Adhyaya 132

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र उत्तरे नर्मदातटे । सर्वपापहरं तीर्थं वाराहं नाम नामतः

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—తదుపరి, ఓ రాజేంద్రా, నర్మదా ఉత్తర తీరానికి వెళ్ళుము. అక్కడ ‘వారాహ’ అనే పేరుగల తీర్థం ఉంది; అది సమస్త పాపాలను హరించును.

Verse 2

तत्र देवो जगद्धाता वाराहं रूपमास्थितः । स्थितो लोकहितार्थाय संसारार्णवतारकः

అక్కడ జగద్ధాత దేవుడు వారాహరూపాన్ని ధరించి నివసించుచున్నాడు. లోకహితార్థమై స్థితుడై, సంసారసముద్రం దాటించువాడై ఉన్నాడు.

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्धरणीधरम् । गन्धमाल्यविशेषैश्च जयशब्दादिमङ्गलैः

ఆ తీర్థంలో స్నానం చేసి ధరణీధరుడు (వారాహుడు)ను పూజించువాడు, విశిష్ట సుగంధాలు, పుష్పమాలలు సమర్పించి, ‘జయ’ మొదలైన మంగళనాదాలతో—

Verse 4

उपवासपरो भूत्वा द्वादश्यां नृपसत्तम । वृषलाः पापकर्माणस्तथैवान्धपिशाचिनः

హే నృపసత్తమా, ద్వాదశీనాడు ఉపవాసపరుడై (మనిషి) వృషలులు, పాపకర్ములు, అలాగే అంధపిశాచుల వంటి తామసిక సంగతిని వర్జించవలెను.

Verse 5

आलापाद्गात्रसंपर्कान्निःश्वासात्सहभोजनात् । पापं संक्रमते यस्मात्तस्मात्तान् परिवर्जयेत्

సంభాషణ, శరీరస్పర్శ, కలిసి శ్వాసించడం మరియు సహభోజనం వలన పాపం సంక్రమిస్తుంది; కనుక అలాంటి వారిని దూరం పెట్టాలి।

Verse 6

ब्राह्मणान् पूजयेद्भक्त्या यथाशक्त्या यथाविधि । रात्रौ जागरणं कार्यं कथायां तत्र भारत

బ్రాహ్మణులను భక్తితో, యథాశక్తి యథావిధిగా పూజించాలి. ఓ భారతా, రాత్రి అక్కడ కథాశ్రవణంలో నిమగ్నమై జాగరణ చేయాలి.

Verse 7

प्रभाते विमले स्नात्वा तत्र तीर्थे जगद्गुरुम् । ये पश्यन्ति जितक्रोधास्ते मुक्ताः सर्वपातकैः

నిర్మలమైన ప్రభాతంలో ఆ తీర్థంలో స్నానం చేసి, క్రోధాన్ని జయించిన వారు అక్కడ జగద్గురువును దర్శిస్తే, వారు సమస్త పాపపాతకాల నుండి విముక్తులు అవుతారు.

Verse 8

यथा तु दृष्ट्वा भुजगाः सुपर्णं नश्यन्ति मुक्त्वा विषमुग्रतेजः । नश्यन्ति पापानि तथैव शीघ्रं दृष्ट्वा मुखं शूकररूपिणस्तु

సర్పాలు సుపర్ణుడైన గరుడుని చూసి భయంకర విషం, ఉగ్ర తేజస్సును విడిచి నశించునట్లు, వరాహరూపం ధరించిన భగవంతుని ముఖదర్శనంతో పాపాలు త్వరగా నశిస్తాయి.

Verse 9

नभोगतं नश्यति चान्धकारं दृष्ट्वा रविं देववरं तथैव । नश्यन्ति पापानि सुदुस्तराणि दृष्ट्वा मुखं पार्थ धराधरस्य

ఆకాశంలో దేవశ్రేష్ఠుడైన సూర్యుని చూచిన వెంటనే అంధకారం నశించునట్లు, ఓ పార్థా, ధరాధరుడైన (విష్ణువు) ముఖదర్శనంతో దాటలేనంత కఠినమైన పాపాలు కూడా నశిస్తాయి.

Verse 10

किं तस्य बहुभिर्मन्त्रैर्भक्तिर्यस्य जनार्दने । नमो नारायणायेति मन्त्रः सर्वार्थसाधकः

జనార్దనునందు భక్తి ఉన్నవానికి అనేక మంత్రాలెందుకు? “నమో నారాయణాయ” అనే మంత్రం సమస్తార్థసాధకము.

Verse 11

एकोऽपि कृष्णस्य कृतः प्रणामो दशाश्वमेधावभृथेन तुल्यः । दशाश्वमेधी पुनरेति जन्म कृष्णप्रणामी न पुनर्भवाय

కృష్ణునికి చేసిన ఒక్క ప్రణామమూ పది అశ్వమేధాల అవభృథస్నానంతో సమానం. పది అశ్వమేధాలు చేసినవాడు మళ్లీ జన్మిస్తాడు; కృష్ణునికి నమస్కరించినవాడు పునర్జన్మకు లోనుకాడు.

Verse 12

ध्यायमाना महात्मानो रूपं नारायणं हरेः । ये त्यजन्ति स्वकं देहं तत्र तीर्थे जितेन्द्रियाः

ఇంద్రియజయులు అయిన మహాత్ములు ఆ తీర్థంలో హరి యొక్క నారాయణరూపాన్ని ధ్యానిస్తూ తమ దేహాన్ని త్యజిస్తే,

Verse 13

ते गच्छन्त्यमलं स्थानं यत्सुरैरपि दुर्लभम् । क्षराक्षरविनिर्मुक्तं तद्विष्णोः परमं पदम्

వారు దేవతలకైనా దుర్లభమైన నిర్మల స్థానాన్ని పొందుతారు; క్షర-అక్షర రెండింటికీ అతీతమైనదే విష్ణువின் పరమపదము.

Verse 132

अध्याय

“అధ్యాయము”—గ్రంథంలో అధ్యాయ శీర్షికను సూచించే గుర్తు.