Adhyaya 145
ఈ అధ్యాయంలో మార్కండేయుడు ‘దేశరక్షకుడు/నేత’ను ఉద్దేశించి సంక్షిప్త తత్త్వోపదేశం చేస్తూ, అనుత్తమమైన శివతీర్థానికి దారి చూపుతాడు. ఆ శివతీర్థంలో దేవదర్శనమాత్రమే సర్వ పాపకలుషాలు (సర్వ-కిల్బిష) తొలగిస్తాయని చెప్పబడింది. తదుపరి క్రోధజయంతో, ఇంద్రియనిగ్రహంతో తీర్థస్నానం చేసి మహాదేవుని పూజించమని విధానం ఉంది; దీనివల్ల అగ్నిష్టోమ యాగసమాన పుణ్యం లభిస్తుందని పేర్కొంటుంది. ఇంకా భక్తితో ఉపవాసం (సోపవాస) చేసి శివపూజ చేస్తే సాధకుని గతి తిరుగులేనిదై చివరకు రుద్రలోకప్రాప్తి ఫలంగా నిశ్చయించబడుతుంది.
Shlokas
Verse 1
मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धरापाल शीवतीर्थमनुत्तमम् । दर्शनाद्यस्य देवस्य मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
మార్కండేయుడు పలికెను—తదుపరి, ఓ ధరాపాలా, అనుత్తమమైన శివ తీర్థానికి వెళ్లవలెను. అక్కడి దేవుని దర్శనమాత్రమునే సమస్త పాపముల నుండి విముక్తి కలుగును.
Verse 2
शिवतीर्थे तु यः स्नात्वा जितक्रोधो जितेन्द्रियः । पूजयेत महादेवं सोऽग्निष्टोमफलं लभेत्
శివతీర్థంలో స్నానం చేసి క్రోధాన్ని జయించి, ఇంద్రియాలను నియమించి, మహాదేవుని పూజించువాడు అగ్నిష్టోమ యాగఫలాన్ని పొందును।
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या सोपवासोऽर्चयेच्छिवम् । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्
ఆ తీర్థంలో భక్తితో ఉపవాసంతో శివుని అర్చించువాడి గతి తిరుగులేనిదై ఉంటుంది; సందేహం లేక రుద్రలోకాన్ని పొందును।
Verse 145
। अध्याय
అధ్యాయం సమాప్తం।