Adhyaya 197

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं गच्छेत्सूर्यतीर्थमनुत्तमम् । मूलस्थानमिति ख्यातं पद्मजस्थापितं शुभम्

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—దాని తరువాత అనుత్తమమైన సూర్యతీర్థానికి వెళ్లవలెను; ‘మూలస్థానం’ అని ప్రసిద్ధమైన ఆ శుభస్థలాన్ని పద్మజుడు (బ్రహ్మ) స్థాపించాడు।

Verse 2

मूलश्रीपतिना देवी प्रोक्ता स्थापय भास्करम् । श्रुत्वा देवोदितं देवी स्थापयामास भास्करम्

మూలశ్రీపతి విష్ణువు దేవితో— “భాస్కరుని (సూర్యుని) స్థాపించు” అని పలికెను. దైవోక్తిని విని దేవి భాస్కరుని విధివిధానంగా స్థాపించెను.

Verse 3

प्रोच्यते नर्मदातीरे मूलस्थानाख्यभास्करः

నర్మదా తీరమున భాస్కరుడు ‘మూలస్థానం’ అని ప్రసిద్ధిగా చెప్పబడును.

Verse 4

तत्र तीर्थे नरो यस्तु स्नात्वा नियतमानसः । संतर्प्य पितृदेवांश्च पिण्डेन सलिलेन च

ఆ తీర్థమున నియతమనస్సుతో స్నానమాచరించి, పిండదానముతోను జలార్పణముతోను పితృదేవతలను తృప్తిపరచు వాడు—

Verse 5

मूलस्थानं ततः पश्येत्स गच्छेत्परमां गतिम् । गुह्याद्गुह्यतरस्तत्र विशेषस्तु श्रुतो मया

ఆపై ‘మూలస్థానం’ దర్శించితే అతడు పరమగతిని పొందును. అక్కడ గుహ్యముకన్నా గుహ్యతరమైన ఒక విశేషం ఉందని నేను వినితిని.

Verse 6

समागमे मुनीनां तु शङ्कराच्छशिशेखरात् । सदा वै शुक्लसप्तम्यां मूलमादित्यवासरः

మునుల సమాగమములో శశిశేఖర శంకరుని నుండి ఇది ప్రకటింపబడెను— ప్రతి శుక్లసప్తమీన ‘మూల’ వ్రతము సదా ఆదిత్యవారమున (ఆదివారం) జరుగును.

Verse 7

तदा रेवाजलं गत्वा स्नात्वा संतर्प्य देवताः । पित्ःंश्च भरतश्रेष्ठ दत्त्वा दानं स्वशक्तितः

అప్పుడు, ఓ భరతశ్రేష్ఠా, రేవా (నర్మదా) జలమునకు వెళ్లి స్నానమాచరించి, దేవతలను మరియు పితృదేవతలను తర్పించి, తన శక్తి మేరకు దానం చేయాలి.

Verse 8

करवीरैस्ततो गत्वा रक्तचन्दनवारिणा । संस्थाप्य भास्करं भक्त्या सम्पूज्य च यथाविधि

తర్వాత కరవీర పుష్పములతోను, రక్తచందన సువాసన కలిగిన జలముతోను వెళ్లి, భక్తితో భాస్కరుని స్థాపించి, విధివిధానంగా సంపూర్ణ పూజ చేయాలి.

Verse 9

ततः सागुरुकैर्धूपैः कुन्दरैश्च विशेषतः । धूपयेद्देवदेवेशं दीपान् बोध्य दिशो दश

ఆపై అగురు మరియు విశేషంగా కుందర వంటి సుగంధ ధూపములతో దేవదేవేశ్వరునికి ధూపం అర్పించి, దీపాలను వెలిగించి దశదిశలను ప్రకాశింపజేయాలి.

Verse 10

उपोष्य जागरं कुर्याद्गीतवाद्यं विशेषतः । एवं कृते महीपाल न भवेदुग्रदुःखभाक्

ఉపవాసముండి రాత్రి జాగరణ చేయాలి, ముఖ్యంగా భజన-గానం మరియు వాద్యసేవతో. ఇలా చేసినచో, ఓ మహీపాలా, ఘోర దుఃఖానికి పాత్రుడు కాడు.

Verse 11

सूर्यलोके वसेत्तावद्यावत्कल्पशतत्रयम् । गन्धर्वैरप्सरोभिश्च सेव्यमानो नृपोत्तम

అతడు మూడు వందల కల్పముల వరకు సూర్యలోకమున నివసిస్తాడు; గంధర్వులు మరియు అప్సరసలు అతనికి సేవచేస్తూ సత్కరిస్తారు, ఓ నృపోత్తమా.

Verse 197

अध्याय

అధ్యాయం (గ్రంథ విభాగ సూచిక)