
మార్కండేయుడు రాజును ఉద్దేశించి—అషాఢీ తీర్థానికి వెళ్లుము; అక్కడ మహేశ్వరుడు “కామిక” (ఇష్టసిద్ధి ప్రసాదించే) రూపంలో సన్నిధానంగా ఉన్నాడని ఉపదేశిస్తాడు. తరువాత ఆ తీర్థాన్ని “చాతుర్యుగ”మని, నాలుగు యుగాలంతటా ఫలప్రదమని, పవిత్రస్థానాలలో అనుత్తమమని మహిమాపూర్వకంగా వర్ణిస్తాడు. ఫలశ్రుతిగా—ఈ తీర్థంలో స్నానం చేసినవాడు రుద్రుని పరిచారకుడవుతాడని, శివసన్నిధి-సేవాభాగ్యం పొందుతాడని చెప్పబడింది. ఇంకా, ఇక్కడ ప్రాణత్యాగం చేసినవాడికి గతి తిరుగులేనిదని; సందేహం లేకుండా రుద్రలోకాన్ని చేరుతాడని నిర్ధారిస్తుంది. ఈ అధ్యాయం తీర్థయాత్ర, స్నానక్రియ, మరియు మోక్షనిశ్చయాన్ని ధర్మనిష్ఠ భక్తులకు సంక్షిప్త మార్గదర్శకంగా సమన్వయిస్తుంది.
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । अषाढीतीर्थमागच्छेत्ततो भूपालनन्दन । कामिकं रूपमास्थाय स्थितो यत्र महेश्वरः
శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—తదనంతరం, ఓ రాజకుమారా, అషాఢీ తీర్థమునకు వెళ్లవలెను; అక్కడ మహేశ్వరుడు ‘కామిక’ రూపమును ధరించి స్థితుడై ఉన్నాడు।
Verse 2
चातुर्युगमिदं तीर्थं सर्वतीर्थेष्वनुत्तमम् । तत्र स्नात्वा नरो राजन् रुद्रस्यानुचरो भवेत्
ఈ తీర్థం ‘చతుర్యుగ’మని ప్రసిద్ధి, సమస్త తీర్థములలో అనుత్తమము. ఓ రాజా, అక్కడ స్నానం చేసిన నరుడు రుద్రుని అనుచరుడగును।
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्कुरुते प्राणमोक्षणम् । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्
ఆ తీర్థమున ఎవడైన ప్రాణమోక్షణము చేసినచో, అతని గతి అనివర్తనీయం; రుద్రలోకమునుండి పతనం లేదు—నిస్సందేహము।