
ఈ అధ్యాయంలో ముని మార్కండేయుడు ‘రాజేంద్ర’ను ఉద్దేశించి కరంజా తీర్థగమన విధానాన్ని, దాని ఫలాన్ని సంక్షిప్తంగా ఉపదేశిస్తాడు. ఉపవాసంతో, ఇంద్రియనిగ్రహంతో సాధకుడు కరంజాకు వెళ్లి అక్కడ స్నానం చేస్తే సమస్త పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతాడని చెప్పబడింది. తదనంతరం భక్తితో మహాదేవుని పూజించి, శ్రద్ధతో దానాలు చేయవలెనని క్రమం నిర్దేశించబడింది. స్వర్ణం, రజతం, మణి‑ముత్యాలు‑ప్రవాళం వంటి విలువైనవి, అలాగే పాదుకలు, ఛత్రం, శయ్య, ఆచ్ఛాదనాలు వంటి ఉపయుక్త వస్తువులు దానంగా పేర్కొనబడ్డాయి. ఈ తీర్థసేవ‑శైవపూజ‑దానధర్మ ఫలం ‘కోటి‑కోటి గుణం’గా మహత్తుగా ప్రకటించబడింది.
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । करञ्जाख्यं ततो गच्छेत्सोपवासो जितेन्द्रियः । तत्र स्नात्वा तु राजेन्द्र सर्वपापैः प्रमुच्यते
శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—తదుపరి ఉపవాసంతో, ఇంద్రియనిగ్రహంతో కరంజా అనే తీర్థానికి వెళ్లవలెను. ఓ రాజేంద్రా, అక్కడ స్నానం చేయుటవలన సర్వపాపముల నుండి విముక్తి కలుగును.
Verse 2
अर्चयित्वा महादेवं दत्त्वा दानं तु भक्तितः । सुवर्णं रजतं वापि मणिमौक्तिकविद्रुमान्
మహాదేవుని ఆరాధించి భక్తితో దానం చేయవలెను—సువర్ణము, రజతము లేదా మణులు, ముత్యములు, ప్రవాళములు మొదలైనవి।
Verse 3
पादुकोपानहौ छत्रं शय्यां प्रावरणानि च । कोटिकोटिगुणं सर्वं जायते नात्र संशयः
పాదుకలు-ఉపానహాలు, ఛత్రం, శయ్య, ప్రావరణాలు మొదలైనవి ఏ దానం చేసినా, అది కోటి కోటి రెట్లు పుణ్యఫలాన్ని ఇస్తుంది—ఇందులో సందేహం లేదు।
Verse 105
। अध्याय
ఇక్కడ అధ్యాయం సమాప్తం।