Adhyaya 140

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज नन्दाह्रदमनुत्तमम् । यत्र सिद्धा महाभागा नन्दा देवी वरप्रदा

మార్కండేయుడు పలికెను— తదుపరి, ఓ మహారాజా, అనుత్తమమైన నందా-హ్రదమునకు వెళ్లవలెను; అక్కడ మహాభాగ్య వరప్రదాయిని దేవి నందా సిద్ధరూపముగా స్థితి చెందియున్నది.

Verse 2

महिषासुरे महाकाये पुरा देवभयंकरे । शूलिन्या शूलभिन्नाङ्गे कृते दानवसत्तमे

పూర్వము దేవభయంకరుడైన మహాకాయ మహిషాసురుడు—దానవశ్రేష్ఠుడు—శూలధారిణి దేవి శూలముతో అతని అవయవాలను చీల్చి పడగొట్టినది.

Verse 3

येनैकादशरुद्राश्च ह्यादित्याः समरुद्गणाः । वसवो वायुना सार्द्धं चन्द्रादित्यौ सुरेश्वर

హే సురేశ్వరా! ఎవరి చేత ఒకాదశ రుద్రులు, మరుద్గణములతో కూడిన ఆదిత్యులు, వాయువుతో కూడిన వసువులు, ఇంకా చంద్రసూర్యులూ—అందరూ జయింపబడ్డారు.

Verse 4

बलिना निर्जिता येन ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । सङ्ग्रामे सुमहाघोरे कृते देवभयंकरे

ఎవరి బలముచేత బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులుకూడా ఓడిపోయిరి; దేవులకు భయంకరమైన అతి ఘోర సంగ్రామము జరిగినప్పుడు.

Verse 5

कृत्वा तत्कदनं घोरं नन्दा देवी सुरेश्वरी । यस्मात्स्नाता विशालाक्षी तेन नन्दाह्रदः स्मृतः

ఆ ఘోర సంహారాన్ని చేసి దేవేశ్వరి నందా దేవి అక్కడే స్నానమాచరించింది. విశాలాక్షి దేవి స్నానించినందున ఆ స్థలం ‘నందాహ్రదం’గా ప్రసిద్ధి చెందింది.

Verse 6

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा नन्दामुद्दिश्य भारत । ददाति दानं विप्रेभ्यः सोऽश्वमेधफलं लभेत्

హే భారతా! ఆ తీర్థంలో స్నానం చేసి నందా దేవిని ఉద్దేశించి బ్రాహ్మణులకు దానం ఇచ్చినవాడు అశ్వమేధ యాగఫలాన్ని పొందుతాడు.

Verse 7

भैरवं चैव केदारं तथा रुद्रं महालयम् । नन्दाह्रदश्चतुर्थः स्यात्पञ्चमं भुवि दुर्लभम्

భైరవం, కేదారం, రుద్రం, మహాలయం—ఇవి ప్రధాన తీర్థాలుగా చెప్పబడినవి; నందాహ్రదం నాలుగవది, ఐదవది భూమిపై దుర్లభం.

Verse 8

बहवस्तं न जानन्ति कामरागसमन्विताः । नर्मदाया ह्रदं पुण्यं सर्वपातकनाशनम्

కామరాగాలతో మోహితులైన అనేకులు దానిని తెలియరు. నర్మదా యొక్క ఈ పుణ్య హ్రదం సమస్త పాపాలను నశింపజేస్తుంది.

Verse 9

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा नन्दां देवीं प्रपूजयेत् । किं तस्य हिमवन्मध्यगमनेन प्रयोजनम्

ఆ తీర్థంలో స్నానం చేసి నందా దేవిని విధివిధానంగా పూజించినవానికి, ఇక హిమాలయ మధ్యభాగానికి వెళ్లడం ఎందుకు అవసరం?

Verse 10

परमार्थमविज्ञाय पर्यटन्ति तमोवृताः । तेषां समागमे पार्थ श्रम एव हि केवलम्

పరమార్థాన్ని గ్రహించక, తమస్సుతో కప్పబడినవారు సంచరిస్తారు. ఓ పార్థా, అటువంటి వారి సంగమంలో కేవలం శ్రమ మాత్రమే; మరొకటి లేదు.

Verse 11

पृथिव्यां सागरान्तायां स्नानदानेन यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति स्नात्वा नन्दाह्रदे नृप

సముద్రాంతమైన ఈ భూమిలో స్నానం, దానం వలన లభించే పుణ్యఫలం ఏదో, ఓ నృపా, నందా-హ్రదంలో స్నానం చేస్తే అదే ఫలం పొందుతాడు.

Verse 140

। अध्याय

ఇతి అధ్యాయము సమాప్తం.