म॒रुत्व॑न्तं वृष॒भं वा॑वृधा॒नमक॑वारिं दि॒व्यᳪशा॒समिन्द्र॑म् । वि॑श्वा॒साह॒मव॑से॒ नूत॑नायो॒ग्रᳪस॑हो॒दामि॒ह तᳪ हु॑वेम । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑ते ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑ते । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि म॒रुतां॒ त्वौज॑से
marútvantaṃ vṛṣabháṃ vāvṛdhānám akavā́riṃ divyáṃ-śā́sam índram | viśvā́sāham ávase nū́tanāyográm-saho dā́m ihá táṃ huvema | upayā́ma-gṛhīto ’sī́ndrāya tvā marútvate eṣá te yóniḥ índrāya tvā marútvate | upayā́ma-gṛhīto ’si marútāṃ tvójasé
మరుతులతో కూడిన ఇంద్రుడు—వృషభుడు, బలంలో వృద్ధి చెందువాడు, దివ్య శాసనం (ఋత-నియమం) కలవాడు, సోమపానకుడు—ఆ విశ్వజయిని, నూతనమూ ప్రస్తుతమూ అయిన సహాయార్థం, ఉగ్రబలవంతుణ్ని, మేము ఇక్కడ ఆహ్వానిస్తున్నాము. ‘నీవు ఉపయామ-గృహీతుడవు—మరుత్వంత ఇంద్రునికై; ఇదే నీ యోని (ఆధారం/స్థానం)—మరుత్వంత ఇంద్రునికై.’ ‘నీవు ఉపయామ-గృహీతుడవు—మరుతుల ఓజస్ (తేజస్సు/బలం)కై.’
म॒रुत्व॑न्तम् । वृष॒भम् । वा॒वृ॒धा॒नम् । अक॑वारिम् । दि॒वि॒यम्-शा॒सम् । इन्द्र॑म् । वि॒श्वा॒साह॑म् । अव॑से । नूत॑नाय । उ॒ग्रम्-स॑हः । दा॒मि॒ । इ॒ह । तम् । हु॒वे॒म । उ॒प॒या॒म-गृ॑हीतः । अ॒सि॒ । इन्द्रा॑य । त्वा॒ । म॒रुत्व॑ते । ए॒षः । ते॒ । योनि॑ः । इन्द्रा॑य । त्वा॒ । म॒रुत्व॑ते । उ॒प॒या॒म-गृ॑हीतः । अ॒सि॒ । म॒रुताम् । त्वा॒ । ओज॑से