Adhyaya 162

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । गोपेश्वरं ततो गच्छेत्सर्पक्षेत्रादनन्तरम् । यत्र स्नानेन चैकेन मुच्यन्ते पातकैर्नराः

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—తదుపరి సర్పక్షేత్రానంతరం వెంటనే గోపేశ్వరుని దర్శించాలి; అక్కడ ఒక్కసారి స్నానం చేసినంత మాత్రాన నరులు పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతారు।

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा कुरुते प्राणसंक्षयम् । स गच्छेद्यदि युक्तोऽपि पापेन शिवमन्दिरम्

ఆ తీర్థంలో ఎవడు స్నానం చేసి ప్రాణత్యాగం చేస్తాడో, వాడు పాపభారంతో ఉన్నా శివధామం (శివలోకం) చేరుతాడు।

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्देवमीश्वरम् । मुच्यते सर्वपापैश्च रुद्रलोकं स गच्छति

ఆ తీర్థంలో ఎవడు స్నానం చేసి పరమేశ్వరుని పూజిస్తాడో, వాడు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడై రుద్రలోకానికి వెళ్తాడు।

Verse 4

क्रीडित्वा च यथाकामं रुद्रलोके महातपाः । इह मानुष्यतां प्राप्य राजा भवति धार्मिकः

రుద్రలోకంలో తన ఇష్టానుసారం విహరించిన ఆ మహాతపస్వి, ఇక్కడ మళ్లీ మానవజన్మ పొంది ధార్మిక రాజుగా అవతరిస్తాడు।

Verse 5

हस्त्यश्वरथसम्पन्नो दासीदाससमन्वितः । पूज्यमानो नरेन्द्रैश्च जीवेद्वर्षशतं सुखी

ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాలతో సమృద్ధిగా, దాసీదాసులతో పరివృతంగా, రాజులచే కూడా పూజింపబడుతూ—అతడు సుఖంగా వంద సంవత్సరాలు జీవిస్తాడు।

Verse 162

। अध्याय

అధ్యాయము (అధ్యాయాంత సూచక వాక్యం)।