Adhyaya 130
ఈ అధ్యాయంలో ఋషి మార్కండేయుడు రేవా/నర్మదా నదీ దక్షిణ తీరంలో ఉన్న ‘దేవతీర్థం’ అనే అపూర్వ పుణ్యతీర్థ మహిమను వివరిస్తాడు. అక్కడ దేవతలు సమవేతమవుతారు, పరమేశ్వరుడు ఆ స్థలంలో ప్రసన్నుడవుతాడని దైవప్రసిద్ధి ద్వారా ఆ తీర్థ పవిత్రత స్థాపించబడుతుంది. తీర్థస్నానానికి యాత్రికుని అర్హతను కూడా చెబుతుంది: కామం (ఆసక్తి) మరియు క్రోధం విడిచి, శుద్ధాంతఃకరణంతో స్నానం చేయాలి. అలా స్నానం చేసినవానికి సహస్ర గోదాన ఫలంతో సమానమైన నిర్దిష్ట పుణ్యం లభిస్తుందని ఫలశ్రుతి ప్రకటిస్తుంది; బాహ్యక్రియకు అంతఃసంయమం కలిసినప్పుడే యాత్ర సంపూర్ణమని బోధిస్తుంది.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले देवतीर्थमनुत्तमम् । तत्र देवैः समागत्य तोषितः परमेश्वरः
శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—నర్మదా నదికి దక్షిణ తీరంలో అనుత్తమమైన దేవతీర్థం ఉంది. అక్కడ దేవతలు సమాగమించి పరమేశ్వరుడు (శివుడు) ప్రసన్నుడయ్యాడు.
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा कामक्रोधविवर्जितः । स लभेन्नात्र सन्देहो गोसहस्रफलं ध्रुवम्
ఆ తీర్థంలో ఎవడు కామక్రోధాలను విడిచి స్నానం చేస్తాడో, అతడు నిస్సందేహంగా వెయ్యి గోవులను దానం చేసిన ఫలాన్ని నిశ్చయంగా పొందుతాడు.
Verse 130
। अध्याय
ఇట్లు అధ్యాయం సమాప్తమైంది।