Adhyaya 112

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थमाङ्गिरसस्य तु । उत्तरे नर्मदाकूले सर्वपापविनाशनम्

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—అనంతరం, ఓ రాజేంద్రా, నర్మదా ఉత్తర తీరమున ఉన్న సర్వపాపవినాశకమైన ఆంగిరస తీర్థమునకు వెళ్లవలెను।

Verse 2

पुरासीदङ्गिरानाम ब्राह्मणो वेदपारगः । पुत्रहेतोर्युगस्यादौ चचार विपुलं तपः

పూర్వకాలమున యుగారంభమున ఆంగిరా అనే వేదపారగుడైన బ్రాహ్మణుడు ఉండెను; పుత్రార్థమై అతడు విస్తారమైన తపస్సు చేసెను।

Verse 3

नित्यं त्रिषवणस्नायी जपन्देवं सनातनम् । पूजयंश्च महादेवं कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः

అతడు నిత్యం త్రిసంధ్యాస్నానం చేసి, సనాతన దేవుని జపిస్తూ, మహాదేవుని పూజిస్తూ కృచ్ఛ్ర-చాంద్రాయణాది కఠిన వ్రతాలు ఆచరించెను।

Verse 4

द्वादशाब्दे ततः पूर्णे तुतोष परमेश्वरः । वरेण छन्दयामास द्विजमाङ्गिरसं वरम्

ఇలా పన్నెండు సంవత్సరాలు పూర్తికాగానే పరమేశ్వరుడు ప్రసన్నుడయ్యెను; వరమిచ్చి ఆ శ్రేష్ఠ ఆంగిరస ద్విజుని ఆనందింపజేసెను।

Verse 5

वव्रे स तु महादेवं पुत्रं पुत्रवतां वरम् । वेदविद्याव्रतस्नातं सर्वशास्त्रविशारदम्

అతడు మహాదేవుని వరమడిగెను—పుత్రవంతులలో శ్రేష్ఠమైన పుత్రుడు, వేదవిద్యా-వ్రతాలలో స్నాతుడై, సమస్త శాస్త్రాలలో విశారదుడై ఉండవలెనని।

Verse 6

देवानां मन्त्रिणं राजन् सर्वलोकेषु पूजितम् । ब्रह्मलक्ष्म्याः सदावासमक्षयं चाव्ययं सुतम्

ఓ రాజా, నాకు దేవతల మంత్రిగా ఉండే, సమస్త లోకాలలో పూజింపబడే, బ్రహ్మ-లక్ష్మీకి నిత్య నివాసమై, అక్షయుడూ అవ్యయుడూ అయిన కుమారుని ప్రసాదించుము।

Verse 7

तथाभिलषितः पुत्रः सर्वविद्याविशारदः । भविष्यति न सन्देहश्चैवमुक्त्वा ययौ हरः

అలాగే జరుగును—నీవు కోరిన కుమారుడు సమస్త విద్యలలో నిపుణుడగును; ఇందులో సందేహమే లేదు. ఇలా చెప్పి హరుడు (శివుడు) వెళ్లిపోయెను।

Verse 8

वरैरङ्गिरसश्चापि बृहस्पतिरजायत । यथाभिलषितः पुत्रो वेदवेदाङ्गपारगः

ఆ వరాల ఫలితంగా అంగిరసునకు బృహస్పతి జన్మించాడు—కోరిన ఆ కుమారుడు వేదములు మరియు వేదాంగములలో పారంగతుడు।

Verse 9

जाते पुत्रेऽङ्गिरास्तत्र स्थापयामास शङ्करम् । हृष्टतुष्टमना भूत्वा जगामोत्तरपर्वतम्

కుమారుడు జన్మించినప్పుడు అంగిరసుడు అక్కడ శంకరుని ప్రతిష్ఠించాడు; అనంతరం హర్షంతో, సంపూర్ణ తృప్తితో ఉత్తర పర్వతానికి వెళ్లెను।

Verse 10

तत्र चाङ्गिरसे तीर्थे यः स्नात्वा पूजयेच्छिवम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोकं स गच्छति

అక్కడ అంగిరస తీర్థంలో ఎవడు స్నానం చేసి శివుని పూజించునో, వాడు సమస్త పాపముల నుండి విముక్తుడై రుద్రలోకమునకు చేరును।

Verse 11

अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमाप्नुयात् । इच्छते यश्च यं कामं स तं लभति मानवः

అపుత్రుడు కూడా పుత్రుని పొందును, దరిద్రుడు ధనమును పొందును. మనిషి ఏ ఏ కోరిక కోరునో, ఈ పుణ్యప్రభావముతో అదే సిద్ధించును॥

Verse 112

। अध्याय

“అధ్యాయ”—ఇది అధ్యాయ-సమాప్తిని సూచించే పాఠఖండము॥