Adhyaya 207

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्याग्रे पावनं तीर्थं स्वर्णबिन्द्विति विश्रुतम् । यत्र स्नात्वा दिवं यान्ति मृताश्च न पुनर्भवम्

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—దాని ముందర ‘స్వర్ణబిందు’ అని ప్రసిద్ధమైన పవిత్ర తీర్థం ఉంది. అక్కడ స్నానం చేసినవారు, మరణించినవారైనా స్వర్గానికి వెళ్లి మళ్లీ పునర్జన్మ పొందరు।

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा दत्ते विप्राय काञ्चनम् । तेन यत्तु फलं प्रोक्तं तच्छृणुष्व महीपते

హే మహీపతే! ఆ తీర్థంలో స్నానం చేసి బ్రాహ్మణునికి స్వర్ణం దానం చేసే వానికి—ఆ కార్యఫలం ఏమని చెప్పబడిందో వినుము।

Verse 3

सर्वेषामेव रत्नानां काञ्चनं रत्नमुत्तमम् । अग्नितेजःसमुद्भूतं तेन तत्परमं भुवि

సర్వ రత్నాలలో కాఞ్చనము (స్వర్ణము) ఉత్తమ రత్నము. అది అగ్ని తేజస్సు నుండి ఉద్భవించినది; అందువల్ల భూమిపై అది పరమమని చెప్పబడింది।

Verse 4

तेनैव दत्ता पृथिवी सशैलवनकानना । सपत्तनपुरा सर्वा काञ्चनं यः प्रयच्छति

కాఞ్చనము (స్వర్ణము) దానం చేసే వాని ఆ దానంతోనే, పర్వతాలు, అరణ్యాలు, ఉపవనాలు సహా, పట్టణ-పురాలు అన్నీ కలిగిన సమస్త భూమి దానమైనట్లే అవుతుంది।

Verse 5

मानसं वाचिकं पापं कर्मणा यत्पुरा कृतम् । तत्सर्वं नश्यति क्षिप्रं स्वर्णदानेन भारत

హే భారతా! మనసుతో, వాక్తో, కర్మతో పూర్వం చేసిన సమస్త పాపము స్వర్ణదానముచేత శీఘ్రముగా నశించును.

Verse 6

स्वर्णदानं तु यो दत्त्वा ह्यपि वालाग्रमात्रकम् । तत्र तीर्थे मृतो याति दिवं नास्त्यत्र संशयः

ఎవడు స్వర్ణదానం చేస్తాడో—వెంట్రుక చివరి అంచు మాత్రమైనా—అతడు ఆ తీర్థంలో మరణిస్తే స్వర్గానికి వెళ్తాడు; ఇందులో సందేహం లేదు.

Verse 7

तत्र विद्याधरैः सिद्धैर्विमानवरमास्थितः । पूज्यमानो वसेत्तावद्यावदाभूतसम्प्लवम्

అక్కడ అతడు ఉత్తమ విమానమును అధిరోహించి, విద్యాధరులు మరియు సిద్ధులు పూజించగా, భూతప్రళయం వరకు నివసించును.

Verse 8

पूर्णे तत्र ततः काले प्राप्य मानुष्यमुत्तमम् । सुवर्णकोटिसहिते गृहे वै जायते द्विजः

అక్కడి కాలము పూర్తయిన తరువాత అతడు ఉత్తమ మానవజన్మను పొందించి, స్వర్ణకోటులతో సమృద్ధమైన గృహంలో ద్విజుడిగా జన్మించును.

Verse 9

सर्वव्याधिविनिर्मुक्तः सर्वलोकेषु पूजितः । जीवेद्वर्षशतं साग्रं राजसं सत्सु विश्रुतः

అతడు సమస్త వ్యాధుల నుండి విముక్తుడై, అన్ని లోకాలలో పూజింపబడి, నూరేళ్లకు మించి జీవించును—రాజస వైభవంతో, సజ్జనులలో ప్రసిద్ధుడై.

Verse 207

अध्यायः

ఇతి అధ్యాయము సమాప్తము.