Adhyaya 156

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नास्ति लोकेषु तत्तीर्थं पृथिव्यां यन्नरेश्वर । शुक्लतीर्थेन सदृशमुपमानेन गीयते

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—ఓ నరేశ్వరా, లోకాలలో గాని భూమిపై గాని శుక్లతీర్థానికి సమానమని ఏ ఉపమానంతోనైనా కీర్తింపబడే తీర్థం లేదు।

Verse 2

शुक्लतीर्थं महातीर्थं नर्मदायां व्यवस्थितम् । प्रागुदक्प्रवणे देशे मुनिसङ्घनिषेवितम्

శుక్లతీర్థం నర్మదానదిలో స్థితమైన మహాతీర్థము; తూర్పు మరియు ఉత్తర దిశలకు వాలిన దేశంలో మునిసంఘములచే సేవింపబడుచున్నది।

Verse 3

वैशाखे च तथा मासि कृष्णपक्षे चतुर्दशी । कैलासादुमया सार्द्धं स्वयमायाति शङ्करः

వైశాఖ మాసంలో కృష్ణపక్ష చతుర్దశినాడు కైలాసం నుండి ఉమాదేవితో కలిసి స్వయంగా శంకరుడు వస్తాడు।

Verse 4

मध्याह्नसमये स्नात्वा पश्यत्यात्मानमात्मना । ब्रह्मविष्ण्विन्द्रसहितः शुक्लतीर्थे समाहितः

మధ్యాహ్న సమయంలో స్నానం చేసి, ఆత్మచేత ఆత్మను దర్శిస్తాడు; బ్రహ్మ-విష్ణు-ఇంద్రులతో కలిసి శుక్లతీర్థంలో ధ్యాననిష్ఠగా ఉంటాడు।

Verse 5

कार्त्तिक्यां तु विशेषेण वैशाख्यां च नरोत्तम । ब्रह्मविष्णुमहादेवान् स्नात्वा पश्यति तद्दिने

ఓ నరోత్తమా! ముఖ్యంగా కార్తీక మాసంలోను, అలాగే వైశాఖంలోను, ఆ దినం స్నానం చేసినవాడు బ్రహ్మ-విష్ణు-మహాదేవులను దర్శిస్తాడు।

Verse 6

देवराजः सुरैः सार्द्धं वायुमार्गव्यवस्थितः । कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां स्नात्वा पश्यति शङ्करम्

దేవరాజైన ఇంద్రుడు దేవతలతో కలిసి వాయుమార్గంలో నిలిచి, కృష్ణపక్ష చతుర్దశినాడు స్నానం చేసి శంకరుని దర్శిస్తాడు।

Verse 7

गन्धर्वाप्सरसो यक्षाः सिद्धविद्याधरोरगाः । तद्दिने तेऽपि देवेशं दृष्ट्वा मुञ्चन्ति किल्बिषम्

గంధర్వులు, అప్సరసలు, యక్షులు, సిద్ధులు, విద్యాధరులు, నాగులు కూడా—ఆ దినం దేవేశుని దర్శించి పాపకల్మషాన్ని విడిచిపెడతారు।

Verse 8

अर्धयोजनविस्तारं तदर्द्धेनैव चायतम् । शुक्लतीर्थं महापुण्यं महापातकनाशनम्

శుక్లతీర్థం అర్ధయోజన విస్తారముగా ఉండి, దాని పొడవు దాని అర్ధమే. ఇది మహాపుణ్యప్రదం, మహాపాతకనాశకము.

Verse 9

यत्र स्थितैः प्रदृश्यन्ते वृक्षाग्राणि नरोत्तमैः । तत्र स्थिता महापापैर्मुच्यन्ते पूर्वसंचितैः

హే నరోత్తమా! ఎక్కడ నిలిచినవారికి వృక్షశిఖరాలు కూడా దర్శనమిస్తాయో, ఆ స్థలంలో నివసించువాడు పూర్వసంచిత మహాపాపాల నుండి విముక్తుడగును.

Verse 10

पापोपपातकैर्युक्तो नरः स्नात्वा प्रमुच्यते । उपार्जिता विनश्येत भ्रूणहत्यापि दुस्त्यजा

పాపములు మరియు ఉపపాతకములతో కూడిన మనిషి ఇక్కడ స్నానము చేసి విముక్తుడగును. స్వకర్మార్జితమైన, విడువుట కఠినమైన భ్రూణహత్యాపాపముకూడా నశించును.

Verse 11

यस्मात्तत्रैव देवेश उमया सह तिष्ठति । वैशाख्यां च विशेषेण कैलासादेति शङ्करः

ఎందుకంటే దేవేశ్వరుడు అక్కడే ఉమాతో సహ నివసించుచున్నాడు; మరియు విశేషంగా వైశాఖమాసంలో శంకరుడు కైలాసం నుండి అక్కడికి వచ్చుచున్నాడు.

Verse 12

तेन तीर्थं महापुण्यं सर्वपातकनाशनम् । कथितं ब्रह्मणा पूर्वं मया तव तथा नृप

అందువలన ఈ తీర్థం మహాపుణ్యప్రదము, సర్వపాతకనాశకము. ఇది పూర్వం బ్రహ్మదేవుడు ప్రకటించాడు; హే నృపా, అదే నేను కూడా నీకు తెలిపితిని.

Verse 13

रजकेन यथा धौतं वस्त्रं भवति निर्मलम् । तथा तत्र वपुःस्नानं पुरुषस्य भवेच्छुचि

ఉతికేవాడు ఉతికిన వస్త్రం ఎలా నిర్మలమవుతుందో, అలాగే అక్కడ దేహస్నానం చేసిన పురుషుడు శుచిగా అవుతాడు।

Verse 14

पूर्वे वयसि पापानि कृत्वा पुष्टानि मानवः । अहोरात्रोषितो भूत्वा शुक्लतीर्थे व्यपोहति

మునుపటి వయసులో పాపాలు చేసి వాటిని పెంచుకున్న మనిషి, శుక్లతీర్థంలో ఒక పగలు ఒక రాత్రి నివసిస్తే అవి తొలగిపోతాయి।

Verse 15

शुक्लतीर्थे महाराज राकां रेवाजलाञ्जलिम् । कल्पकोटिसहस्राणि दत्त्वा स्युः पितरः शिवाः

మహారాజా! శుక్లతీర్థంలో పౌర్ణమి రాత్రి రేవా (నర్మదా) జలాన్ని అంజలిగా అర్పిస్తే, వేల కోట్ల కల్పాల దానఫలంలా పితృదేవతలు తృప్తి పొంది శివసమాన మంగళమయులవుతారు।

Verse 16

न माता न पिता बन्धुः पतनं नरकार्णवे । उद्धरन्ति यथा पुण्यं शुक्लतीर्थे नरेश्वर

నరేశ్వరా! నరకసముద్రంలో మునిగిపోతున్నవానిని తల్లి గానీ తండ్రి గానీ బంధువులు గానీ రక్షించలేరు; శుక్లతీర్థంలో పొందిన పుణ్యమే అతనిని అలా పైకి లేపుతుంది।

Verse 17

तपसा ब्रह्मचर्येण न तां गच्छन्ति सद्गतिम् । शुक्लतीर्थे मृतो जन्तुर्देहत्यागेन यां लभेत्

తపస్సుతోనూ బ్రహ్మచర్యంతోనూ ప్రజలు ఆ సమానమైన సద్గతిని పొందరు; శుక్లతీర్థంలో దేహత్యాగం చేసి మరణించిన జీవి పొందే గతి అపూర్వం।

Verse 18

कार्त्तिकस्य तु मासस्य कृष्णपक्षे चतुर्दशीम् । घृतेन स्नापयेद्देवमुपोष्य प्रयतो नरः

కార్తీకమాస కృష్ణపక్ష చతుర్దశినాడు వ్రతధారి మనిషి ఉపవాసముండి, భక్తితో నూనెగీతో దేవునికి అభిషేకం చేయవలెను।

Verse 19

स्नात्वा प्रभाते रेवायां दद्यात्सघृतकम्बलम् । सहिरण्यं यथाशक्ति देवमुद्दिश्य शङ्करं

ఉదయాన్నే రేవానదిలో స్నానం చేసి, తన శక్తి మేరకు నెయ్యితో కూడిన దుప్పటి మరియు బంగారాన్ని శంకర దేవుని ఉద్దేశించి దానం చేయాలి।

Verse 20

देवस्य पूरणं कुर्याद्घृतेन घृतकम्बलम् । स गच्छति महातेजाः शिवलोकं मृतो नरः

దేవునికి విధించిన పూరణాన్ని చేయాలి—నెయ్యితో నిండిన ఘృతకంబళాన్ని సమర్పించాలి; అట్టి మహాతేజస్సుగల వాడు మరణానంతరం శివలోకానికి చేరును।

Verse 21

एकविंशकुलोपेतो यावदाभूतसम्प्लवम् । शुक्लतीर्थे नरः स्नात्वा ह्युमां रुद्रं च योऽर्चयेत्

శుక్లతీర్థంలో స్నానం చేసి ఉమా-రుద్రులను ఆరాధించువాడు ఇరవై ఒక తరముల పుణ్యంతో యుక్తుడై, ఆ పుణ్యం ప్రళయాంతం వరకు నిలుచును।

Verse 22

गन्धपुष्पादिधूपैश्च सोऽश्वमेधफलं लभेत् । मासोपवासं यः कुर्यात्तत्र तीर्थे नरेश्वर

సుగంధాలు, పుష్పాలు, ధూపాదులతో పూజిస్తే అతడు అశ్వమేధ యజ్ఞఫలాన్ని పొందును. ఓ నరేశ్వరా, ఆ తీర్థంలో నెలరోజుల ఉపవాసం చేయువాడు అట్టి పుణ్యాన్ని పొందును।

Verse 23

मुच्यते स महत्पापैः सप्तजन्मसुसंचितैः । उष्ट्रीक्षीरमविक्षीरं नवश्राद्धे च भोजनम्

అతడు ఏడు జన్మలలో కూడబెట్టిన మహాపాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు—ఉష్ట్రీక్షీరము, అవిక్షీరము సేవించడం, అలాగే ‘నవశ్రాద్ధ’ంలో భోజనం చేయడం వంటి పాపాల నుండి।

Verse 24

वृषलीगमनं चैव तथाभक्ष्यस्य भक्षणम् । अविक्रयेऽनृते पापं माहिषेऽयाज्ययाजके

వృషలీతో గమనం, అభక్ష్యభక్షణం, మోసపు వ్యాపారం మరియు అసత్యం వల్ల కలిగే పాపం, అలాగే మహిషియాగం మరియు అయాజ్యునికి యాజకత్వం వహించే దోషాలు—ఇవన్నీ నుండి శుద్ధి కలుగుతుంది।

Verse 25

वार्द्धुष्ये पङ्क्तिगरदे देवब्राह्मणदूषके । एवमादीनि पापानि तथान्यान्यपि भारत

హే భారతా! జీవికా-సమృద్ధి విషయంలో హాని చేయుట, పంక్తిగరదం (భోజనపంక్తిని కలుషితం చేయుట), దేవబ్రాహ్మణదూషణం—ఇలాంటి మరియు ఇతర అనేక పాపాలు ఇక్కడ పేర్కొనబడ్డాయి।

Verse 26

चान्द्रायणेन नश्यन्ति शुक्लतीर्थे न संशयः । शुक्लतीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः

శుక్లతీర్థంలో చాంద్రాయణ వ్రతం చేత అవి (పాపాలు) నశిస్తాయి—సందేహం లేదు. మరియు శుక్లతీర్థంలో స్నానం చేసి పితృదేవతలకు తర్పణం చేసే వాడు—

Verse 27

तस्य ते द्वादशाब्दानि तृप्तिं यान्ति सुतर्पिताः । पादुकोपानहौ छत्रं शय्यामासनमेव च

అతని పితృదేవతలు సుతర్పితులై పన్నెండు సంవత్సరాలు తృప్తిగా ఉంటారు. (దానంగా) పాదుకలు-ఉపానహలు, ఛత్రం, శయ్య, ఆసనం కూడా ఇవ్వవచ్చు।

Verse 28

सुवर्णं धनधान्यं च श्राद्धं युक्तहलं तथा । अन्नं पानीयसंहितं तस्मिंस्तीर्थे ददन्ति ये

ఆ తీర్థంలో స్వర్ణం, ధనం-ధాన్యము దానం చేసి, శ్రాద్ధం ఆచరించి, జూకతో కూడిన నాగలిని, అలాగే నీటితో కూడిన అన్నదానాన్ని ఇచ్చువారు—

Verse 29

हृष्टाः पुष्टा मृता यान्ति शिवलोकं न संशयः । तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या शिवमुद्दिश्य भारत

వారు హర్షితులై, పుష్టులై దేహం విడిచి, మరణానంతరం శివలోకానికి వెళ్తారు—సందేహం లేదు. ఓ భారతా, ఆ తీర్థంలో భక్తితో శివుని ఉద్దేశించి—

Verse 30

भिक्षामात्रं तथान्नं ये तेऽपि स्वर्यान्ति वै नराः । यज्विनां व्रतिनां चैव तत्र तीर्थनिवासिनाम्

కేవలం భిక్షామాత్రం, అలాగే అన్నం దానం చేసే పురుషులూ స్వర్గానికి వెళ్తారు. ముఖ్యంగా ఆ తీర్థంలో నివసించే యజ్ఞకర్తలు, వ్రతధారులకు—

Verse 31

अपि वालाग्रमात्रं हि दत्तं भवति चाक्षयम् । अग्निप्रवेशं यः कुर्याच्छुक्लतीर्थे समाहितः

వెంట్రుక చివరంత చిన్నదైన దానం చేసినా అది అక్షయమవుతుంది. మరియు ఏవాడు సమాహిత మనస్సుతో శుక్లతీర్థంలో అగ్నిప్రవేశం చేస్తాడో—

Verse 32

रागद्वेषविनिर्मुक्तो हृदि ध्यात्वा जनार्दनम् । सर्वकामसुसम्पूर्णः स गच्छेद्वारुणं पुरम्

రాగద్వేషాల నుండి విముక్తుడై, హృదయంలో జనార్దనుని ధ్యానించి, సమస్త కామ్యఫలాలతో సంపూర్ణుడై, అతడు వరుణపురానికి వెళ్తాడు.

Verse 33

न रोगो न जरा तत्र यत्र देवोऽंभसां पतिः । अनाशकं तु यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे युधिष्ठिर

జలాధిపతి దేవుడు వరుణుడు నివసించే చోట రోగమూ లేదు, జరా లేదు. ఓ యుధిష్ఠిరా, ఆ తీర్థంలో ఎవడు అనాశక వ్రతాన్ని ఆచరిస్తాడో—

Verse 34

अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम् । अवशः स्ववशो वापि जन्तुस्तत्क्षेत्रमण्डले

అతని గతి తిరుగులేనిదిగా అవుతుంది—నిస్సందేహంగా రుద్రలోకంనుండి కూడా. అసహాయుడైనా స్వవశుడైనా, ఆ క్షేత్రమండలంలో ఉన్న ఏ జీవుడైనా—

Verse 35

मृतः स तु न सन्देहो रुद्रस्यानुचरो भवेत् । शुक्लतीर्थे तु यः कन्यां शक्त्या दद्यादलंकृताम्

అతడు మరణించిన తరువాత నిస్సందేహంగా రుద్రుని అనుచరుడవుతాడు. అలాగే శుక్లతీర్థంలో ఎవడు తన సామర్థ్యానుసారం అలంకరించిన కన్యను దానం చేస్తాడో—

Verse 36

विधिना यो नृपश्रेष्ठ कुरुते वृषमोक्षणम् । तस्य यत्फलमुद्दिष्टं पुराणे रुद्रभाषितम्

ఓ నృపశ్రేష్ఠా, ఎవడు విధివిధానంగా వృషమోక్షణాన్ని చేస్తాడో, పురాణంలో రుద్రుడు చెప్పిన ఫలం ఏదో—అదే అతనికి లభిస్తుంది.

Verse 37

तदहं सम्प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमना नृप । यावन्तो रोमकूपाः स्युः सर्वाङ्गेषु पृथक्पृथक्

అది నేను ఇప్పుడు వివరిస్తాను; ఓ రాజా, ఏకాగ్రచిత్తంతో విను. శరీరంలోని అన్ని అవయవాల్లో విడివిడిగా ఉన్న రోమకూపాలు ఎంతెన్ని ఉంటాయో—

Verse 38

तावद्वर्षसहस्राणि रुद्रलोके महीयते । शुक्लतीर्थे तु यद्दत्तं ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः

అంతే వేల సంవత్సరాల పాటు అతడు రుద్రలోకంలో మహిమింపబడతాడు. అలాగే శుక్లతీర్థంలో చంద్రగ్రహణం లేదా సూర్యగ్రహణ సమయంలో ఇచ్చిన దానం…

Verse 39

वर्धते तद्गुणं तावद्दिनानि दश पञ्च च । शुक्लतीर्थे शुचिर्भूत्वा यः करोति प्रदक्षिणम्

అదే ప్రమాణంలో—పదిహేను రోజుల పాటు—ఆ పుణ్యం వృద్ధి చెందుతుంది. మరియు శుక్లతీర్థంలో శుచిగా మారి ఎవడు ప్రదక్షిణ చేస్తాడో…

Verse 40

पृथ्वी प्रदक्षिणा तेन कृता यत्तस्य तत्फलम् । शोभनं मिथुनं यस्तु रुद्रमुद्दिश्य पूजयेत्

అతనికి ఫలం, అతడు సమస్త భూమిని ప్రదక్షిణ చేసినట్లే ఉంటుంది. మరియు రుద్రుని ఉద్దేశించి శోభన మిథునం (యుగలార్పణ)ను పూజించేవాడు…

Verse 41

सप्त जन्मानि तस्यैव वियोगो न च वै क्वचित् । एतत्ते कथितं राजन् संक्षेपेण फलं महत्

అతనికి ఏడు జన్మల వరకు ఎప్పుడూ వియోగం కలగదు. ఓ రాజా, ఈ మహత్తర ఫలాన్ని నీకు సంక్షేపంగా చెప్పాను.

Verse 42

शुक्लतीर्थस्य यत्पुण्यं यथा देवाच्छ्रुतं मया । य इदं शृणुयाद्भक्त्या पुराणे विहितं फलम्

శుక్లతీర్థపు పుణ్యాన్ని నేను దేవుని నుండి యథావిధిగా విన్నాను; పురాణంలో విధించబడిన ఈ ఫలాన్ని ఎవడు భక్తితో వింటాడో…

Verse 43

स लभेन्नात्र सन्देहः सत्यं सत्यं पुनः पुनः । पुत्रार्थी लभते पुत्रं धनार्थी लभते धनम्

అతడు నిశ్చయంగా పొందుతాడు—ఇందులో సందేహం లేదు; సత్యం, సత్యం, మళ్లీ మళ్లీ. పుత్రార్థి పుత్రుని పొందుతాడు; ధనార్థి ధనాన్ని పొందుతాడు.

Verse 44

मोक्षार्थी लभते मोक्षं स्नानदानफलं महत्

మోక్షార్థి మోక్షాన్ని పొందుతాడు; అక్కడ స్నానం మరియు దానం యొక్క ఫలం మహత్తరమైనది.

Verse 156

। अध्याय

అధ్యాయము (అధ్యాయ శీర్షిక సూచిక).