Adhyaya 213

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि देवस्य चरितं महत् । श्रुतमात्रेण येनैव सर्वपापैः प्रमुच्यते

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—నేను మళ్లీ దేవుని మరొక మహత్తర చరిత్రను వివరిస్తాను; దానిని కేవలం వినడమే సర్వ పాపాల నుండి విముక్తిని ఇస్తుంది.

Verse 2

अबालो बालरूपेण ग्रामण्यैर्बालकैः सह । आमलैः क्रीडते शम्भुस्तत्ते वक्ष्यामि भारत

హే భారతా! శంభువు బాలుడు కాకపోయినా బాలరూపం ధరించి గ్రామ బాలకులతో కలిసి ఆమలక ఫలాలతో క్రీడిస్తాడు; అది నీకు నేను చెప్పుదును.

Verse 3

सर्वैस्तैरामलाः क्षिप्ता ये ते देवेन पाण्डव । आनीतास्तत्क्षणादेव ततः पश्चात्क्षिपेद्धरः

హే పాండవా! ఆ బాలకులు ఎన్ని ఆమలక ఫలాలు విసిరినా, దేవుడు వాటిని క్షణమాత్రంలోనే తిరిగి తెచ్చేవాడు; ఆ తరువాతే విసిరినవాడు మళ్లీ విసిరేవాడు.

Verse 4

यावद्गत्वा दिशो दिग्भ्य आगच्छन्ति पृथक्पृथक् । तावत्तमामलं भूतं पश्यन्ति परमेश्वरम्

ప్రాణులు దిక్కులవైపు వెళ్లి మళ్లీ మళ్లీ తమ తమ దిశలుగా తిరిగి వచ్చేంతకాలం, అంతకాలం వారు ఆ నిష్కలంక, నిర్మల పరమేశ్వరుని దర్శిస్తారు.

Verse 5

तृतीये चैव यत्कर्म देवदेवस्य धीमतः । स्थानानां परमं स्थानमामलेश्वरमुत्तमम्

దేవదేవుడైన ధీమంతుడు ఆ మూడవ సందర్భంలో చేసిన కర్మ వలన ‘ఆమలేశ్వర’మనే ఈ స్థలం స్థలములలో పరమస్థానం, అత్యుత్తమ పుణ్యక్షేత్రమని ప్రకటించబడింది.

Verse 6

तेन पूजितमात्रेण प्राप्यते परमं पदम्

ఆయనను కేవలం పూజించిన మాత్రమునే పరమపదము లభిస్తుంది.