Adhyaya 89

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र पूतिकेश्वरमुत्तमम् । नर्मदादक्षिणे कूले सर्वपापक्षयंकरम्

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—హే రాజేంద్ర! ఆపై నర్మదా దక్షిణ తీరమున ఉన్న సర్వపాపక్షయకరమైన ఉత్తమ పూతికేశ్వరుని దర్శించుటకు వెళ్లవలెను।

Verse 2

स्थापितं जाम्बुवन्तेन लोकानां तु हितार्थिना । राजा प्रसेनजिन्नाम तस्यां वक्षस्थलान्मणौ

లోకహితాన్ని కోరిన జాంబవంతుడు దీనిని స్థాపించాడు. అక్కడ ప్రసేనజిత్ అనే రాజు ఉండెను; అతని వక్షస్థలమున ఒక మణి ఉండెను.

Verse 3

समुत्क्षिप्ते तु तेनैव सपूतिरभवद्व्रणः । तत्र तीर्थे तपस्तप्त्वा निर्व्रणः समजायत

అతడే దానిని బలవంతంగా తీసివేయగా పూతితో కూడిన వ్రణము ఏర్పడెను. కాని ఆ తీర్థమున తపస్సు చేసి వ్రణరహితుడయ్యెను.

Verse 4

तेन तत्स्थापितं लिङ्गं पूतिकेश्वरमुत्तमम् । यस्तत्र मनुजो भक्त्या स्नायाद्भरतसत्तम

అప్పుడు అతడు అక్కడ ఉత్తమమైన పూతికేశ్వర లింగమును స్థాపించెను. హే భరతశ్రేష్ఠ! ఎవడు అక్కడ భక్తితో స్నానము చేయునో—

Verse 5

सर्वान्कामानवाप्नोति सम्पूज्य परमेश्वरम् । कृष्णाष्टम्यां चतुर्दश्यां सर्वकालं नराधिप । येऽर्चयन्ति सदा देवं ते न यान्ति यमालयम्

పరమేశ్వరుని విధివిధానంగా సంపూజించినవాడు సమస్త కోరికలను పొందుతాడు. ఓ నరాధిపా! కృష్ణాష్టమి గానీ చతుర్దశి గానీ, లేదా ఏ కాలమైనా—ఎల్లప్పుడూ దేవుని అర్చించే వారు యమలోకానికి వెళ్లరు.

Verse 89

। अध्याय

ఇట్లు అధ్యాయం సమాప్తమైంది.