Adhyaya 165

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले सिद्धेश्वरमिति श्रुतम् । तीर्थं परं महाराज सिद्धैः कृतमिति प्रभो

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—హే మహారాజా! నర్మదా నదికి దక్షిణ తీరమున ‘సిద్ధేశ్వరము’ అను పరమ తీర్థము ప్రసిద్ధము; హే ప్రభో, అది సిద్ధులచే స్థాపితమని శ్రుతి.

Verse 2

तत्र तीर्थं महापुण्यं सर्वतीर्थेषु पावनम् । नर्मदाया महाराज दक्षिणं कूलमाश्रितम्

అక్కడ మహాపుణ్యమైన తీర్థము ఉంది; అది సమస్త తీర్థములలో పావనకరము, హే మహారాజా; నర్మదా దక్షిణ తీరమున ఆశ్రయించి ఉంది।

Verse 3

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः । श्राद्धं तत्रैव यो दद्यात्पित्ःनुद्दिश्य भारत

హే భారతా! ఆ తీర్థమున స్నానము చేసి మనుష్యుడు పితృదేవతలకు తర్పణము చేయవలెను. ఎవడు అక్కడే పితృల నుద్దేశించి శ్రాద్ధము దానమిచ్చునో.

Verse 4

तृप्यन्ति पितरस्तस्य द्वादशाब्दान्न संशयः । तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या स्नात्वा पूजयते शिवम्

అతని పితృలు పన్నెండు సంవత్సరములు తృప్తిగా ఉంటారు—ఇందులో సందేహము లేదు. మరియు ఎవడు ఆ తీర్థమున భక్తితో స్నానము చేసి శివుని పూజించునో.

Verse 5

रात्रौ जागरणं कृत्वा पठेत्पौराणिकीं कथाम् । ततः प्रभाते विमले स्नानं कुर्याद्यथाविधि

రాత్రి జాగరణము చేసి పౌరాణిక కథను పఠించవలెను. అనంతరం నిర్మలమైన ప్రభాతమున విధివిధానముగా స్నానము చేయవలెను.

Verse 6

वीक्षते गिरिजाकान्तं स गच्छेत्परमां गतिम् । पुरा सिद्धा महाभागाः कपिलाद्या महर्षयः

గిరిజాకాంతుడైన శివుని దర్శించినవాడు పరమగతిని పొందును. పూర్వకాలంలో కపిలాది సిద్ధులు, మహాభాగ్య మహర్షులు కూడా ఇలానే ప్రసిద్ధులయ్యారు.

Verse 7

जपन्तश्च परं ब्रह्म योगसिद्धा महाव्रताः । सिद्धिं ते परमां प्राप्ता नर्मदायाः प्रभावतः

పరబ్రహ్మాన్ని జపిస్తూ, యోగసిద్ధులై మహావ్రతాలలో స్థిరులైన ఆ ఋషులు నర్మదా ప్రభావం వలన పరమసిద్ధిని పొందిరి.

Verse 165

। अध्याय

అధ్యాయం సమాప్తం.