Shloka 34
कामविवाहवर्णनम् / Description of Kāma’s Marriage
इति रतिपतिरुच्चैर्मोहयुक्तो रतिं तां हृदुपरि जगृहे वै योगदर्शीव विद्याम् । रतिरपि पतिमग्र्यं प्राप्य सा चापि रेजे हरिमिव कमला वै पूर्णचन्द्रोपमास्या
iti ratipatiruccairmohayukto ratiṃ tāṃ hṛdupari jagṛhe vai yogadarśīva vidyām | ratirapi patimagryaṃ prāpya sā cāpi reje harimiva kamalā vai pūrṇacandropamāsyā
ఇలా కామపతి మోహంతో మునిగిపోయి ఆ రతిని హృదయంపై ఆలింగనం చేసుకున్నాడు; యోగదర్శి సత్యవిద్యను ఆలింగనం చేసుకున్నట్లుగా. రతీ కూడా శ్రేష్ఠ భర్తను పొందిన తరువాత, హరి పక్కన కమలలా ప్రకాశించింది; ఆమె ముఖం పూర్ణచంద్రుని వలె మనోహరం.
Suta Goswami (narrating to the sages at Naimiṣāraṇya)
Tattva Level: pashu
FAQs
It contrasts moha-driven attachment (Kāma clutching Rati) with the yogin’s higher clinging to vidyā (liberating knowledge), implying that desire can imitate devotion but only knowledge and Shiva-oriented awareness lead beyond bondage.
By showing the charm and bondage of desire, the verse indirectly points the devotee toward Saguna Shiva worship (Linga-upāsanā) as a stabilizing focus that purifies the heart and redirects longing into bhakti rather than moha.
A practical takeaway is to replace grasping desire with yogic remembrance—japa of the Panchākṣarī (Om Namaḥ Śivāya) and meditative fixation on Shiva’s form/Linga—cultivating vairāgya and clarity like “vidyā” held in the heart.