Shloka 15
दुर्गोपवीत-रचना तथा शिवामलङ्कारोत्सवः | The Making of the Durgopavīta and Pārvatī’s Auspicious Adornment Festival
ब्रह्मोवाच । अथ तं समयं ज्ञात्वा कन्यादानोचितं गिरिः । निवेदितं च गर्गेण मुसुदेऽतीव चेतसि
brahmovāca | atha taṃ samayaṃ jñātvā kanyādānocitaṃ giriḥ | niveditaṃ ca gargeṇa musude'tīva cetasi
బ్రహ్ముడు పలికెను—అప్పుడు కన్యాదానానికి తగిన సమయం వచ్చిందని తెలిసికొని, గర్గముని తెలియజేసిన సందేశాన్ని విని, గిరిరాజు గిరి మనస్సు అత్యంతంగా కలత చెందెను।
Brahma
Tattva Level: pashu
Shakti Form: Pārvatī
Role: nurturing
FAQs
It highlights dharma expressed through right timing (kāla) and right conduct (vidhi): the kanyādāna is undertaken when auspiciously ordained, showing how worldly rites can align with divine purpose in the Shaiva narrative of Śiva–Pārvatī.
Though not directly about the Liṅga, it supports Saguna Śiva-bhakti by framing Pārvatī’s marriage as a sacred, divinely guided event—devotees honor Śiva’s manifest līlā through dharmic observances and remembrance.
The takeaway is reverence for auspicious timing and purity of intention in rites; devotees may accompany such saṃskāra-remembrance with japa of the Pañcākṣarī (“Om Namaḥ Śivāya”) and simple Śiva-pūjā as a devotional support.