Shiva Purana — Rudra Samhita, Shloka 46
हिरण्यनेत्रस्य तपः — Hiraṇyanetra’s Austerity and the Boon
सनत्कुमार उवाच । श्रुत्वेति तेषां वचनानि तानि कामातुरो घूर्णितसर्वगात्रः । विसर्जयामास मुनैस्सकाशं दुर्योधनादीन्सहसा स दैत्यः
sanatkumāra uvāca | śrutveti teṣāṃ vacanāni tāni kāmāturo ghūrṇitasarvagātraḥ | visarjayāmāsa munaissakāśaṃ duryodhanādīnsahasā sa daityaḥ
సనత్కుమారుడు పలికెను—వారి మాటలు విని కామాతురుడైన ఆ దైత్యుడు, సర్వాంగమూ వణుకుతూ, మునుల సన్నిధి నుండి దుర్యోధనాదులను అకస్మాత్తుగా పంపివేశెను।
Sanatkumara
Tattva Level: pasha
Shiva Form: Rudra
FAQs
The verse highlights how kama (unruled desire) agitates the being—symbolized by trembling limbs—and drives abrupt, dharma-blind decisions; Shaiva teaching emphasizes mastery of desire as a prerequisite for steadiness on the path to Shiva.
Though not naming the Liṅga directly, the contrast is implicit: the desire-driven daitya embodies pasha (bondage), while Saguna Shiva worship (Liṅga, mantra, devotion) is traditionally taught as a discipline that purifies impulses and stabilizes the mind toward Pati (Shiva).
A practical takeaway is japa of the Pañcākṣarī mantra ("Om Namaḥ Śivāya") with restraint of the senses; paired with simple Shaiva discipline like vibhūti (tripuṇḍra) and mindful breath, it counters agitation born of desire.