాక; పర్వతాది దుర్గస్థలములలో పురత్రయారి కాపాడుగాక. అరణ్యవాసముతో కూడిన మహాప్రవాసములలో ఉదారశక్తిగల మృగవ్యాధ-రూప శివుడు నన్ను కాపాడుగాక.
Verse 24
कल्पांतकाटोपपटुप्रकोपः स्फुटाट्टहासोच्चलितांडकोशः । घोरारिसेनार्णवदुर्निवारमहाभयाद्रक्षतु वीरभद्रः
కల్పాంత ప్రళయసమానమైన తీక్ష్ణ ప్రబల కోపముగలవాడు, స్ఫుటమైన అట్టహాసంతో బ్రహ్మాండకోశాలను కంపింపజేసేవాడు, భయంకర శత్రుసేన సముద్రానికీ అజేయుడు—అటువంటి వీరభద్రుడు ఆ దుర్నివార మహాభయమునుండి మమ్మల్ని రక్షించుగాక.
Verse 25
पत्त्यश्वमातंगघटावरूथसहस्रलक्षायुतकोटिभीषणम् । अक्षौहिणीनां शतमाततायिनां छिंद्या न्मूढो घोरकुठारधारया
పాదాతి, అశ్వ, మాతంగ, రథ, కవచధారి దళముల సహస్ర-లక్ష-అయుత-కోటి సంఖ్యలతో భయంకరమైన ఆతతాయుల శత అక్షౌహిణులు ముందుకు వచ్చినా, మోహగ్రస్తుడు ఘోర కుఠారపు పదునైన ధారతో వారిని ఛేదించవలెను.
Verse 26
निहंतु दस्यून्प्रलयानलार्चिर्ज्वलत्त्रिशूलं त्रिपुरांतकस्य । शार्दूलसिंहर्क्षवृकादिहिंस्रान्संत्रासयत्वीशधनुःपिनाकम्
త్రిపురాంతకుని ప్రళయాగ్ని జ్వాలవలె మండే త్రిశూలము దస్యులను సంహరించుగాక; మరియు ఈశ్వరుని ధనుస్సు పినాకము పులి, సింహ, ఎలుగు, తోడేలు మొదలైన హింస్ర మృగాలను భయపెట్టుగాక.
Verse 27
दुःस्वप्नदुःशकुनदुर्गतिदौर्मनस्यदुर्भिक्षदुर्व्यसनदुःसहदुर्यशांसि । उत्पाततापविषभीतिमसद्ग्रहार्तिव्याधींश्च नाशयतु मे जगतामधीशः
జగదధీశ్వరుడు నా కొరకు దుఃస్వప్నాలు, దుఃశకునాలు, దుర్గతి, దౌర్మనస్యం, దుర్భిక్షం, దుర్వ్యసనాలు, దుఃసహ కష్టాలు, దుర్యశస్సు—ఇవన్నీ నశింపజేయుగాక; అలాగే ఉత్పాతాలు, తాపాలు, విషభీతి, అసద్గ్రహపీడ, వ్యాధులను కూడా తొలగించుగాక.
Verse 28
ओंनमो भगवते सदाशिवाय सकलतत्त्वात्मकाय सकलतत्त्वविहाराय सकललोकैककर्त्रे सकललौकैकभर्त्रे सकललोकैकहर्त्रे सकललोकैकगुरवे सकललोकैकसाक्षिणे सकलनिगमगुह्याय सकलवरप्रदाय सकलदुरितार्तिभंजनाय सकलजगदभयंकराय सकललोकैकशंकराय शशांकशेखराय शाश्व तनिजाभासाय निर्गुणाय निरुपमाय नीरूपाय निराभासाय निरामयाय निष्प्रपंचाय निष्कलंकाय निर्द्वंद्वाय निःसंगाय निर्मलाय निर्गमाय नित्यरूपविभवाय निरुपमविभवाय निराधाराय नित्यशुद्धबुद्धपरिपूर्णसच्चिदानंदाद्वयाय परमशांतप्रकाशतेजोरूपाय जयजय महारुद्र महारौद्र भद्रावतार दुःखदावदारण महाभैरव कालभैरव कल्पान्तभैरव कपालमालाधर खट्वांगखड्गचर्मपाशांकुशडमरुशूलचापबाणगदाशक्तिभिं डिपालतोमरमुसलमुद्गरपट्टिशपरशुपरिघभुशुंडीशतघ्नीचक्राद्यायुधभीषणकरसहस्र मुखदंष्ट्राकराल विकटाट्टहासविस्फारितब्रह्मामण्डल नागेंद्र कुण्डल नागेंद्रहार नागेंद्रवलय नागेंद्रचर्मधर मृत्युंजय त्र्यंबक त्रिपुरांतक विरूपाक्ष विश्वेश्वर विश्वरूप वृषभवाहन विषभूषण विश्वतोमुख सर्वतो रक्षरक्ष मां ज्वलज्वल महामृत्युभयमपमृत्युभयं नाशयनाशय रोगभयमुत्सादयोत्सादय विषसर्पभयं शमयशमय चोरभयं मारयमारय मम शत्रूनुच्चा टयोच्चाटय शूलेन विदारयविदारय कुठारेण भिंधिभिंधि खड्गेन छिंधिछिंधि खट्वांगेन विपोथयविपोथय मुसलेन निष्पेषयनिष्पेषय बाणैः संताडय संताडय रक्षांसि भीषयभीषय भूतानि विद्रावयविद्रावय कूष्मांडवेतालमारीगणब्रह्मराक्षसान्संत्रासयसंत्रासय ममाभयं कुरुकुरु वित्रस्तं मामाश्वास याश्वासय नरकभयान्मामुद्धारयोद्धारय संजीवयसंजीवय क्षुत्तृड्भ्यां मामाप्याययाप्यायय दुःखातुरं मामानन्दयानंदय शिवकवचेन मामाच्छादया च्छादय त्र्यंबक सदाशिव नमस्तेनमस्तेनमस्ते । ऋषभ उवाच । इत्येतत्कवचं शैवं वरदं व्याहृतं मया । सर्वबाधाप्रशमनं रहस्यं सर्व देहिनाम्
ఓం—భగవాన్ సదాశివునకు నమస్కారం: సమస్త తత్త్వముల ఆత్మస్వరూపుడవు, సమస్త తత్త్వములలో విహరించువాడవు; సమస్త లోకములకు ఏకైక కర్త, భర్త, హర్త; సమస్త లోకములకు ఏకైక గురువు, సాక్షి; సమస్త నిగమముల (వేదముల) గూఢసారం; సమస్త వరప్రదాత; సమస్త పాపదుఃఖభంజకుడు; జగత్తుకు అభయదాయకుడు; సమస్త లోకములకు ఏకైక శంకరుడు; శశాంకశేఖరుడు, శాశ్వత స్వప్రభ; నిర్గుణుడు, నిరుపముడు, నిరాకారుడు, నిరాభాసుడు, నిరామయుడు; నిష్ప్రపంచుడు, నిష్కలంకుడు, నిర్ద్వంద్వుడు, నిఃసంగుడు, నిర్మలుడు, పరాత్పరుడు; నిత్యరూప వైభవముతో, అనుపమ వైభవముతో, నిరాధారుడు; నిత్య శుద్ధ-బుద్ధ-పరిపూర్ణ సచ్చిదానంద అద్వయ స్వరూపుడు; పరమ శాంతి-ప్రకాశ-తేజోమయుడు. జయ జయ—మహారుద్రా, మహారౌద్రా, భద్రావతారా, దుఃఖదావానల దారణకర్తా; మహాభైరవా, కాలభైరవా, కల్పాంతభైరవా, కపాలమాలాధరా; అనేకాయుధభీషణా—ఖట్వాంగం, ఖడ్గం, చర్మం, పాశం, అంకుశం, డమరువు, త్రిశూలం, ధనుస్సు-బాణాలు, గద, శక్తి, భిండిపాలం, తోమరం, ముసలం, ముద్గరం, పట్టిశం, పరశువు, పరిఘం, భుశుండీ, శతఘ్నీ, చక్రాది; సహస్రహస్త, బహుముఖ, భయంకర దంష్ట్ర, వికట అట్టహాసంతో బ్రహ్మాండాన్ని కంపింపజేసేవాడా. నాగేంద్రకుండల-హార-వలయ-చర్మధరా; మృత్యుంజయా, త్ర్యంబకా, త్రిపురాంతకా; విరూపాక్షా, విశ్వేశ్వరా, విశ్వరూపా; వృషభవాహనా, విషభూషణా; విశ్వతోముఖా—సర్వదిక్కులా రక్ష రక్ష మమ్ము. జ్వల జ్వల; మహామృత్యు-అపమృత్యు భయాన్ని నాశయ నాశయ; రోగభయాన్ని ఉత్సాదయ ఉత్సాదయ; విష-సర్పభయాన్ని శమయ శమయ; చోరభయాన్ని మారయ మారయ; నా శత్రువులను ఉచ్చాటయ ఉచ్చాటయ. శూలంతో విదారయ; కుఠారంతో భింధి; ఖడ్గంతో ఛింధి; ఖట్వాంగంతో విపోథయ; ముసలంతో నిష్పేషయ; బాణాలతో సంతాడయ. రాక్షసులను భీషయ; భూతాలను విద్రావయ; కూష్మాండ-వేతాళ-మారీగణ-బ్రహ్మరాక్షసులను సంత్రాసయ సంత్రాసయ. నాకు అభయం కురు; భీతుడనైన నన్ను ఆశ్వాసయ; నరకభయమునుండి उद्धారయ; సంజీవయ; క్షుత్తృడ్భ్యాం బాధితుడనైన నన్ను ఆప్యాయయ; దుఃఖాతురుడనైన నన్ను ఆనందయ; శివకవచంతో నన్ను ఆచ్ఛాదయ. త్ర్యంబక సదాశివా—నమస్తే నమస్తే నమస్తే। ఋషభుడు పలికెను: ఇట్లు వరప్రదమైన ఈ శైవకవచాన్ని నేను ఉచ్చరించితిని; ఇది సమస్త దేహధారులకు రహస్యమై, సమస్త బాధలను శమింపజేయునది।
Verse 29
यः सदा धारयेन्मर्त्यः शैवं कवचमुत्तमम् । न तस्य जायते क्वापि भयं शम्भोरनुग्रहात्
ఏ మానవుడు సదా ఈ ఉత్తమ శైవకవచాన్ని ధరించునో, శంభు (శివ) అనుగ్రహముచేత అతనికి ఎక్కడా ఏ భయమూ కలుగదు।
Verse 30
क्षीणायुर्मृत्युमापन्नो महारोगहतोऽपि वा । सद्यः सुखमवाप्नोति दीर्घमायुश्च विंदति
ఆయువు క్షీణిస్తున్నవాడు, మరణగ్రాసంలో పడినవాడు, లేదా మహారోగంతో బాధపడుతున్నవాడైనా—అతడు వెంటనే సుఖ-ఆరోగ్యాన్ని పొందుతూ దీర్ఘాయుష్షును పొందుతాడు।
Verse 31
सर्वदारिद्र्यशमनं सौमंगल्यविवर्धनम् । यो धत्ते कवचं शैवं स देवैरपि पूज्यते
సర్వ దారిద్ర్యాన్ని శమింపజేసి సౌమంగళ్యాన్ని వృద్ధి చేసే శైవకవచాన్ని ఎవడు ధరించునో, అతడు దేవతలచేత కూడా పూజింపబడతాడు।
Verse 32
महापातकसंघातैर्मुच्यते चोपपातकैः । देहांते शिवमाप्नोति शिववर्मानुभावतः
శివవర్మం (శివుని రక్షాకవచం) ప్రభావముచేత మనిషి మహాపాతకాల సమూహముల నుండియు ఉపపాతకాల నుండియు విముక్తుడగును; దేహాంతంలో శివుని పొందును।
Verse 33
त्वमपि श्रद्धया वत्स शैवं कवच मुत्तमम् । धारयस्व मया दत्तं सद्यः श्रेयो ह्यवाप्स्यसि
వత్సా, నీవు కూడా శ్రద్ధతో నేను ఇచ్చిన ఈ ఉత్తమ శైవ కవచాన్ని ధరించు; వెంటనే నీవు మంగళమూ పరమ శ్రేయస్సూ పొందుతావు।
Verse 34
सूत उवाच । इत्युक्त्वा ऋषभो योगी तस्मै पार्थिवसूनवे । ददौ शंखं महारावं खड्गं चारिनिषूदनम्
సూతుడు పలికెను—ఇట్లు చెప్పి యోగి ఋషభుడు ఆ రాజపుత్రునికి మహానాదముగల శంఖమును, యుద్ధంలో శత్రువులను సంహరించే ఖడ్గమును ఇచ్చెను।
Verse 35
पुनश्च भस्म संमंत्र्य तदंगं सर्वतोऽस्पृशत् । गजानां षट्सहस्रस्य द्विगुणं च बलं ददौ
తరువాత ఆయన భస్మాన్ని మంత్రబలంతో అభిమంత్రించి అతని దేహమంతటా స్పర్శించాడు; ఆరు వేల ఏనుగుల బలానికి రెండింతల శక్తిని అతనికి ప్రసాదించాడు।
Verse 36
भस्मप्रभावात्संप्राप्य बलैश्वर्यधृतिस्मृतीः । स राजपुत्रः शुशुभे शरदर्क इव श्रिया
ఆ భస్మ ప్రభావంతో బలం, ఐశ్వర్యం, ధైర్యం, స్మృతి పొందిన ఆ రాజపుత్రుడు శరదృతు సూర్యునివలె కాంతితో ప్రకాశించాడు।
Verse 37
तमाह प्रांजलिं भूयः स योगी राजनंदनम् । एष खड्गो मया दत्तस्तपोमंत्रानुभावतः
మళ్లీ ఆ యోగి అంజలి గట్టిన రాజనందనునితో పలికెను—“తపస్సు మరియు మంత్రబల ప్రభావంతో ఈ ఖడ్గాన్ని నేను నీకు ప్రసాదించాను।”
Verse 38
शितधारमिमं खड्गं यस्मै दर्शयसि स्फुटम् । स सद्यो म्रियते शत्रुः साक्षान्मृत्युरपि स्वयम्
నీవు ఈ పదునైన ధారగల ఖడ్గాన్ని ఎవరికైనా స్పష్టంగా చూపితే, ఆ శత్రువు వెంటనే మరణిస్తాడు—సాక్షాత్తు మృత్యువే స్వయంగా వచ్చినట్లుగా।
Verse 39
अस्य शंखस्य निह्रादं ये शृण्वंति तवाहिताः । ते मूर्च्छिताः पतिष्यंति न्यस्तशस्त्रा विचेतना
ఈ శంఖధ్వనిని నీకు శత్రువులైన వారు వింటే, వారు మూర్ఛపోయి కూలిపోతారు—ఆయుధాలు వదిలి, చైతన్యరహితులై।
Verse 40
खड्गशंखाविमौ दिव्यौ परसैन्यविनाशिनौ । आत्मसैन्यस्वपक्षाणां शौर्यतेजोविवर्धनौ
ఈ దివ్య ఖడ్గం, శంఖం శత్రుసేనను నాశనం చేస్తాయి; తన సైన్యం మరియు స్వపక్షుల శౌర్యతేజస్సును వృద్ధి చేస్తాయి।
Verse 41
एतयोश्च प्रभावेन शैवेन कवचेन च । द्विषट्सहस्रनागानां बलेन महतापि च
ఈ రెండింటి ప్రభావంతో, అలాగే శైవ కవచంతో కూడ, మరియు రెండుసార్లు ఆరు వేల ఏనుగుల మహాబలంతో కూడ,
Verse 42
भस्मधारणसामर्थ्याच्छत्रुसैन्यं विजेष्यसि । प्राप्य सिंहासनं पैत्र्यं गोप्तासि पृथिवीमिमाम्
భస్మధారణతో పొందిన సామర్థ్యంతో నీవు శత్రుసేనను జయిస్తావు; పితృపారంపర్య సింహాసనం పొందీ ఈ భూమిని రక్షిస్తావు।
Verse 43
इति भद्रायुषं सम्यगनुशास्य समातृकम् । ताभ्यां संपूजितः सोऽथ योगी स्वैरगतिर्ययौ
ఇలా భద్రాయుషునికి అతని తల్లితో కూడి సమ్యకంగా ఉపదేశించి, ఆ ఇద్దరి పూజా-సత్కారాలతో గౌరవింపబడిన ఆ యోగి తరువాత స్వేచ్ఛగా, తన ఇష్టమొచ్చిన చోటికి వెళ్లిపోయెను।