Adhyaya 87

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल तीर्थं परमशोभनम् । स्थापितं मुनिसङ्घैर्यद्ब्रह्मवंशसमुद्भवैः

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—హే మహీపాలా! అనంతరం బ్రహ్మవంశసంభవమైన మునిసంఘాలు స్థాపించిన ఆ పరమశోభన తీర్థానికి వెళ్లవలెను.

Verse 2

ऋणमोचनमित्याख्यं रेवातटसमाश्रितम् । षण्मासं मनुजो भक्त्या तर्पयन् पितृदेवताः

ఇది ‘ఋణమోచన’ అని ప్రసిద్ధి, రేవా తీరాన్ని ఆశ్రయించి ఉంది. ఆరు నెలలు భక్తితో తర్పణం చేసి పితృదేవతలను తృప్తిపరచాలి.

Verse 3

देवैः पितृमनुष्यैश्च ऋणमात्मकृतं च यत् । मुच्यते तत्क्षणान्मर्त्यः स्नातो वै नर्मदाजले

దేవులు, పితరులు, మనుష్యుల పట్ల తానే చేసుకున్న ఏ ఋణమైనా—నర్మదా జలంలో స్నానం చేసిన క్షణమే మానవుడు దానినుంచి విముక్తుడవుతాడు.

Verse 4

प्रत्यक्षं दुरितं तत्र दृश्यते फलरूपतः । तत्र तीर्थे तु यो राजन्नेकचित्तो जितेन्द्रियः

అక్కడ పాపము తన ఫలరూపముగా ప్రత్యక్షంగా కనిపిస్తుంది. మరియు ఆ తీర్థంలో, ఓ రాజా, ఏకచిత్తుడై ఇంద్రియనిగ్రహం కలవాడు యెవడో…

Verse 5

स्नात्वा दानं च वै दद्यादर्चयेद्गिरिजापतिम् । ऋणत्रयविनिर्मुक्तो नाके दीप्यति देववत्

స్నానం చేసి నిశ్చయంగా దానం చేయాలి, గిరిజాపతి (శివుడు)ను ఆరాధించాలి. త్రివిధ ఋణాల నుండి విముక్తుడై అతడు స్వర్గంలో దేవునివలె ప్రకాశిస్తాడు.

Verse 87

। अध्याय

ఇతి అధ్యాయము సమాప్తం.