Adhyaya 163
మార్కండేయుడు రాజశ్రోతకు ఉపదేశిస్తాడు—రేవా తీరంలోని మహిమాన్విత నాగతీర్థానికి వెళ్లి ఆశ్విన శుక్లపక్షంలోని శుక్లపంచమీనాడు నిర్దిష్ట సమయంలో వ్రతాన్ని ఆచరించాలి. శౌచం, నియమం, సంయమం పాటిస్తూ రాత్రి జాగరణ చేసి, గంధం, ధూపం మొదలైన ఉపచారాలతో విధివిధానంగా పూజ చేయాలి. ఉదయాన్నే శుద్ధస్థితిలో తీర్థస్నానం చేసి యథావిధిగా శ్రాద్ధం చేయాలని చెప్పబడింది. ఫలంగా ఈ అనుష్ఠానం సమస్త పాపాలను నశింపజేస్తుందని, అలాగే ఆ తీర్థంలో ప్రాణత్యాగం చేసినవాడు శివవచనప్రకారం అనివర్తనీయ గతిని పొందుతాడని పేర్కొంటుంది.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज नागतीर्थमनुत्तमम् । आश्विनस्य सिते पक्षे पञ्चम्यां नियतः शुचिः
శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—అనంతరం, ఓ మహారాజా, అనుత్తమమైన నాగతీర్థమునకు వెళ్లవలెను; ఆశ్విన మాస శుక్లపక్ష పంచమినాడు నియమంతో శుచిగా ఉండి।
Verse 2
रात्रौ जागरणं कृत्वा गन्धधूपनिवेदनैः । प्रभाते विमले स्नात्वा श्राद्धं कृत्वा यथाविधि
రాత్రి జాగరణం చేసి సుగంధ ద్రవ్యాలు, ధూపం, నైవేద్యము సమర్పించాలి; తరువాత ఉదయాన్నే నిర్మల జలంలో స్నానమాచరించి విధివిధానంగా శ్రాద్ధం చేయాలి।
Verse 3
मुच्यते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा । तत्र तीर्थे तु यो राजन्प्राणत्यागं करिष्यति
అతడు సమస్త పాపముల నుండి విముక్తుడగును—ఇందులో సందేహం అవసరం లేదు; మరియు ఓ రాజా, ఆ తీర్థమున ఎవడు ప్రాణత్యాగం చేయునో…
Verse 4
अनिवर्तिका गतिस्तस्य प्रोवाचेति शिवः स्वयम्
అతని గతి అనివర్తనీయం—ఇట్లు శివుడు స్వయంగా ప్రకటించాడు।
Verse 163
। अध्याय
“అధ్యాయ” — గ్రంథప్రతుల్లో అధ్యాయ-సమాప్తిని సూచించే పదము।