Adhyaya 77

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । भीमेश्वरं ततो गच्छेत्सर्वपापक्षयंकरम् । सेवितं ऋषिसङ्घैश्च भीमव्रतधरैः शुभैः

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—ఆ తరువాత సమస్త పాపక్షయకరమైన భీమేశ్వర క్షేత్రానికి వెళ్లవలెను. అక్కడ ఋషిసంఘములు మరియు శుభమైన భీమవ్రతధారులు సేవించి ఆరాధిస్తారు।

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा सोपवासो जितेन्द्रियः । जपेदेकाक्षरं मन्त्रमूर्ध्वबाहुर्दिवाकरे

ఆ తీర్థంలో ఎవడు స్నానం చేసి ఉపవాసంతో, ఇంద్రియనిగ్రహంతో, సూర్యుని వైపు ఊర్ధ్వబాహువుగా నిలిచి ఏకాక్షర మంత్రాన్ని జపించునో—

Verse 3

तस्य जन्मार्जितं पापं तत्क्षणादेव नश्यति । सप्तजन्मार्जितं पापं गायत्र्या नश्यते ध्रुवम्

అతని ఈ జన్మలో కూడబెట్టిన పాపం ఆ క్షణమే నశిస్తుంది. గాయత్రీ జపంతో ఏడు జన్మల పాపసంచయం కూడా నిశ్చయంగా నశిస్తుంది.

Verse 4

दशभिर्जन्मभिर्जातं शतेन तु पुरा कृतम् । सहस्रेण त्रिजन्मोत्थं गायत्री हन्ति किल्बिषम्

గాయత్రీ పాపాన్ని సంహరిస్తుంది—పది జన్మల నుండి పుట్టినదాన్ని, వంద జన్మల క్రితం చేసినదాన్ని, మరియు వెయ్యి సঞ্চయాల్లోనూ మూడు జన్మల నుండి ఉద్భవించిన పాపాన్ని.

Verse 5

वैदिकं लौकिकं वापि जाप्यं जप्तं नरेश्वर । तत्क्षणाद्दहते सर्वं तृणं तु ज्वलनो यथा

ఓ నరాధిపా! జపం వైదికమైనా లోకికమైనా—జపించిన వెంటనే అది ఆ క్షణమే అన్నిటినీ దహిస్తుంది, అగ్ని ఎండిన గడ్డిని దహించినట్లు.

Verse 6

न देवबलमाश्रित्य कदाचित्पापमाचरेत् । अज्ञानान्नश्यते क्षिप्रं नोत्तरं तु कदाचन

దేవబలాన్ని ఆశ్రయించి ఎప్పుడూ పాపం చేయకూడదు. అజ్ఞానంతో చేసినది త్వరగా నశించవచ్చు; కానీ తరువాత ఎలాంటి మన్నింపు ఉండదు.

Verse 7

तत्र तीर्थे तु यो दानं शक्तिमाश्रित्य चाचरेत् । तदक्षय्यफलं सर्वं जायते पाण्डुनन्दन

ఆ తీర్థంలో ఎవడు తన సామర్థ్యాన్ని అనుసరించి దానం చేస్తాడో, అతని సమస్త ఫలం అక్షయమవుతుంది, ఓ పాండునందనా.

Verse 77

। अध्याय

॥ అధ్యాయము ॥