Adhyaya 12

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । एतच्छ्रुत्वा वचो राजन्संहृष्टा ऋषयोऽभवन् । नर्मदां स्तोतुमारब्धाः कृताञ्जलिपुटा द्विजाः

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—ఓ రాజా, ఈ మాటలు విని ఋషులు పరమానందించారు. కరజోడించి ద్విజులు నర్మదా దేవిని స్తుతించుట ప్రారంభించారు.

Verse 2

नमोऽस्तु ते पुण्यजले नमो मकरगामिनि । नमस्ते पापमोचिन्यै नमो देवि वरानने

పుణ్యజలస్వరూపిణీ, నీకు నమస్కారం; మకరగామినీ, నీకు నమస్కారం. పాపమోచినీ, నీకు నమస్కారం; వరానన దేవీ, నీకు నమస్కారం.

Verse 3

नमोऽस्तु ते पुण्यजलाश्रये शुभे विशुद्धसत्त्वं सुरसिद्धसेविते । नमोऽस्तु ते तीर्थगणैर्निषेविते नमोऽस्तु रुद्राङ्गसमुद्भवे वरे

శుభమయీ, పుణ్యజలాశ్రయమై, నిర్మలసత్త్వస్వరూపిణీ, దేవసిద్ధులు సేవించు దేవీ—నీకు నమస్కారం. తీర్థగణములు నిత్యం ఆశ్రయించు దేవీ—నీకు నమస్కారం. రుద్రుని అంగమునుండి ఉద్భవించిన శ్రేష్ఠ దేవీ—నీకు నమస్కారం.

Verse 4

नमोऽस्तु ते देवि समुद्रगामिनि नमोऽस्तु ते देवि वरप्रदे शिवे । नमोऽस्तु लोकद्वयसौख्यदायिनि ह्यनेकभूतौघसमाश्रितेऽनघे

సముద్రగామినీ దేవీ, నీకు నమస్కారం. వరప్రదాయినీ శివే దేవీ, నీకు నమస్కారం. ఇహపరలోక సౌఖ్యములు ప్రసాదించు దేవీ, అనేక భూతసమూహములకు ఆశ్రయమైన నిర్దోషిణీ, నీకు నమస్కారం.

Verse 5

सरिद्वरे पापहरे विचित्रिते गन्धर्वयक्षोरगसेविताङ्गे । सनातनि प्राणिगणानुकम्पिनि मोक्षप्रदे देवि विधेहि शं नः

నదీశ్రేష్ఠా, పాపహారిణీ, విచిత్రశోభతో అలంకృతా, గంధర్వ-యక్ష-నాగులు సేవించు తీరములుగల దేవీ—సనాతనీ, ప్రాణిగణానుకంపినీ, మోక్షప్రదాయినీ, మా క్షేమమును విధించుము.

Verse 6

महागजैर्घमहिषैर्वराहैः संसेविते देवि महोर्मिमाले । नताः स्म सर्वे वरदे सुखप्रदे विमोचयास्मान्पशुपाशबन्धात्

హే దేవి, మహోర్మిమాలావిభూషితే, మహాగజైః ఘనమహిషైః వరాహైశ్చ సేవితే! మేమందరం నీకు నమస్కరిస్తున్నాము. హే వరదే, సుఖప్రదే, పశుపాశబంధమునుండి మమ్మును విమోచించుము.

Verse 7

पापैरनेकैरशुभैर्विबद्धा भ्रमन्ति तावन्नरकेषु मर्त्याः । महानिलोद्भूततरङ्गभूतं यावत्तवाम्भो हि न संस्पृशन्ति

అనేక అశుభ పాపములచే బద్ధులైన మర్త్యులు, మహావాయువుచే ఉద్భవించిన తరంగరూపమై ఉన్న నీ జలమును యావత్తు స్పృశించరో, తావత్తు నరకములలో తిరుగుచుందురు.

Verse 8

अनेकदुःखौघभयार्दितानां पापैरनेकैरभिवेष्टितानाम् । गतिस्त्वमम्भोजसमानवक्रे द्वन्द्वैरनेकैरपि संवृतानाम्

అనేక దుఃఖప్రవాహభయముచే ఆర్తులై, అనేక పాపములచే ఆవరించబడి, అనేక ద్వంద్వములచే కప్పబడినవారికి—హే అంబోజసమానవక్రే దేవి—నీవే గతి, నీవే శరణము.

Verse 9

नद्यश्च पूता विमला भवन्ति त्वां देवि सम्प्राप्य न संशयोऽत्र । दुःखातुराणामभयं ददासि शिष्टैरनेकैरभिपूजितासि

హే దేవి, ఇతర నదులుకూడా నిన్ను చేరి పవిత్రమై నిర్మలమగుచున్నవి—ఇందు సందేహము లేదు. దుఃఖాతురులకు నీవు అభయమును ప్రసాదించుచున్నావు; అనేక శిష్టులచే నీవు పూజింపబడుచున్నావు.

Verse 10

स्पृष्टं करैश्चन्द्रमसो रवेश्च तदैव दद्यात्परमं पदं तु । यत्रोपलाः पुण्यजलाप्लुतास्ते शिवत्वमायान्ति किमत्र चित्रम्

చంద్రుని సూర్యుని కిరణహస్తములు దానిని స్పృశించినచో, అది తక్షణమే పరమపదమును ప్రసాదించును. ఎక్కడ నీ పుణ్యజలములో మునిగిన రాళ్లకూడా శివత్వమును పొందుచున్నవో, ఇక్కడ ఆశ్చర్యమేంటి?

Verse 11

भ्रमन्ति तावन्नरकेषु मर्त्या दुःखातुराः पापपरीतदेहाः । महानिलोद्भूततरङ्गभङ्गं यावत्तवाम्भो न हि संश्रयन्ति

పాపంతో కప్పబడిన దేహాలు ధరించి, దుఃఖంతో బాధపడే మానవులు నీ జలాశ్రయం పొందని వరకు నరకాలలో తిరుగుతారు; మహావాయువుతో ఎగసే తరంగభంగాలతో కూడిన నీ పవిత్ర జలమే వారి శరణు।

Verse 12

। अध्याय

అధ్యాయము—ఇది అధ్యాయ సమాప్తిని సూచించే పదము।

Verse 13

सरांसि नद्यः क्षयमभ्युपेता घोरे युगेऽस्मिन् हि कलौ प्रदूषिते । त्वं भ्राजसे देवि जलौघपूर्णा दिवीव नक्षत्रपथे च गङ्गा

ఈ ఘోర కలియుగంలో సరస్సులు, నదులు క్షీణించి కలుషితమైనప్పుడు, ఓ దేవీ, జలప్రవాహాలతో నిండిన నీవే ప్రకాశిస్తున్నావు—ఆకాశ నక్షత్రపథంలో మెరిసే దివ్య గంగలా।

Verse 14

तव प्रसादाद्वरदे वरिष्ठे कालं यथेमं परिपालयित्वा । यामोऽथ रुद्रं तव सुप्रसादाद्वयं तथा त्वं कुरु वै प्रसादम्

హే వరదాయినులలో శ్రేష్ఠమైన దేవీ, నీ కృపవల్ల మేము ఈ కాలాన్ని యథావిధిగా పరిరక్షిస్తూ గడిపి దాటుదుము. ఆపై నీ మహాప్రసాదంతో రుద్రుని పొందుదుము—కాబట్టి నీవు కూడా మాపై కరుణ చూపుము।

Verse 15

गतिस्त्वमम्बेव पितेव पुत्रांस्त्वं पाहि नो यावदिमं युगान्तम् । कालं त्वनावृष्टिहतं सुघोरं यावत्तरामस्तव सुप्रसादात्

నీవే మా గతి—తల్లిలా, తండ్రిలా. ఈ యుగాంతం వరకు మమ్మల్ని పిల్లలవలె కాపాడు, తద్వారా నీ మహాప్రసాదంతో అనావృష్టితో బాధపడే ఈ అత్యంత ఘోర కాలాన్ని మేము దాటగలుగుదుము।

Verse 16

पठन्ति ये स्तोत्रमिदं द्विजेन्द्राः शृण्वन्ति ये चापि नराः प्रशान्ताः । ते यान्ति रुद्रं वृषसंयुतेन यानेन दिव्याम्बरभूषिताश्च

ఈ స్తోత్రాన్ని పఠించే శ్రేష్ఠ ద్విజులు, అలాగే శాంతచిత్తులై వినే జనులు—దివ్య వస్త్రాలతో అలంకరింపబడి, వృషభయుక్త దివ్య విమానంలో రుద్రుని లోకానికి చేరుతారు।

Verse 17

ये स्तोत्रमेतत्सततं पठन्ति स्नात्वा तु तोये खलु नर्मदायाः । अन्ते हि तेषां सरिदुत्तमेयं गतिं विशुद्धामचिराद्ददाति

నర్మదా జలంలో స్నానం చేసి ఈ స్తోత్రాన్ని నిరంతరం పఠించే వారికి, జీవితాంతంలో ఈ ఉత్తమ నది త్వరగా శుద్ధమైన పవిత్ర గతిని ప్రసాదిస్తుంది।

Verse 18

प्रातः समुत्थाय तथा शयानो यः कीर्तयेतानुदिनं स्तवं च । स मुक्तपापः सुविशुद्धदेहः समाश्रयं याति महेश्वरस्य

ప్రాతః లేచి గానీ, శయనస్థితిలో గానీ, ప్రతిదినం ఈ స్తవాన్ని కీర్తించే వాడు పాపముక్తుడై, సువిశుద్ధమైన స్థితితో మహేశ్వరుని శరణు చేరుతాడు।