Adhyaya 147
ఈ అధ్యాయంలో మార్కండేయ ముని మహీపాలుడు/నృపసత్తముడైన రాజుకు—రేవా (నర్మదా) దక్షిణ తీరంలో ఉన్న అపూర్వ సిద్ధేశ్వర తీర్థానికి వెళ్లమని ఉపదేశిస్తాడు. ఆ స్థలం అత్యంత శుభప్రదమని, అక్కడ స్నానం చేసి వృషభధ్వజుడైన శ్రీశివుని భక్తితో పూజించవలెనని చెబుతాడు. అక్కడ స్నానం చేసి శివారాధన చేయడం వల్ల సమస్త పాపాలు నశించి, అశ్వమేధ యాగం చేసినవారితో సమానమైన పుణ్యం లభిస్తుందని పేర్కొంటుంది. శ్రమతో స్నానం చేసి శ్రాద్ధం నిర్వహిస్తే పితృదేవతలు సంపూర్ణంగా తృప్తి చెందుతారని తీర్థఫలంగా చెప్పబడింది. ఈ తీర్థంలో లేదా దీనితో సంబంధించి మరణించిన జీవుడు స్వభావతః దుఃఖకరమైన గర్భవాస పునరావృతం నుండి విముక్తి పొందుతాడని ప్రతిజ్ఞ. చివరగా తీర్థజలస్నానం పునర్భవ నివృత్తికి సాధనమని, శైవ భక్తి సందర్భంలో మోక్షోపాయంగా ప్రతిపాదించబడింది.
Shlokas
Verse 1
मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल सिद्धेश्वरमनुत्तमम् । नर्मदादक्षिणे कूले तीर्थं परमशोभनम्
మార్కండేయుడు పలికెను—ఓ మహీపాలా! తదుపరి నర్మదా దక్షిణ తీరమున ఉన్న పరమశోభనమైన అనుత్తమ సిద్ధేశ్వర తీర్థమునకు వెళ్లవలెను.
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्वृषभध्वजम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो गतिं यात्यश्वमेधिनाम्
ఆ తీర్థమున స్నానమాచరించి వృషభధ్వజుడైన మహేశ్వరుని పూజించువాడు సమస్త పాపముల నుండి విముక్తుడై అశ్వమేధ యాగకర్తల గతిని పొందును.
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा श्राद्धं कुर्यात्प्रयत्नतः । पितॄणां प्रीणनार्थाय सर्वं तेन कृतं भवेत्
ఆ తీర్థమున స్నానమాచరించి పితృదేవతల ప్రీతి కొరకు యత్నపూర్వకంగా శ్రాద్ధం చేయువాడిచే సమస్తం చేసినట్లే అవుతుంది.
Verse 4
तत्र तीर्थे मृतानां तु जन्तूनां नृपसत्तम । गर्भवासे मतिस्तेषां न जायेत कदाचन
ఓ నృపశ్రేష్ఠా! ఆ తీర్థమున మరణించిన జీవులకు మళ్లీ గర్భవాస స్థితి ఎప్పటికీ కలుగదు.
Verse 5
गर्भवासो हि दुःखाय न सुखाय कदाचन । तत्तीर्थवारिणा स्नातुर्न पुनर्भवसम्भवः
గర్భవాసము దుఃఖార్థమే, సుఖార్థము ఎప్పటికీ కాదు; కాని ఆ తీర్థజలమున స్నానము చేసినవానికి పునర్జన్మ సంభవము ఉండదు.
Verse 147
। अध्याय
॥ అధ్యాయము ॥