Adhyaya 124

ఈ అధ్యాయంలో సంభాషణ రూపంలో సంక్షిప్త తీర్థోపదేశం చెప్పబడింది. శ్రీ మార్కండేయుడు మహీపాల రాజును నర్మదేశ్వరమనే అత్యుత్తమ పవిత్ర తీర్థానికి వెళ్లమని ఆదేశించి, ఆ స్థల మహిమను వివరిస్తాడు. ముఖ్య వాదం మోక్ష–ప్రాయశ్చిత్త సంబంధమైనది: ఆ తీర్థంలో స్నానం చేసినవాడు సమస్త కిల్బిషాల (పాప/దోష) నుండి విముక్తుడవుతాడు. అనంతరం ఫల నిర్ణయంలో ప్రత్యేకంగా—అగ్నిలో ప్రవేశించి మరణించినా, జలంలో మరణించినా, లేదా ‘అననాశక’ (అప్రభావి/అవినాశి) విధమైన మరణమైనా, అతనికి ‘అనివర్తికా గతి’ (తిరిగి మారని గమనం) కలుగుతుందని, ఇది శంకరుని పూర్వోపదేశమని పేర్కొంటారు. శివుని అధికార పరంపరతో తీర్థపు తారక మహిమ స్థిరపడుతుంది।