Adhyaya 152

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धरापाल भार्गलेश्वरमुत्तमम् । शङ्करं जगतः प्राणं स्मृतमात्राघनाशनम्

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—ఓ ధరాపాలా! ఆపై ఉత్తమమైన భార్గలేశ్వరుని దర్శనార్థం వెళ్లవలెను—జగత్తుకు ప్రాణస్వరూపుడైన శంకరుడు, స్మరణమాత్రాన పాపనాశకుడు.

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः

ఆ తీర్థంలో స్నానమాచరించి పరమేశ్వరుని పూజించువాడు, అశ్వమేధ యజ్ఞఫలముతో సమానమైన పుణ్యాన్ని పొందును.

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्प्राणत्यागं करिष्यति । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्

ఆ తీర్థంలో ఎవడైన ప్రాణత్యాగం చేయునట్లయితే, అతని గతి అనివర్తనీయం అవుతుంది; రుద్రలోకమునుండి తిరిగి రావడం లేదు—నిస్సందేహం.

Verse 152

। अध्याय

“అధ్యాయము”—ఇది గ్రంథంలో అధ్యాయ శీర్షిక/సమాప్తి సూచించే పదము.