माहि॑र्भू॒र्मा पृदा॑कुः । उ॒रुᳪ हि राजा॒ वरु॑णश्च॒कार॒ सूर्या॑य॒ पन्था॒मन्वे॑त॒वा उ॑ । अ॒पदे॒ पादा॒ प्रति॑धातवेऽकरु॒ताप॑व॒क्ता हृ॑दया॒विध॑श्चित् । नमो॒ वरु॑णाया॒भिष्ठि॑तो॒ वरु॑णस्य॒ पाश॑:
mā́hir bhū́r mā́ pṛdā́kuḥ | urúṃ hí rājā́ váruṇaś cakā́ra sū́ryāya pánthām ánv-etavā́ u | apáde pā́dān práti-dhātave ’karutā́pavaktā́ hṛdayā́vidhaś cit | námo váruṇāyābhíṣṭhito váruṇasya pā́śaḥ ||
సర్పము హాని చేయకూడదు; మచ్చల సర్పమూ హాని చేయకూడదు. ఎందుకంటే రాజు వరుణుడు సూర్యుని గమనానికి విశాలమైన మార్గాన్ని చేసెను. మార్గములేని చోట కూడా దృఢమైన ఆధారం కలుగునట్లు పాదములను స్థాపించాడు; హృదయాన్ని చీల్చే (దుఃఖ)మునకూ అతడు అపవక్తా—నివారకుడు. వరుణునికి నమస్కారం!—(ఇది) వరుణుని పాశము (బంధనరజ్జు), ఇక్కడ ఆరూపితమైనది.
मा । अहिः । भूः । मा । पृदाकुः । उरुम् । हि । राजा । वरुणः । चकार । सूर्याय । पन्थाम् । अन्वेतवा इति । अपदे । पादान् । प्रतिधातवे । अकरुत । अपवक्ता । हृदयाविधः । चित् । नमः । वरुणाय । अभिष्ठितः । वरुणस्य । पाशः ।