Adhyaya 63

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र कुमारेश्वरमुत्तमम् । प्रसिद्धं सर्वतीर्थानामगस्त्येश्वरसन्निधौ

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—తదనంతరం, ఓ రాజేంద్రా, సమస్త తీర్థాలలో ప్రసిద్ధమైన ఉత్తమ కుమారేశ్వరుని దర్శనార్థం వెళ్లవలెను; ఆయన అగస్త్యేశ్వర సన్నిధిలో ఉన్నాడు।

Verse 2

षण्मुखेन पुरा तात सर्वपातकनाशनम् । आराध्य परया भक्त्या सिद्धिः प्राप्ता नराधिप

హే తాత, పూర్వకాలంలో సమస్త పాతకాలను నశింపజేసే షణ్ముఖుని పరమ భక్తితో ఆరాధించగా, ఓ నరాధిపా, సిద్ధి లభించింది।

Verse 3

देवसैन्याधिपो जातः सर्वशत्रुनिबर्हणः । उग्रतेजा महात्मासौ संजातस्तीर्थसेवनात्

తీర్థసేవనమువలన ఆ ఉగ్రతేజస్సుగల మహాత్ముడు దేవసైన్యాధిపతిగా అయ్యి, సమస్త శత్రువులను నిర్మూలించువాడయ్యెను।

Verse 4

तदाप्रभृति तत्तीर्थं संजातंनर्मदातटे । तत्र तीर्थे तु यो गत्वा एकचित्तो जितेन्द्रियः

ఆ కాలం నుండి ఆ తీర్థం నర్మదా తీరమున ఏర్పడెను. ఆ తీర్థమునకు వెళ్లి ఏకచిత్తుడై ఇంద్రియనిగ్రహం కలవాడై ఉన్నవాడు…

Verse 5

कार्त्तिकस्य चतुर्दश्यामष्टम्यां च विशेषतः । स्नापयेद्गिरिजानाथं दधिदुग्धेन सर्पिषा

కార్తీక మాస చతుర్దశి మరియు విశేషంగా అష్టమి నాడు దధి, పాలు, నెయ్యితో గిరిజానాథుడు (శివుడు)కు స్నానం (అభిషేకం) చేయవలెను.

Verse 6

गीतं तत्र प्रकर्तव्यं पिण्डदानं यथाविधि । ब्राह्मणैः श्रोत्रियैः पार्थ षट्कर्मनिरतैः शुभैः

అక్కడ భజన-కీర్తన చేయవలెను; విధి ప్రకారం పిండదానం చేయవలెను—శుభులు, శ్రోత్రియులు, షట్కర్మనిరత బ్రాహ్మణులచే, ఓ పాండుపుత్రా.

Verse 7

यत्किंचिद्दीयते तत्र अक्षयं पाण्डुनन्दन । सर्वतीर्थमयं तीर्थ निर्मितं शिखिना नृप

అక్కడ ఏది దానం చేసినా అది అక్షయమవుతుంది, ఓ పాండునందనా. ఆ తీర్థం సర్వతీర్థమయం—శిఖి (కుమారుడు/స్కందుడు) స్థాపించినది, ఓ రాజా.

Verse 8

एतत्ते सर्वमाख्यातं कुमारेश्वरजं फलम् । कुमारदर्शनात्पुण्यं प्राप्यते पाण्डुनन्दन

ఇది అంతా నీకు చెప్పబడింది—కుమారేశ్వర సంబంధమైన ఫలం. కుమారుని దర్శనమాత్రంతోనే పుణ్యం లభిస్తుంది, ఓ పాండునందనా.

Verse 9

मृतः स्वर्गमवाप्नोति सत्यमीश्वरभाषितम्

ఎవడు (అక్కడ) మరణిస్తాడో అతడు స్వర్గాన్ని పొందుతాడు—ఇది సత్యం, ఈశ్వరుడు పలికిన వాక్యం.

Verse 63

। अध्याय

॥ అధ్యాయము ॥