Adhyaya 106

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल तीर्थं परमशोभनम् । सौभाग्यकरणं दिव्यं नरनारीमनोरमम्

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—తదుపరి, ఓ మహీపాలా, అత్యంత శోభనమైన తీర్థానికి వెళ్లవలెను—అది దివ్యమైనది, సౌభాగ్యాన్ని కలిగించేది, నరనారీ మనసులకు రమ్యమైనది।

Verse 2

तत्र या दुर्भगा नारी नरो वा नृपसत्तम । स्नात्वार्चयेदुमारुद्रौ सौभाग्यं तस्य जायते

హే నృపశ్రేష్ఠా! అక్కడ దుర్భాగ్యగ్రస్తురాలైన స్త్రీ గానీ పురుషుడు గానీ స్నానం చేసి ఉమా‑రుద్రులను ఆరాధిస్తే, అతనికి/ఆమెకు సౌభాగ్యం కలుగుతుంది.

Verse 3

तृतीयायामहोरात्रं सोपवासो जितेन्द्रियः । निमन्त्रयेद्द्विजं भक्त्या सपत्नीकं सुरूपिणम्

తృతీయ ప్రహరంలో ఒక అహోరాత్రం ఉపవాసంతో, ఇంద్రియనిగ్రహంతో, భక్తితో సురూపుడైన బ్రాహ్మణుని భార్యతో సహా ఆహ్వానించాలి.

Verse 4

गन्धमाल्यैरलंकृत्य वस्त्रधूपादिवासितम् । भोजयेत्पायसान्नेन कृसरेणाथ भक्तितः

సుగంధ ద్రవ్యాలు, మాల్యాలతో అలంకరించి, ధూపాది సువాసనతో పరిమళించిన వస్త్రాలు సమర్పించి, భక్తితో పాయసాన్నం మరియు కృసరతో భోజనం పెట్టాలి.

Verse 5

भोजयित्वा यथान्यायं प्रदक्षिणमुदाहरेत् । प्रीयतां मे महादेवः सपत्नीको वृषध्वजः

విధి ప్రకారం భోజనం పెట్టి ప్రదక్షిణ చేసి ఇలా జపించాలి—“పత్నీ సహిత వృషధ్వజ మహాదేవుడు నాపై ప్రసన్నుడగుగాక.”

Verse 6

यथा ते देवदेवेश न वियोगः कदाचन । ममापि करुणां कृत्वा तथास्त्विति विचिन्तयेत्

“హే దేవదేవేశా! మీకు ఎప్పుడూ వియోగం లేనట్లే, నాపై కరుణ చూపి అలాగే కలుగుగాక”—అని మనసులో ధ్యానించాలి.

Verse 7

एवं कृते ततस्तस्य यत्पुण्यं समुदाहृतम् । तत्ते सर्वं प्रवक्ष्यामि यथा देवेन भाषितम्

ఇలా చేసిన తరువాత దానివలన ప్రకటితమైన పుణ్యఫలమంతటిని, దేవుడు చెప్పినట్లే నేను నీకు వివరంగా చెప్పుదును।

Verse 8

दौर्भाग्यं दुर्गतिश्चैव दारिद्र्यं शोकबन्धनम् । वन्ध्यत्वं सप्तजन्मानि जायते न युधिष्ठिर

దుర్భాగ్యం, దుర్గతి, దారిద్ర్యం, శోకబంధనం—ఓ యుధిష్ఠిరా, ఏడు జన్మల వరకు వంధ్యత్వమూ కలుగుతుంది।

Verse 9

ज्येष्ठमासे सिते पक्षे तृतीयायां विशेषतः । तत्र गत्वा तु यो भक्त्या पञ्चाग्निं साधयेत्ततः

జ్యేష్ఠ మాస శుక్లపక్షంలో ప్రత్యేకంగా తృతీయ తిథిన, అక్కడికి వెళ్లి భక్తితో పంచాగ్ని సాధన చేయువాడు—

Verse 10

सोऽपि पापैरशेषैस्तु मुच्यते नात्र संशयः । गुग्गुलं दहते यस्तु द्विधा चित्तविवर्जितः

అతడూ సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు—ఇందులో సందేహం లేదు. అలాగే చిత్తద్వంద్వం లేకుండా గుగ్గులు దహనం చేయువాడు,

Verse 11

शरीरं भेदयेद्यस्तु गौर्याश्चैव समीपतः । तस्मिन्कर्मप्रविष्टस्य उत्क्रान्तिर्जायते यदि

గౌరీ సమీపంలో శరీరాన్ని భేదించి (కఠోర తపస్సు చేసి) యెవడు ఉంటాడో; ఆ కర్మలో నిమగ్నుడై ఉండగానే అతనికి ఉత్క్రాంతి (మరణం) సంభవిస్తే—

Verse 12

देहपाते व्रजेत्स्वर्गमित्येवं शङ्करोऽब्रवीत् । सितरक्तैस्तथा पीतैर्वस्त्रैश्च विविधैः शुभैः

దేహపాతం జరిగినప్పుడు అతడు స్వర్గానికి చేరుతాడు—ఇట్లు శంకరుడు పలికెను. శుభకరమైన వివిధ శ్వేత, రక్త, పీత వస్త్రాలతో కూడి।

Verse 13

ब्राह्मणीं ब्राह्मणं चैव पूजयित्वा यथाविधि । पुष्पैर्नानाविधैश्चैव गन्धधूपैः सुशोभनैः

విధి ప్రకారం బ్రాహ్మణీని, బ్రాహ్మణుని పూజించి, నానావిధ పుష్పాలతోను, సువాసన గంధ-ధూపాలతోను శోభింపజేయాలి।

Verse 14

कण्ठसूत्रकसिन्दूरैः कुङ्कुमेन विलेपयेत् । कल्पयेत स्त्रियं गौरीं ब्राह्मणं शिवरूपिणम्

కంఠసూత్రాలు, సిందూరం, కుంకుమతో లేపనం చేయాలి. స్త్రీని గౌరీరూపంగా, బ్రాహ్మణుని శివరూపంగా భావించాలి।

Verse 15

तेषां तद्रूपकं कृत्वा दानमुत्सृज्यते ततः । कङ्कणं कर्णवेष्टं च कण्ठिकां मुद्रिकां तथा

వారి సదృశ రూపకాలను తయారు చేసి, ఆపై దానం సమర్పించాలి—కంకణాలు, కర్ణాభరణాలు, కంఠికలు మరియు ముద్రికలు (ఉంగరాలు) కూడా।

Verse 16

सप्तधान्यं तथा चैव भोजनं नृपसत्तम । अन्यान्यपि च दानानि तस्मिंस्तीर्थे ददाति यः

హే నృపశ్రేష్ఠా! ఆ తీర్థంలో ఎవడు సప్తధాన్యాలు, భోజనం మరియు ఇతర దానాలు కూడా ఇస్తాడో—

Verse 17

सर्वदानैश्च यत्पुण्यं प्राप्नुयान्नात्र संशयः । सहस्रगुणितं सर्वं नात्र कार्या विचारणा

సర్వదానాల వల్ల కలిగే పుణ్యం యేదైతే, అది ఇక్కడ నిస్సందేహంగా లభిస్తుంది. ఇక్కడ సమస్తం సహస్రగుణంగా వృద్ధి చెందుతుంది; ఇందులో విచారణ అవసరం లేదు।

Verse 18

शङ्करेण समं तस्माद्भोगं भुङ्क्ते ह्यनुत्तमम् । सौभाग्यं तस्य विपुलं जायते नात्र संशयः

అందువల్ల అతడు శంకరునితో సమానమైన అనుత్తమ సుఖభోగాన్ని అనుభవిస్తాడు. అతనికి విస్తారమైన సౌభాగ్యం కలుగుతుంది—ఇందులో సందేహం లేదు।

Verse 19

अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमाप्नुयात् । राजेन्द्र कामदं तीर्थं नर्मदायां व्यवस्थितम्

ఓ రాజేంద్రా! నర్మదానదిలో స్థితమైన ఈ కామద తీర్థంలో సంతానహీనుడు కుమారుని పొందుతాడు, దరిద్రుడు ధనాన్ని పొందుతాడు।

Verse 106

। अध्याय

అధ్యాయము (అధ్యాయ సమాప్తి సూచకం)।