स्कन्दसरः (Skandasara) — तीर्थवर्णनम् / Description of the Skandasara Sacred Lake

Verse 1

सूत उवाच । तत्र स्कंदसरो नाम सरस्सागरसन्निभम् । अमृतस्वादुशिशिरस्वच्छा गाधलघूदकम्

సూతుడు పలికెను—అక్కడ ‘స్కందసరస్సు’ అనే సరస్సు సముద్రంలా విస్తారంగా ఉండెను; దాని జలం అమృతమువలె మధురం, శీతలం, స్వచ్ఛం, గాఢం, అయినా సౌమ్యంగా ప్రవహించెను।

Verse 2

समंततः संघटितं स्फटिको पलसंचयैः । सर्वर्तुकुसुमैः फुल्लैश्छादिताखिलदिङ्मुखम्

అది చుట్టూరా స్ఫటికసమానమైన పలాశపు గుట్టలతో ఘనంగా నిర్మితమై, అన్ని ఋతువుల పుష్పాలు పరిపూర్ణంగా వికసించి సమస్త దిక్ముఖాలను కప్పివేశాయి।

Verse 3

शैवलैरुत्पलैः पद्मैः कुमुदैस्तारकोपमैः । तरंगैरभ्रसंकाशैराकाशमिव भूमिगम्

అది శైవలాలు, నీలోత్పలాలు, పద్మాలు, తారకలవలె మెరుస్తున్న కుముదాలతో అలంకృతమై, మేఘసమానంగా ప్రకాశించే తరంగాలతో భూమిపై ఆకాశమే దిగివచ్చినట్లు కనిపించింది।

Verse 4

सुखावतरणारोहैः स्थलैर्नीलशिलामयैः । सोपानमार्गौ रुचिरैश्शोभमानाष्टदिङ्मुखम्

సులభంగా దిగుటకూ ఎగుటకూ అనుకూలమైన మనోహర తటస్థలములతో, నీలశిలామయంగా నిర్మితమై ఉండెను. రుచికరమైన సోపానమార్గాలతో శోభిల్లి, ఎనిమిది దిశలవైపు ముఖమై ప్రకాశించెను।

Verse 5

तत्रावतीर्णैश्च यथा तत्रोत्तीर्णश्च भूयसा । स्नातैः सितोपवीतैश्च शुक्लाकौपीनवल्कलैः

అక్కడ అనేకులు యథాక్రమంగా జలంలో దిగిపోయి, మళ్లీ అదే క్రమంలో పైకి వచ్చిరి. స్నానమాచరించి, శ్వేత యజ్ఞోపవీతం ధరించి, పవిత్రమైన తెల్ల కౌపీనమూ వల్కలవస్త్రమూ ధరించిరి।

Verse 6

जटाशिखायनैर्मुंडैस्त्रिपुंड्रकृतमंडनैः । विरागविवशस्मेरमुखैर्मुनिकुमारकैः

అక్కడ మునికుమారులు ఉన్నారు—కొందరి జటలు శిఖగా కట్టబడి, కొందరి శిరస్సు ముండనం చేయబడినవి—త్రిపుండ్ర భస్మచిహ్నాలతో అలంకృతులై. వైరాగ్యమున జనించిన సౌమ్యస్మితం ముఖమందు ధరించి, సన్యాసభావంలో సంచరించిరి।

Verse 7

घटैः कमलिनीपत्रपुटैश्च कलशैः शिवैः । कमण्डलुभिरन्यैश्च तादृशैः करकादिभिः

ఘటములతో, కమలినీ ఆకుల పుటలతో (మూతలతో), శివార్పిత మంగళ కలశములతో, అలాగే కమండలువులు, కరకములు మొదలైన తత్సమాన పాత్రలతో (పూజా ఏర్పాట్లు జరిగెను)।

Verse 8

आत्मार्थं च परार्थं च देवतार्थं विशेषतः । आनीयमानसलिलमात्तपुष्पं च नित्यशः

ఆత్మహితం, పరహితం మరియు విశేషంగా దేవాధిదేవ మహాదేవుని నిమిత్తం—పూజార్థం తెచ్చిన జలమును, సేకరించిన పుష్పములను నిత్యం శివునికి సమర్పించవలెను।

Verse 9

अंतर्जलशिलारूढैर्नीचानां स्पर्शशंकया । आचारवद्भिर्मुनिभिः कृतभस्मांगधूसरैः

నీచుల స్పర్శ కలుగుతుందనే భయంతో, ఆచారనిష్ఠులైన మునులు—పవిత్ర విభూతి పూసుకొని దేహం ధూసరంగా ఉన్నవారు—నీటిలోని రాళ్లపై ఎక్కి కూర్చున్నారు.

Verse 10

इतस्ततो ऽप्सु मज्जद्भिरिष्टशिष्टैः शिलागतैः । तिलैश्च साक्षतैः पुष्पैस्त्यक्तदर्भपवित्रकैः

ఇక్కడక్కడ నీటిలో మునిగి ఉన్న పూజ్యశిష్ట భక్తులు నదిలోనుంచి తీసిన రాళ్లపై తిలాలు, అక్షతలు, పుష్పాలతో—దర్భపవిత్రకాన్ని విడిచి—ఆరాధన చేసిరి.

Verse 11

देवाद्यमृषिमध्यं च निर्वर्त्य पितृतर्पणम् । निवेदयेदभिज्ञेभ्यो नित्यस्नानगतान् द्विजान्

ముందుగా దేవులకు, తరువాత ఋషుల మధ్యలో, అలాగే పితృదేవతలకు విధివిధానంగా తర్పణం నిర్వహించి, నిత్యస్నానం ముగించిన పండిత ద్విజులకు ఆ విషయాన్ని తెలియజేయాలి.

Verse 12

स्थानेस्थाने कृतानेकबलिपुष्पसमीरणैः । सौरार्घ्यपूर्वं कुर्वद्भिःस्थंडलेभ्यर्चनादिकम्

స్థానస్థానాలలో అనేక బలి, పుష్పాలు, పంకా-సేవ వంటి ఉపచారాలు ఏర్పాటు చేసి, ముందుగా సూర్యార్ఘ్యం సమర్పించి, ఆ తరువాత ఆ పవిత్ర స్థండలాల నుండి అర్చనాది కర్మలు చేయాలి.

Verse 13

क्वचिन्निमज्जदुन्मज्जत्प्रस्रस्तगजयूथपम् । क्वचिच्च तृषयायातमृगीमृगतुरंगमम्

ఎక్కడో ఏనుగుల గుంపుల నాయకులు మునిగి మళ్లీ పైకి తేలుతూ, వరుసలు చెదిరిపోయి కనిపించారు; మరెక్కడో దాహంతో త్రోవబడి ఆడజింకలు, జింకలు, వేగశాలి గుర్రాలు గుంపుగా ముందుకు వచ్చాయి।

Verse 14

क्वचित्पीतजनोत्तीर्णमयूरवरवारणम् । क्वचित्कृततटाघातवृषप्रतिवृषोज्ज्वलम्

కొన్ని చోట్ల అది పీతవస్త్రధారులచే ఆరూఢమైన శ్రేష్ఠ మయూరసమ మహాగజంలా కనిపించింది; మరికొన్ని చోట్ల అది తీరాన్ని ఢీకొట్టే మహాబల వృషభ-ప్రతివృషభ తేజస్సుతో ప్రకాశించింది.

Verse 15

क्वचित्कारंडवरवैः क्वचित्सारसकूजितैः । क्वचिच्च कोकनिनदैः क्वचिद्भ्रमरगीतिभिः

ఎక్కడో కారండవ పక్షుల కిలకిలారవాలతో, ఎక్కడో సారసాల కూజితాలతో; మరెక్కడో కోకిలల నినాదాలతో, ఇంకెక్కడో భ్రమరాల మధురగీతాలతో ఆ స్థలం మార్మోగింది।

Verse 16

स्नानपानादिकरणैः स्वसंपद्द्रुमजीविभिः । प्रणयात्प्राणिभिस्तैस्तैर्भाषमाणमिवासकृत्

స్నానం, పానం మొదలైన సేవాకార్యాలలో నిమగ్నమైన ఆ ప్రాణులు—తమ స్వసంపదచేత కల్పవృక్షసమానులు—ప్రణయంతో అతనిని పదేపదే సంభోదించేవారు, যেন అతనితో సన్నిహితంగా మాటలాడుతున్నట్లుగా।

Verse 17

कूलशाखिशिखालीनकोकिलाकुलकूजितैः । आतपोपहतान्सर्वान्नामंत्रयदिवानिशम्

తీరపు కొమ్మలూ శిఖరాలపై కూర్చున్న కోకిలల గుంపు కూజితాలతో ఆ వనం మార్మోగింది; సూర్యాతపంతో అలసిన సమస్త ప్రాణులను పగలు-రాత్రి పేరుపేరునా నిరంతరం పిలుస్తున్నట్లుగా అనిపించింది।

Verse 18

उत्तरे तस्य सरसस्तीरे कल्पतरोरधः । वेद्यां वज्रशिलामय्यां मृदुले मृगचर्मणि

ఆ సరస్సు ఉత్తర తీరంలో, కల్పతరువు క్రింద, వజ్రశిలామయ వేదికపై, మృదువైన మృగచర్మాసనంపై (అతడు కూర్చోవాలి/కూర్చుంటాడు)।

Verse 19

सनत्कुमारमासीनं शश्वद्बालवपुर्धरम् । तत्कालमात्रोपरतं समाधेरचलात्मनः

వారు ఆసీనుడైన సనత్కుమారుని దర్శించారు—ఎల్లప్పుడూ బాలరూపాన్ని ధరించినవాడిని—ఆ క్షణమాత్రం సమాధి నుండి విరమించినవాడిని; అంతఃసత్త్వం అచలమైనది.

Verse 20

उपास्यमानं मुनिभिर्योगींद्रैरपि पूजितम् । ददृशुर्नैमिषेयास्ते प्रणताश्चोपतस्थिरे

నైమిషారణ్య ఋషులు ఆయనను దర్శించారు—మునులు నిరంతరం ఉపాసించే, యోగీంద్రులు కూడా పూజించే వాడిని. వారు నమస్కరించి సమీపంలో నిలిచి భక్తితో సేవలో ఉన్నారు.

Verse 21

यावत्पृष्टवते तस्मै प्रोचुः स्वागतकारणम् । तुमुलः शुश्रुवे तावद्दिवि दुंदुभिनिस्वनः

అడిగిన ఆయనకు వారు స్వాగతకారణాన్ని చెప్పడం మొదలుపెట్టగానే, అదే వేళ ఆకాశంలో దుందుభుల ఘోర నాదం వినబడింది.

Verse 22

ददृशे तत्क्षणे तस्मिन्विमानं भानुसन्निभम् । गणेश्वरैरसंख्येयैः संवृतं च समंततः

అదే క్షణంలో సూర్యసమాన కాంతిమంతమైన విమానం ప్రత్యక్షమైంది; అది అన్ని వైపులా అసంఖ్యేయ గణేశ్వరులు—శివగణులు—చుట్టుముట్టి ఉన్నారు.

Verse 23

अप्सरोगणसंकीर्णं रुद्रकन्याभिरावृतम् । मृदंगमुरजोद्घुष्टं वेणुवीणारवान्वितम्

అది అప్సరాగణాలతో నిండిపోయి, రుద్రకన్యలచే ఆవరించబడింది. మృదంగ–మురజ ధ్వనులతో మార్మోగుతూ, వేణు మరియు వీణా నాదాలతో సమన్వితమై ఉండెను।

Verse 24

चित्ररत्नवितानाढ्यं मुक्तादामविराजितम् । मुनिभिस्सिद्धगंधर्वैर्यक्षचारणकिन्नरैः

అది విచిత్ర రత్నాలతో అలంకరించిన మహా విస్తారమైన విటానంతో సమృద్ధిగా, ముత్యాల హారాలతో ప్రకాశిస్తూ, మునులు, సిద్ధులు, గంధర్వులు, యక్షులు, చారణులు, కిన్నరులతో పరివృతమై ఉండెను।

Verse 25

नृत्यद्भिश्चैव गायद्भिर्वादयद्भिश्च संवृतम् । वीरगोवृषचिह्नेन विद्रमद्रुमयष्टिना

అది నర్తకులు, గాయకులు, వాద్యకారులతో చుట్టుముట్టబడి ఉండెను; అలాగే ప్రవాళవృక్ష దండంపై ధరించిన వీర వృషభ చిహ్నంతో గుర్తింపబడెను।

Verse 26

कृतगोपुरसत्कारं केतुना मान्यहेतुना । तस्य मध्ये विमानस्य चामरद्वितयांतरे

గౌరవ సూచకంగా ధ్వజాన్ని నిలిపి గోపురానికి విధివిధానంగా సత్కారం చేయబడెను; మరియు ఆ విమానమధ్యంలో, రెండు చామరాల మధ్య (అతడు స్థితుడై/దర్శనమిచ్చెను)।

Verse 27

छत्त्रस्य मणिदंडस्य चंद्रस्येव शुचेरधः । दिव्यसिंहासनारूढं देव्या सुयशया सह

నిర్మలమైన ఛత్రం క్రింద, చంద్రునివలె ప్రకాశించే మణిదండంతో, ఆయన సుయశా దేవితో కూడి దివ్యసింహాసనంపై ఆసీనుడై దర్శనమిచ్చెను।

Verse 28

श्रिया च वपुषा चैव त्रिभिश्चापि विलोचनैः । प्राकारैरभिकृत्यानां प्रत्यभिज्ञापकं प्रभोः

శ్రీ, దివ్య వపువు, అలాగే త్రినేత్రం—ఈ విశిష్ట లక్షణాల ద్వారానే ప్రభువు గుర్తింపబడతాడు; దర్శనమిచ్చినవారు స్వామిని అలా తెలుసుకొందురు।

Verse 29

अविलंघ्य जगत्कर्तुराज्ञापनमिवागतम् । सर्वानुग्रहणं शंभोः साक्षादिव पुरःस्थितम्

అది జగత్కర్త ఆజ్ఞను అతిక్రమించలేనట్లుగా వచ్చినదిగా కనిపించింది. శంభువు సమస్తులపై అనుగ్రహం సాక్షాత్తుగా ముందే నిలిచినట్లుగా ఉంది.

Verse 30

शिलादतनयं साक्षाच्छ्रीमच्छूलवरायुधम् । विश्वेश्वरगणाध्यक्षं विश्वेश्वरमिवापरम्

అతడు శిలాదుని కుమారుని సాక్షాత్తుగా దర్శించాడు—శ్రీమంతుడు, శ్రేష్ఠాయుధమైన త్రిశూలాన్ని ధరించినవాడు; విశ్వేశ్వరుని గణాధ్యక్షుడు, మరొక విశ్వేశ్వరునివలెనే.

Verse 31

विश्वस्यापि विधात्ःणां निग्रहानुग्रहक्षमम् । चतुर्बाहुमुदारांगं चन्द्ररेखाविभूषितम्

అతడు విశ్వంలోని విధాతలపై కూడా నియమనం మరియు అనుగ్రహం చేయగల సమర్థుడు—శిక్షించడంలోనూ వరప్రదానంలోనూ నిపుణుడు. నాలుగు భుజాలతో, ఉదారమైన దివ్యకాంతి గల దేహంతో, చంద్రరేఖతో అలంకృతుడు.

Verse 32

कंठे नागेन मौलौ च शशांकेनाप्यलंकृतम् । सविग्रहमिवैश्वर्यं सामर्थ्यमिव सक्रियम्

ఆయన కంఠంలో నాగము, శిరస్సుపై చంద్రుడు అలంకారంగా ఉన్నారు. ఆయన ఐశ్వర్యం దేహధారిగా నిలిచినట్లూ, ఆయన అపార సామర్థ్యం క్రియాశీలమై ప్రత్యక్షమైనట్లూ అనిపించింది.

Verse 33

समाप्तमिव निर्वाणं सर्वज्ञमिव संगतम् । दृष्ट्वा प्रहृष्टवदनो ब्रह्मपुत्रः सहर्षिभिः

ఆ స్థితిని—నిర్వాణసమాప్తిలా, సర్వజ్ఞత్వం ఒక్క సన్నిధిలో సమాహృతమైనట్లుగా—చూసి బ్రహ్మపుత్రుడు ఋషులతో కలిసి హర్షంతో ప్రకాశమాన ముఖుడయ్యాడు।

Verse 34

तस्थौ प्राञ्जलिरुत्थाय तस्यात्मानमिवार्पयन् । अथ तत्रांतरे तस्मिन्विमाने चावनिं गते

అతడు లేచి కరజోడించి నిలిచెను, తన ఆత్మనే ఆయనకు అర్పిస్తున్నట్లుగా. ఆ మధ్యలో, ఆ దివ్య విమానం భూమిపై దిగినప్పుడు,

Verse 35

आगता ब्रह्मणादिष्टाः पूर्वमेवाभिकांक्षया । श्रुत्वा वाक्यं ब्रह्मपुत्रस्य नंदीछित्त्वा पाशान्दृष्टिपातेन सद्यः

వారు ముందే ఆకాంక్షతో వచ్చి బ్రహ్మ ఆజ్ఞచే నియుక్తులై ఉన్నారు. బ్రహ్మపుత్రుని వాక్యము వినగానే నంది కేవలం దృష్టిపాతమాత్రంతోనే తక్షణం పాశాలను ఛేదించాడు।

Verse 36

शैवं धर्मं चैश्वरं ज्ञानयोगं दत्त्वा भूयो देवपार्श्वं जगाम । सनत्कुमारेण च तत्समस्तं व्यासाय साक्षाद्गुरवे ममोक्तम्

శైవధర్మమును, ఐశ్వర్యమయ జ్ఞానయోగమును ప్రసాదించి అతడు మళ్లీ దేవుని పార్శ్వమునకు వెళ్లెను. ఆ సమస్తమును సనత్కుమారుడు నా సాక్షాత్ గురువు వ్యాసునికి యథాతథ్యంగా ఉపదేశించాడు।

Verse 37

व्यासेन चोक्तं महितेन मह्यं मया च तद्वः कथितं समासात् । नावेदविद्भ्यः कथनीयमेतत्पुराणरत्नं पुरशासनस्य

మహాత్ముడు వ్యాసుడు నాకు చెప్పినదే, నేను మీకు సంక్షేపంగా వివరించాను. పురాలను పాలించే పరమేశ్వరుడు శివుని ఈ పురాణరత్నం వేదజ్ఞులకే చెప్పవలెను; వేదం తెలియనివారికి బోధించరాదు.

Verse 38

नाभक्तशिष्याय च नास्तिकेभ्यो दत्तं हि मोहान्निरयं ददाति । मार्गेण सेवानुगतेन यैस्तद्दत्तं गृहीतं पठितं श्रुतं वा

ఈ బోధను భక్తిలేని శిష్యునికీ, నాస్తికులకీ ఇవ్వకూడదు; మోహవశంగా ఇచ్చినదే నరకానికి దారి తీస్తుంది. అయితే సన్మార్గానుసరించి సేవాభావంతో దీన్ని స్వీకరించేవారు—గ్రహించి, చదివి లేదా విని—పాత్రులు.

Verse 39

तेभ्यः सुखं धर्ममुखं त्रिवर्गं निर्वाणमंते नियतं ददाति । परस्परस्योपकृतं भवद्भिर्मया च पौराणिकमार्गयोगात्

అటువంటి భక్తులకు ఆయన నిశ్చయంగా సుఖాన్ని, ధర్మముతో ప్రారంభమయ్యే త్రివర్గాన్ని (ధర్మ-అర్థ-కామ) మరియు అంతంలో నిర్ధారిత నిర్వాణశాంతిని ప్రసాదిస్తాడు. ఈ పౌరాణిక మార్గయోగం ద్వారా మీకూ నాకూ పరస్పర ఉపకారం కలుగుతుంది।

Verse 40

अतो गमिष्ये ऽहमवाप्तकामः समस्तमेवास्तु शिवं सदा नः । सूते कृताशिषि गते मुनयः सुवृत्ता यागे च पर्यवसिते महति प्रयोगे

అందుచేత నేను కృతకాముడనై ఇప్పుడు ప్రయాణమవుతాను; మన అందరికీ సదా సమస్త మంగళం కలుగుగాక—శివకృప నిత్యం నిలిచియుండుగాక. సూతుడు ఆశీర్వదించి వెళ్లిన తరువాత, ఆ మహా యాగప్రయోగం సమాప్తమైనపుడు, సువ్రత్తులైన మునులు కూడా చెదరిపోయిరి।

Verse 41

काले कलौ च विषयैः कलुषायमाणे वाराणसीपरिसरे वसतिं विनेतुः । अथ च ते पशुपाशमुमुक्षयाखिलतया कृतपाशुपतव्रताः

కలియుగ కాలంలో విషయాల వల్ల జీవులు కలుషితమవుతుండగా, వారు వారాణసీ పరిసరంలో నివాసాన్ని ఎంచుకొనిరి. అనంతరం పశు (జీవుడు)ను బంధించే పాశాల నుండి సంపూర్ణ విముక్తి కోరుతూ, వారు పాశుపత వ్రతాన్ని సంపూర్ణంగా ఆచరించిరి।

Verse 42

अधिकृताखिलबोधसमाधयः परमनिर्वृतिमापुरनिंदिताः । व्यास उवाच । एतच्छिवपुराणं हि समाप्तं हितमादरात्

సర్వబోధ సమాధిని పొందినవారు, ఓ నిందార్హతలేని వారా, పరమ శాంతిని పొందారు. వ్యాసుడు పలికెను—ఈ హితకరమైన శివపురాణము భక్తిశ్రద్ధలతో సమాప్తమైంది.

Verse 43

पठितव्यं प्रयत्नेन श्रोतव्यं च तथैव हि । नास्तिकाय न वक्तव्यमश्रद्धाय शठाय च

దీనిని శ్రమతో అధ్యయనం చేయాలి; అలాగే శ్రద్ధతో వినాలి. కానీ నాస్తికునికి, విశ్వాసం లేనివానికి, శఠుడైన కపటునికి ఇది చెప్పకూడదు.

Verse 44

अभक्ताय महेशस्य तथा धर्मध्वजाय च । एतच्छ्रुत्या ह्येकवारं भवेत्पापं हि भस्मसात्

మహేశుని భక్తి లేనివాడికైనా, కేవలం ధర్మధ్వజం మోసేవాడికైనా—ఇది ఒక్కసారి వినగానే పాపం భస్మమవుతుంది.

Verse 45

अभक्तो भक्तिमाप्नोति भक्तो भक्तिसमृद्धिभाक् । पुनः श्रुते च सद्भक्तिर्मुक्तिस्स्याच्च श्रुतेः पुनः

అభక్తుడైనా (ఇది విని) భక్తిని పొందుతాడు; భక్తుడు భక్తిసమృద్ధిని పొందుతాడు. మళ్లీ వినితే సద్భక్తి స్థిరమవుతుంది; పునఃపునః వినితే ముక్తి కూడా కలుగుతుంది.

Verse 46

तस्मात्पुनःपुनश्चैव श्रोतव्यं हि मुमुक्षुभिः । पञ्चावृत्तिः प्रकर्तव्या पुराणस्यास्य सद्धिया

కాబట్టి ముక్తిని కోరువారు దీన్ని పునఃపునః తప్పక వినాలి. సద్బుద్ధితో ఈ పురాణాన్ని ఐదు సార్లు ఆవృత్తి (పఠనం/శ్రవణం) చేయాలి.

Verse 47

परं फलं समुद्दिश्य तत्प्राप्नोति न संशयः । पुरातनाश्च राजानो विप्रा वैश्याश्च सत्तमाः

పరమ ఫలాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకొని ఎవడు ఆచరిస్తాడో, అతడు నిస్సందేహంగా అదే ఫలాన్ని పొందుతాడు. ప్రాచీన కాలంలో రాజులు, బ్రాహ్మణులు, సత్పురుషులైన వైశ్యులూ అలాగే చేసిరి.

Verse 48

सप्तकृत्वस्तदावृत्त्यालभन्त शिवदर्शनम् । श्रोष्यत्यथापि यश्चेदं मानवो भक्तितत्परः

దీనిని ఏడు సార్లు ఆవర్తనం చేస్తే శివదర్శనం లభిస్తుంది; మరియు ఏ మనిషి ఏకాగ్ర భక్తితో దీనిని శ్రవణం చేస్తాడో, అతడూ అనుగ్రహఫలాన్ని పొందుతాడు।

Verse 49

इह भुक्त्वाखिलान्भोगानंते मुक्तिं लभेच्च सः । एतच्छिवपुराणं हि शिवस्यातिप्रियं परम्

ఈ లోకంలో సమస్త భోగాలను అనుభవించి, చివరికి అతడు మోక్షాన్ని పొందుతాడు; ఎందుకంటే ఈ శివపురాణం పరమేశ్వరుడైన శివునికి అత్యంత ప్రియమైనది।

Verse 50

भुक्तिमुक्तिप्रदं ब्रह्मसंमितं भक्तिवर्धनम् । एतच्छिवपुराणस्य वक्तुः श्रोतुश्च सर्वदा

ఈ శివపురాణము భోగముక్తులను ప్రసాదించేది, వేదసమాన ప్రామాణ్యముగలది, భక్తిని వృద్ధి చేయునది. దీనిని చెప్పువారికీ వినువారికీ సదా ఫలప్రాప్తి కలుగును.

Verse 51

सगणस्ससुतस्सांबश्शं करोतु स शंकरः

గణుడితో, తన కుమారునితో, అంబతో కూడిన ఆ శంకరుడు మా అందరికీ నిత్య మంగళాన్ని ప్రసాదించుగాక.