Adhyaya 135

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं चान्यत्सिद्धेश्वरमनुत्तमम् । तीर्थं सर्वगुणोपेतं सर्वलोकेषु पूजितम्

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—దాని వెంటనే మరొక అనుత్తమ స్థలం ఉంది—సిద్ధేశ్వరము; ఇది సర్వగుణసంపన్నమైన తీర్థము, సర్వలోకాలలో పూజింపబడినది.

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा ह्युमारुद्रं प्रपूजयेत् । वाजपेयस्य यज्ञस्य स लभेत्फलमुत्तमम्

ఆ తీర్థంలో స్నానం చేసి తరువాత ఉమా-రుద్రులను విధివిధానంగా పూజించువాడు, వాజపేయ యజ్ఞఫలంతో సమానమైన పరమ ఉత్తమ ఫలాన్ని పొందును.

Verse 3

तेन पुण्येन महता मृतः स्वर्गमवाप्नुयात् । अप्सरोगणसंवीतो जयशब्दादिमङ्गलैः

ఆ మహాపుణ్యబలంతో అతడు మరణానంతరం స్వర్గాన్ని పొందును; అప్సరాగణములతో పరివృతుడై ‘జయ’ మొదలైన మంగళధ్వనులతో స్వాగతింపబడును.

Verse 4

सहस्रवत्सरांस्तत्र क्रीडयित्वा यथासुखम् । धनधान्यसमोपेते कुले महति जायते

అతడు అక్కడ సహస్ర సంవత్సరాలు యథేచ్ఛగా ఆనందించి క్రీడించి, తరువాత ధనధాన్యసమృద్ధమైన మహత్తర కులంలో జన్మించును.

Verse 5

पूज्यमानो नरश्रेष्ठ वेदवेदाङ्गपारगः । व्याधिशोकविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम्

పూజింపబడిన వాడు నరశ్రేష్ఠుడై వేదములు, వేదాంగములలో పారంగతుడగును. వ్యాధి శోకముల నుండి విముక్తుడై శత శరదృతువులు జీవించును.

Verse 135

। अध्याय

అధ్యాయము (అధ్యాయం ముగింపు సూచిక).