Adhyaya 203

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धराधीश कोटितीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धा महाभागाः कोटिसंख्या महर्षयः

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—హే ధరాధీశా! తదుపరి అనుత్తమమైన కోటితీర్థానికి వెళ్లవలెను; అక్కడ కోటి సంఖ్యలో మహాభాగ్య సిద్ధులు, మహర్షులు నివసించుచున్నారు।

Verse 2

तपः कृत्वा सुविपुलमृषिभिः स्थापितः शिवः । तथा कोटीश्वरी देवी चामुण्डा महिषार्दिनी

అత్యంత విస్తారమైన తపస్సు చేసి మునులు అక్కడ శివుని ప్రతిష్ఠించారు; అలాగే కోటీశ్వరీ దేవి—చాముండ, మహిషాసురమర్దిని—నూ ప్రతిష్ఠించారు।

Verse 3

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां मासि भाद्रपदे नृप । तीर्थकोटीः समाहूय मुनिभिः स्थापितः शिवः

హే నృపా! భాద్రపద మాసం కృష్ణపక్ష చతుర్దశిన మునులు కోటి తీర్థాలను ఆహ్వానించి అక్కడ శివుని ప్రతిష్ఠించారు।

Verse 4

तस्यां तिथौ च हस्तर्क्षं सर्वपापप्रणाशनम् । तत्र तीर्थे तदा गत्वा स्नानं कृत्वा समाहितः

ఆ తిథిన, హస్త నక్షత్రం ఉన్నప్పుడు—అది సర్వపాపనాశకము—ఆ తీర్థానికి వెళ్లి స్నానం చేసి మనస్సును సమాహితంగా, ఏకాగ్రంగా చేయవలెను।

Verse 5

नरकादुद्धरत्याशु पुरुषानेकविंशतिम् । तिलोदकप्रदानेन किमुत श्राद्धदो नरः

తిలోదక దానముచేత మనిషి త్వరగా నరకమునుండి ఇరవై ఒక మందిని उद्धరించగలడు; మరి శ్రాద్ధం చేసే వాడు ఎంత ఎక్కువగా విమోచనాన్ని ప్రసాదించునో!

Verse 6

स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम् । तस्य तीर्थस्य योगेन सर्वं कोटिगुणं भवेत्

స్నానం, దానం, జపం, హోమం, స్వాధ్యాయం, దేవతార్చనం—ఆ తీర్థ మహిమయోగం వల్ల ఇవన్నీ కోటిగుణ ఫలప్రదమవుతాయి।

Verse 203

अध्यायः

అధ్యాయము—ఇది అధ్యాయాంత సూచక పదము।