Adhyaya 202

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं चान्यच्छिखितीर्थमनुत्तमम् । प्रधानं सर्वतीर्थानां पञ्चायतनमुत्तमम्

మార్కండేయుడు పలికెను—దాని వెంటనే ‘శిఖితీర్థం’ అనే మరొక అనుత్తమ తీర్థము ఉంది; అది సమస్త తీర్థములలో ప్రధానమై, ఉత్తమ పంచాయతన క్షేత్రము.

Verse 2

तत्र तीर्थे तपस्तप्त्वा शिखार्थं हव्यवाहनः । शिखां प्राप्य शिखी भूत्वा शिखाख्यं स्थापयञ्छिवम्

ఆ తీర్థమున హవ్యవాహనుడు (అగ్ని) శిఖను పొందుటకై తపస్సు చేసెను; శిఖను పొందిన తరువాత ‘శిఖీ’గా మారి, అక్కడ ‘శిఖాఖ్య’ అనే నామంతో శివుని ప్రతిష్ఠించెను।

Verse 3

प्रतिपच्छुक्लपक्षे या भवेदाश्वयुजे नृप । तदा तीर्थवरे गत्वा स्नात्वा वै नर्मदाजले

ఓ నృపా! ఆశ్వయుజ మాసములో శుక్లపక్ష ప్రతిపద వచ్చినప్పుడు, ఆ శ్రేష్ఠ తీర్థమునకు వెళ్లి నర్మదా జలములో నిశ్చయంగా స్నానము చేయవలెను।

Verse 4

देवानृषीन् पित्ःंश्चान्यांस्तर्पयेत्तिलवारिणा । हिरण्यं ब्राह्मणे दद्यात्संतर्प्य च हुताशनम्

నువ్వులు కలిపిన జలంతో దేవులు, ఋషులు, పితృదేవతలు మరియు ఇతరులకు తర్పణం చేయాలి. హుతాశనుడు (అగ్ని) తృప్తి చెందిన తరువాత బ్రాహ్మణునికి స్వర్ణదానం చేయాలి.

Verse 5

गन्धमाल्यैस्तथा धूपैस्ततः सम्पूजयेच्छिवम् । अनेन विधिनाभ्यर्च्य शिखितीर्थे महेश्वरम्

తర్వాత సుగంధ ద్రవ్యాలు, పుష్పమాలలు, ధూపంతో శివుని సమ్యకంగా పూజించాలి. ఈ విధానంతో శిఖితీర్థంలో మహేశ్వరుని అర్చించినవాడు ఫలాన్ని పొందుతాడు.

Verse 6

विमानेनार्कवर्णेन ह्यप्सरोगणसंवृतः । गीयमानस्तु गन्धर्वैर्रुद्रलोकं स गच्छति

సూర్యవర్ణమైన విమానంలో, అప్సరాగణాలతో చుట్టుముట్టబడి, గంధర్వుల గానంతో స్తుతింపబడుతూ అతడు రుద్రలోకానికి వెళ్తాడు.

Verse 7

शत्रुक्षयमवाप्नोति तेजस्वी जायते भुवि

అతడు శత్రునాశాన్ని పొందుతాడు; భూమిపై తేజస్సుతో, శక్తిమంతుడిగా జన్మిస్తాడు/వికసిస్తాడు.

Verse 202

अध्यायः

అధ్యాయము (అధ్యాయ సూచిక).