Adhyaya 116
ఈ అధ్యాయంలో మārkaṇḍeya మహర్షి రాజును ఉద్దేశించి పాండు-తీర్థ మహాత్మ్యాన్ని సంక్షిప్తంగా ఉపదేశిస్తారు. పాండు-తీర్థం సర్వపావనమని చెప్పి, అక్కడ స్నానం చేయడం వల్ల ‘సర్వ-కిల్బిష’—అన్ని అపవిత్రతలు/అపరాధాలు తొలగిపోతాయని విధిగా పేర్కొంటారు। స్నానానంతరం శుద్ధుడై కాంచన-దానం (సువర్ణదానం) చేయాలని నైతిక-ఆచార నియమం చెబుతారు; దానివల్ల భ్రూణహత్య వంటి ఘోర పాపాలు కూడా నశిస్తాయని దృఢ ఫలశ్రుతి ఉంది। అలాగే పిండం మరియు జలాన్ని అర్పించడం (పిండోదక-ప్రదానం) ద్వారా వాజపేయ యాగ సమాన ఫలం లభించి, పితృదేవతలు మరియు పితామహులు ఆనందిస్తారని వర్ణిస్తారు। ఈ విధంగా తీర్థయాత్ర, దానం, పితృకర్మలను ఒకే రక్షక మార్గంగా పాండు-తీర్థంలో సమన్వయంగా చూపిస్తారు।
Shlokas
Verse 1
मार्कण्डेय उवाच । पाण्डुतीर्थं ततो गच्छेत्सर्वपापविनाशनम् । तत्र स्नात्वा नरो राजन्मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
మార్కండేయుడు పలికెను—ఆ తరువాత సర్వపాపనాశకమైన పాండుతీర్థానికి వెళ్లవలెను. ఓ రాజా, అక్కడ స్నానం చేసిన మనిషి సమస్త కల్మషాల నుండి విముక్తుడవుతాడు।
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा दापयेत्काञ्चनं शुचिः । भ्रूणहत्यादिपापानि नश्यन्ते नात्र संशयः
ఆ తీర్థంలో శుద్ధుడై స్నానం చేసి స్వర్ణదానం చేయించినవాడి భ్రూణహత్యాది పాపాలు నశిస్తాయి—ఇందులో సందేహం లేదు।
Verse 3
पिण्डोदकप्रदानेन वाजपेयफलं लभेत् । पितरः पितामहाश्च नृत्यन्ते च प्रहर्षिताः
పిండప్రదానం మరియు తర్పణజలార్పణం వలన వాజపేయ యజ్ఞఫలం లభిస్తుంది. పితరులు, పితామహులు హర్షంతో ఆనందించి నర్తిస్తారు।
Verse 116
। अध्याय
ఇక్కడ అధ్యాయ సమాప్తి.