देव॑ सवित॒: प्र सु॑व य॒ज्ञं प्र सु॑व य॒ज्ञप॑तिं॒ भगा॑य । दि॒व्यो ग॑न्ध॒र्वः के॑तु॒पूः केतं॑ नः पुनातु वा॒चस्पति॒र्वाजं॑ नः स्वदतु
devá savitaḥ prá suva yajñáṃ prá suva yajñápatim bhágāya | divyó gandharváḥ ketupū́ḥ kétaṃ naḥ punātu vācáspátir vā́jaṃ naḥ svadatu
హే దేవ సవితః, యజ్ఞాన్ని ప్రవర్తింపజేయుము; యజ్ఞపతిని భగునికై ప్రవర్తింపజేయుము. దివ్య గంధర్వుడు—కేతుపూః (కేతు/చిహ్నాన్ని శోధించువాడు)—మాకు ఆ కేతువును పవిత్రం చేయుగాక; వాచస్పతి మా వాజం (బలం/అన్నసంపద)ను రుచికరంగా, ఫలప్రదంగా చేయుగాక.
देव॑ । सवितः । प्र । सु॑व । य॒ज्ञम् । प्र । सु॑व । य॒ज्ञ-प॑तिम् । भगा॑य । दि॒व्यः । ग॒न्ध॒र्वः । के॒तु-पूः । के॒तम् । नः । पु॒ना॒तु । वा॒चः-पतिः । वाज॑म् । नः । स्व॒द॒तु ।