Adhyaya 62

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र करोडीश्वरमुत्तमम् । यत्र वै निहतास्तात दानवाः सपदानुगाः

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను— తదుపరి, ఓ రాజేంద్రా, ఉత్తమమైన కరోడీశ్వరుని దర్శనార్థం వెళ్లవలెను; అక్కడ, ప్రియమా, దానవులు తమ అనుచరులతో సహా హతులయ్యారు.

Verse 2

इन्द्रादिदेवैः संहृष्टैः सततं जयबुद्धिभिः । तेषां ये पुत्रपौत्राश्च पूर्ववैरमनुस्मरम्

ఇంద్రాది దేవతలు ఆనందంతో నిండినవారై, ఎల్లప్పుడూ విజయబుద్ధితో ఉన్నారు. వారి (దానవుల) కుమారులు, మనుమలు పూర్వవైరాన్ని స్మరించిరి.

Verse 3

क्रुद्धैर्देवसमूहैश्च दानवा निहता रणे । तेषां शिरांसि संगृह्य सर्वे देवाः सवासवाः

క్రుద్ధులైన దేవసమూహాలు యుద్ధంలో దానవులను హతమార్చిరి. వారి శిరస్సులను సేకరించి, వాసవుడు (ఇంద్రుడు) సహా సమస్త దేవతలు (ఇలా చేసిరి).

Verse 4

निक्षिप्य नर्मदातोये बन्धुभावमनुस्मरम् । तत्र स्नात्वा सुराः सर्वे स्थापयित्वा उमापतिम्

నర్మదా జలాలలో వాటిని నిక్షేపించి, బంధుభావాన్ని స్మరించుచు, అక్కడ సమస్త దేవతలు స్నానం చేసి ఉమాపతి (శివుడు)ను స్థాపించారు।

Verse 5

इन्द्रेण सहिताः सर्वेऽपूजयंल्लोकसिद्धये । हृष्टचित्ताः सुराः सर्वे जग्मुराकाशमण्डलम्

ఇంద్రునితో కూడి అందరూ లోకసిద్ధి, క్షేమార్థం (శివుని) పూజించారు; ఆనందచిత్తులై సమస్త దేవతలు ఆకాశమండలానికి వెళ్లారు।

Verse 6

दानवानां महाभाग सूदिता कोटिरुत्तमा । तदा प्रभृति तत्तीर्थं करोडीति महीतले

ఓ మహాభాగ! అక్కడ దానవులలో ఒక ఉత్తమ కోటి సంహరింపబడింది; ఆ కాలం నుంచే భూమిపై ఆ తీర్థం ‘కరోడీ’ అని ప్రసిద్ధి చెందింది।

Verse 7

विख्यातं तु तदा लोके पापघ्नं पाण्डुनन्दन । अष्टम्यां च चतुर्दश्यामुभौ पक्षौ च भक्तितः । उपोष्य शूलिनश्चाग्रे रात्रौ कुर्वीत जागरम्

అప్పుడు, ఓ పాండునందనా! అది లోకంలో పాపనాశకమని ప్రసిద్ధి చెందింది. అష్టమి మరియు చతుర్దశి—రెండు పక్షాలలోనూ—భక్తితో ఉపవాసముండి శూలిన్ (శివుడు) సమక్షంలో రాత్రి జాగరణ చేయవలెను।

Verse 8

सत्कथापाठसंयुक्तो वेदाध्ययनसंयुतः । प्रभाते विमले प्राप्ते पूजयेत्त्रिदशेश्वरम्

సత్కథాపఠనంతోను, వేదాధ్యయనంతోను యుక్తుడై, నిర్మలమైన ప్రభాతం వచ్చినప్పుడు త్రిదశేశ్వరుని (దేవాధిదేవుని) పూజించవలెను।

Verse 9

पञ्चामृतेन संस्नाप्य श्रीखण्डेन च गुण्ठयेत् । शस्तैः पल्लवपुष्पैश्च पूजयेत्तु प्रयत्नतः

పంచామృతంతో దేవునికి అభిషేకం చేసి, శ్రీఖండ చందనంతో లేపనం చేయాలి. శ్రేష్ఠమైన పల్లవాలు, పుష్పాలతో శ్రద్ధగా పూజించాలి.

Verse 10

बहुरूपं जपन्मन्त्रं दक्षिणाशां व्यवस्थितः । यथोक्तेन विधानेन नाभिमात्रे जले क्षिपेत्

దక్షిణ దిశను ఎదురుగా నిలిచి బహురూప మంత్రాన్ని జపించాలి. శాస్త్రోక్త విధానమున నాభి వరకు ఉన్న నీటిలో (అర్పణను) వేయాలి.

Verse 11

तिलाञ्जलिं तु प्रेताय दक्षिणाशामुपस्थितः । श्राद्धं तत्रैव विप्राय कारयेद्विजितेन्द्रियः

దక్షిణ దిశను ఎదురుగా నిలిచి ప్రేతునికి నువ్వులతో కూడిన జలాంజలి సమర్పించాలి. అక్కడే ఇంద్రియనిగ్రహంతో బ్రాహ్మణునిచే శ్రాద్ధం చేయించాలి.

Verse 12

विषमैरग्रजातैश्च वेदाभ्यसनतत्परैः । गोहिरण्येन सम्पूज्य ताम्बूलैर्भोजनैस्तथा

మరియు అర్హులైన బ్రాహ్మణులను—అగ్రజులు, వేదాధ్యయనంలో నిమగ్నులు—గౌదానం, హిరణ్యదానంతో సమ్యక్‌గా పూజించాలి; తాంబూలం, భోజనం కూడా సమర్పించాలి.

Verse 13

भूषणैः पादुकाभिश्च ब्राह्मणान्पाण्डुनन्दन । भवेत्कोटिगुणं तस्य नात्र कार्या विचारणा

హే పాండునందన! బ్రాహ్మణులకు ఆభరణాలు మరియు పాదుకలు దానం చేస్తే దాని ఫలం కోటి రెట్లు అవుతుంది; ఇందులో సందేహం గానీ విచారణ గానీ అవసరం లేదు.

Verse 14

तस्मिंस्तीर्थे तु यः कश्चित्त्यजेद्देहं विधानतः । तस्य भवति यत्पुण्यं तच्छृणुष्व नराधिप

ఆ తీర్థంలో ఎవడైనా విధివిధానంగా దేహాన్ని త్యజిస్తే, ఓ నరాధిపా, అతనికి కలిగే పుణ్యాన్ని వినుము।

Verse 15

यावदस्थीनि तिष्ठन्ति मर्त्यस्य नर्मदाजले । तावद्वसति धर्मात्मा शिवलोके सुदुर्लभे

మర్త్యుని ఎముకలు నర్మదా జలంలో ఉన్నంతకాలం, అంతకాలం ధర్మాత్ముడు సుదుర్లభమైన శివలోకంలో నివసిస్తాడు।

Verse 16

ततः कालाच्च्युतस्तस्मादिह मानुषतां गतः । कोटिधनपतिः श्रीमाञ्जायते राजपूजितः

అక్కడి నియతకాలం పూర్తయ్యాక అతడు ఆ స్థితి నుండి చ్యుతుడై ఇక్కడ మానవజన్మ పొందుతాడు—అపారధనాధిపతి, శ్రీమంతుడు, రాజులచే గౌరవింపబడినవాడు।

Verse 17

सर्वधर्मसमायुक्तो मेधावी बीजपुत्रकः । विख्यातो वसुधापृष्ठे दीर्घायुर्मानवो भवेत्

అతడు దీర్ఘాయుష్మంతుడైన మనిషిగా అవతరిస్తాడు—సర్వధర్మగుణసంపన్నుడు, మేధావి, సంతానసంపత్తితో కూడినవాడు, భూమిమీద ప్రసిద్ధుడు।

Verse 18

पुनः स्मरति तत्तीर्थं तत्र गत्वा नृपोत्तम । करोडेश्वरमभ्यर्च्य प्राप्नोति परमां गतिम्

ఓ నృపోత్తమా, అతడు మళ్లీ ఆ తీర్థాన్ని స్మరిస్తాడు; అక్కడికి వెళ్లి కరోడేశ్వరుని అర్చించి పరమగతిని పొందుతాడు।

Verse 19

इन्द्रचन्द्रयमैर्रुद्रैरादित्यैर्वसुभिस्तथा । विश्वेदेवैस्तथा सर्वैः स्थापितस्त्रिदशेश्वरः

ఇంద్రుడు, చంద్రుడు, యముడు, రుద్రులు, ఆదిత్యులు, వసువులు మరియు సమస్త విశ్వదేవతలచే స్థాపితుడైన—త్రిదశులకు ఆరాధ్యుడైన ప్రభువు ఇక్కడ విరాజిల్లుచున్నాడు।

Verse 20

रेवाया उत्तरे कूले लोकानां हितकाम्यया । मानवो भक्तिसंयुक्तः प्रासादं कारयेत्तु यः

భక్తితో యుక్తుడై, సమస్త లోకాల హితాన్ని కోరుతూ, రేవా నదికి ఉత్తర తీరంలో ప్రాసాదం (దేవాలయం) నిర్మించువాడు ఎవడైతే—

Verse 21

तस्मिंस्तीर्थे नरश्रेष्ठ सद्गतिं समवाप्नुयात् । न्यायोपात्तधनेनैव दारुपाषाणकेष्टकैः

హే నరశ్రేష్ఠా! ఆ తీర్థంలో అతడు సద్గతిని పొందుతాడు—న్యాయంగా సంపాదించిన ధనంతో, కలప, రాయి, ఇటుకలతో (ఆలయాన్ని) నిర్మించి।

Verse 22

ब्राह्मणः क्षत्रियैर्वैश्यैः शूद्रैः स्त्रीभिश्च शक्तितः । तेऽपि यान्ति नरा लोके शांकरे सुरपूजिते

బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు, శూద్రులు మరియు స్త్రీలు కూడా—తమ తమ శక్తి మేరకు—దేవతలచే పూజింపబడే శాంకరలోకాన్ని పొందుతారు।

Verse 23

यः शृणोति सदा भक्त्या माहात्म्यं तीर्थजं नृप । तस्य पापं प्रणश्येत षण्मासाभ्यन्तरं च यत्

హే నృపా! ఎవడు సదా భక్తితో ఈ తీర్థ మహాత్మ్యాన్ని శ్రవణం చేస్తాడో, అతని పాపం నశిస్తుంది—ఆరు నెలల లోపల కూడినదైనా।

Verse 62

। अध्याय

॥ అధ్యాయము ॥