गणेशाभिषेक-वरदान-विधानम् | Gaṇeśa’s Consecration, Boons, and Prescribed Worship

Verse 1

नारद उवाच । जीविते गिरिजापुत्रे देव्या दृष्टे प्रजेश्वर । ततः किमभवत्तत्र कृपया तद्वदाधुना

నారదుడు పలికెను— ఓ ప్రజేశ్వరా! దేవి గిరిజాపుత్రుని జీవించి ఉన్నవాడిగా చూచినప్పుడు అక్కడ తరువాత ఏమి జరిగింది? కరుణచేసి ఇప్పుడు చెప్పుము.

Verse 2

ब्रह्मोवाच । जीविते गिरिजापुत्रे देव्या दृष्टे मुनीश्वर । यज्जातं तच्छृणुष्वाद्य वच्मि ते महदुत्सवम्

బ్రహ్ముడు పలికెను— ఓ మునీశ్వరా! దేవి గిరిజాపుత్రుని జీవించి ఉన్నవాడిగా చూచినప్పుడు ఏది జరిగిందో ఇప్పుడు వినుము. ఆ మహోత్సవాన్ని నీకు వివరిస్తాను.

Verse 3

जीवितस्स शिवापुत्रो निर्व्यग्रो विकृतो मुने । अभिषिक्तस्तदा देवैर्गणाध्यक्षैर्गजाननः

ఓ మునీ! శివపుత్రుడు జీవించి లేచెను—నిర్వ్యగ్రుడై, దుఃఖరహితుడై. అప్పుడు దేవతలూ గణాధ్యక్షులూ గజాననుని విధివిధానంగా అభిషేకించిరి.

Verse 4

दृष्ट्वा स्वतनयं देवी शिवा हर्षसमन्विता । गृहीत्वा बालकं दोर्भ्यां प्रमुदा परिषस्वजे

తన కుమారుని చూచి దేవి శివా హర్షంతో నిండిపోయెను. ఆమె బాలకుని రెండు భుజాలతో ఎత్తుకొని, పరమానందంతో అతనిని బిగిగా ఆలింగనం చేసెను.

Verse 5

वस्त्राणि विविधानीह नानालंकरणानि च । ददौ प्रीत्या गणेशाय स्वपुत्राय मुदांबिका

ఇక్కడ ముదితాంబిక ప్రేమపూర్వకంగా తన స్వపుత్రుడైన గణేశునికి అనేక విధాల వస్త్రాలు, నానా ఆభరణాలు దానమిచ్చింది.

Verse 6

पूजयित्वा तया देव्या सिद्धिभिश्चाप्यनेकशः । करेण स्पर्शितस्सोथ सर्वदुःखहरेण वै

ఆ దేవి అనేక విధాల పూజించి, అనేక సిద్ధులను ప్రసాదించి, అనంతరం సమస్త దుఃఖాలను హరించే తన చేతితో అతనిని స్పర్శించింది; అప్పుడు అతని బాధలన్నీ తొలగిపోయాయి.

Verse 7

पूजयित्वा सुतं देवी मुखमाचुम्ब्य शांकरी । वरान्ददौ तदा प्रीत्या जातस्त्वं दुःखितोऽधुना

దేవి శాంకరీ కుమారుని పూజించి అతని ముఖాన్ని ముద్దాడింది. ఆనందంతో వరాలు ఇచ్చింది; కానీ నీవు ఇప్పుడు దుఃఖితుడవయ్యావు.

Verse 8

धन्योसि कृतकृत्योसि पूर्वपूज्यो भवाधुना । सर्वेषाममराणां वै सर्वदा दुःखवर्जितः

నీవు ధన్యుడవు, కృతకృత్యుడవు; ఈ రోజు నుండి నీవే మొదట పూజ్యుడు. సమస్త అమరులలో నీవు ఎల్లప్పుడూ దుఃఖరహితుడవు.

Verse 9

आनने तव सिन्दूरं दृश्यते सांप्रतं यदि । तस्मात्त्वं पूजनीयोसि सिन्दूरेण सदा नरैः

ఇప్పుడు నీ ముఖంపై సిందూరం కనిపిస్తున్నది కాబట్టి నీవు సదా పూజనీయుడవు. ప్రజలు ఎల్లప్పుడూ సిందూరంతో నిన్ను గౌరవించాలి.

Verse 10

पुष्पैर्वा चन्दनैर्वापि गन्धेनैव शुभेन च । नैवेद्ये सुरम्येण नीराजेन विधानतः

విధివిధానంగా శివుని పూజ పుష్పాలతో గానీ, చందనంతో గానీ, శుభ సుగంధంతో గానీ చేయాలి; అలాగే మనోహర నైవేద్యాన్ని సమర్పించి, నియమానుసారం నీరాజనం చేయాలి.

Verse 11

तांम्बूलैरथ दानैश्च तथा प्रक्रमणैरपि । नमस्कारविधानेन पूजां यस्ते विधास्यति

తాంబూలం సమర్పించి, దానాలు చేసి, ప్రదక్షిణలు చేసి, విధివిధానంగా నమస్కారాలు ఆచరించి నీ పూజను ఎవడు నిర్వహిస్తాడో, అతడే నిజంగా నీకు యథోచిత పూజను అర్పించినవాడవుతాడు.

Verse 12

तस्य वै सकला सिद्धिर्भविष्यति न संशयः । विघ्नान्यनेकरूपाणि क्षयं यास्यंत्यसंशयम्

అతనికి సంపూర్ణ సిద్ధి తప్పక కలుగుతుంది—సందేహమే లేదు. అనేక రూపాలైన విఘ్నాలు కూడా నిశ్చయంగా నశిస్తాయి.

Verse 13

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा च तदा देवी स्वपुत्रं तं महेश्वरो । नानावस्तुभिरुत्कृष्टं पुनरप्यर्चयत्तथा

బ్రహ్ముడు పలికెను—ఇట్లు చెప్పి దేవి అప్పుడు తన కుమారుని (సంబోధించింది); అలాగే మహేశ్వరుడు కూడా అనేక ఉత్తమ వస్తువులతో ఆ శ్రేష్ఠ బాలుని మళ్లీ అర్చించాడు.

Verse 14

ततस्स्वास्थ्यं च देवानां गणानां च विशेषतः । गिरिजाकृपया विप्र जातं तत्क्षणमात्रतः

ఆ తరువాత, ఓ విప్రా, గిరిజా కృపవల్ల దేవతలకూ—ప్రత్యేకంగా (శివుని) గణాలకూ—ఆ క్షణమాత్రంలోనే ఆరోగ్యం తిరిగి లభించింది.

Verse 15

एतस्मिंश्च क्षणे देवा वासवाद्याः शिवं मुदा । स्तुत्वा प्रसाद्य तं देवं भक्ता निन्युः शिवांतिकम्

అదే క్షణంలో వాసవ (ఇంద్రుడు) మొదలైన దేవతలు ఆనందంతో శివుని స్తుతించిరి. ఆ దేవుని ప్రసన్నం చేసి, భక్తులు ఆయనను శివా (పార్వతి) సమీపానికి తీసికెళ్లిరి.

Verse 16

संसाद्य गिरिशं पश्चादुत्संगे सन्न्यवेशयन् । बालकं तं महेशान्यास्त्रिजगत्सुखहेतवे

తర్వాత గిరీశుడు (శివుడు) సమీపానికి చేరి, మహేశానీ (పార్వతి) ఆ బాలకుని తన ఒడిలో కూర్చుండబెట్టెను—మూడు లోకాల సుఖహేతువుగా.

Verse 17

शिवोपि तस्य शिरसि दत्त्वा स्वकरपंकजम् । उवाच वचनं देवान् पुत्रोऽयमिति मेऽपरः

అప్పుడు భగవాన్ శివుడు కూడా అతని శిరస్సుపై తన పద్మసమానమైన హస్తాన్ని ఉంచి దేవతలతో ఇలా పలికెను— “ఇవడును నా కుమారుడే.”

Verse 18

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखंडे गणेशगणाधिपपदवीवर्णनं नामाष्टादशोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీశివమహాపురాణములో ద్వితీయ రుద్రసంహితలోని చతుర్థ కుమారఖండములో ‘గణేశుని గణాధిప పదవివర్ణనము’ అను అష్టాదశోధ్యాయము సమాప్తమైంది.

Verse 19

नारादाद्यानृषीन्सर्वान्सत्वास्थाय पुरोऽब्रवीत् । क्षंतव्यश्चापराधो मे मानश्चैवेदृशो नृणाम्

అప్పుడు మనస్సును స్థిరపరచుకొని నారదాది సమస్త ఋషులను ఉద్దేశించి ముందుగా ఇలా పలికెను— “నా అపరాధాన్ని క్షమించండి; మనుష్యులలో ఇలాంటి గర్వమే కలుగుతుంది.”

Verse 20

अहं च शंकरश्चैव विष्णुश्चैते त्रयस्सुराः । प्रत्यूचुर्युगपत्प्रीत्या ददतो वरमुत्तमम्

“నేను (బ్రహ్మ), శంకరుడు, విష్ణువు”—ఈ ముగ్గురు దేవతలు హృదయానందంతో, పరమ వరం ఇవ్వబోతూ, ఒకేసారి ప్రత్యుత్తరం పలికిరి.

Verse 21

त्रयो वयं सुरवरा यथापूज्या जगत्त्रये । तथायं गणनाथश्च सकलैः प्रतिपूज्यताम्

మేము ముగ్గురం—దేవులలో శ్రేష్ఠులు—త్రిలోకములందు యథావిధిగా పూజ్యులం; అలాగే ఈ గణనాథుడును కూడా అందరూ సమ్యకంగా పూజించాలి.

Verse 22

वयं च प्राकृताश्चायं प्राकृतः पूज्य एव च । गणेशो विघ्नहर्ता हि सर्वकामफलप्रदः

మేము కూడా ప్రాకృత స్వభావానికి లోబడి ఉన్నాము; ఇతనూ ప్రాకృత స్థితిలోనే ఉన్నాడు; అయినా ఇతడు పూజ్యుడే. ఎందుకంటే గణేశుడు విఘ్నహర్త, సమస్త ధర్మ్యకామఫలప్రదాత.

Verse 23

एतत्पूजां पुरा कृत्वा पश्चात्पूज्या वयं नरैः । वयं च पूजितास्सर्वे नायं चापूजितो यदा

ముందుగా ఇతని పూజను చేసి, ఆ తరువాతనే మనుష్యులు మమ్మల్ని పూజించాలి. మేమందరం పూజింపబడినప్పుడు, ఇతడు ఎప్పుడూ అపూజితుడిగా ఉండకూడదు.

Verse 24

अस्मिन्नपूजिते देवाः परपूजाकृता यदि । तदा तत्फलहानिः स्यान्नात्र कार्या विचारणा

ఈ దేవుడు అపూజితుడై ఉండగా ఇతర దేవతల పూజ చేస్తే, ఆ పూజ ఫలం క్షీణిస్తుంది—ఇందులో సందేహమూ విచారణమూ లేదు.

Verse 25

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा स गणेशानो नानावस्तुभिरादरात् । शिवेन पूजितः पूर्वं विष्णुनानु प्रपूजितः

బ్రహ్మ అన్నారు—ఇలా చెప్పి ఆ గణేశానుడు అనేక ఉపచారాలతో భక్తిపూర్వకంగా ముందుగా శివునిచే పూజింపబడ్డాడు; తరువాత విష్ణువుచే కూడా విధివిధానంగా పూజింపబడ్డాడు.

Verse 26

ब्रह्मणा च मया तत्र पार्वत्या च प्रपूजितः । सर्वैर्देवैर्गणैश्चैव पूजितः परया मुदा

అక్కడ బ్రహ్మ, నేనూ, పార్వతీ కూడా ఆయనను విధివిధానంగా పూజించాము; సమస్త దేవతలూ గణాలూ పరమానందంతో ఆయనను పూజించారు.

Verse 27

सवैर्मिलित्वा तत्रैव ब्रह्मविष्णुहरादिभिः । सगणेशश्शिवातुष्ट्यै सर्वाध्यक्षो निवेदितः

అప్పుడు అక్కడే బ్రహ్మ, విష్ణు, హర మొదలైనవారంతా కలిసి, శివుని తృప్తి కోసం, గణేశునితో కూడిన సర్వాధ్యక్ష ప్రభువుకు నివేదించారు.

Verse 28

पुनश्चैव शिवेनास्मै सुप्रसन्नेन चेतसा । सर्वदा सुखदा लोके वरा दत्ता ह्यनेकशः

మళ్లీ అత్యంత ప్రసన్నమైన మనస్సుతో భగవాన్ శివుడు ఆయనకు—అనేకసార్లు—లోకంలో ఎల్లప్పుడూ సుఖాన్ని ప్రసాదించే అనేక వరాలను దయచేశాడు.

Verse 29

शिव उवाच । हे गिरीन्द्रसुतापुत्र संतुष्टोहं न संशयः । मयि तुष्टे जगत्तुष्टं विरुद्धः कोपि नो भवेत्

శివుడు పలికెను—హే గిరిరాజకన్య (పార్వతి) పుత్రా! నేను నిస్సందేహంగా సంతుష్టుడను. నేను తృప్తుడైతే సమస్త జగత్తు తృప్తమగును; అప్పుడు ఎవరూ విరోధిగా ఉండరు.

Verse 30

बालरूपोपि यस्मात्त्वं महाविक्रमकारकः । शक्तिपुत्रस्सुतेजस्वी तस्माद्भव सदा सुखी

నీవు బాలరూపుడై ఉన్నప్పటికీ మహాపరాక్రమాన్ని చూపువాడవు. నీవు శక్తి యొక్క తేజోవంతమైన పుత్రుడవు; కనుక నీవు సదా మంగళసుఖంతో ఉండుము.

Verse 31

त्वन्नाम विघ्नहंतृत्वे श्रेष्ठं चैव भवत्विति । मम सर्वगणाध्यक्षः संपूज्यस्त्वं भवाधुना

నీ నామమే విఘ్ననాశకత్వంలో పరమశ్రేష్ఠముగా ప్రసిద్ధి పొందుగాక. ఇకనుంచి నీవు నా సమస్త గణములకు అగ్రాధిపతిగా ఉండి విధివిధానముగా పూజింపబడుగాక.

Verse 32

एवमुक्त्वा शंकरेण पूजाविधिरनेकशः । आशिषश्चाप्यनेका हि कृतास्तस्मिंस्तु तत्क्षणात्

ఇట్లు పలికిన శంకరుడు అనేక విధాల పూజావిధానాలను నిర్దేశించాడు; అదే క్షణంలో అతనికి అనేక ఆశీర్వాదాలను కూడా ప్రసాదించాడు.

Verse 33

ततो देवगणाश्चैव गीत वाद्यं च नृत्यकम् । मुदा ते कारयामासुस्तथैवप्सरसां गणाः

అనంతరం దేవగణములు ఆనందంతో గానం, వాద్యము, నృత్యములను ప్రారంభించాయి; అలాగే అప్సరసల గణములు కూడా ఆ ఉత్సవాన్ని ఉద్భవింపజేశాయి.

Verse 34

पुनश्चैव वरो दत्तस्सुप्रसन्नेन शंभुना । तस्मै च गणनाथाय शिवेनैव महात्मना

మరల, అత్యంత ప్రసన్నుడైన మహాత్ముడు శివుడు, శంభుడు ఆ గణనాథునికి వరమును అనుగ్రహించెను.

Verse 35

चतुर्थ्यां त्वं समुत्पन्नो भाद्रे मासि गणेश्वर । असिते च तथा पक्षे चंद्रस्योदयने शुभे

ఓ గణేశ్వరా, నీవు భాద్రపద మాసమున కృష్ణ పక్షమున చతుర్థి తిథి యందు శుభప్రదమైన చంద్రోదయ సమయమున జన్మించితివి.

Verse 36

प्रथमे च तथा यामे गिरिजायास्सुचेतसः । आविर्बभूव ते रूपं यस्मात्ते व्रतमुत्तमम्

రాత్రి మొదటి జామునందు, పరిశుద్ధమైన మనస్సు గల గిరిజకు నీ దివ్య రూపము సాక్షాత్కరించెను, ఏలయనగా ఆమె వ్రతము అత్యంత శ్రేష్ఠమైనది.

Verse 37

तस्मात्तद्दिनमारभ्य तस्यामेव तिथौ मुदा । व्रतं कार्यं विशेषेण सर्वसिद्ध्यै सुशोभनम्

కావున ఆ దినము నుండి ప్రారంభించి, అదే తిథి యందు సంతోషముతో ప్రత్యేకముగా ఈ శుభకరమైన వ్రతమును ఆచరించవలెను, ఇది సర్వ సిద్ధులను ప్రసాదించును.

Verse 38

यावत्पुनस्समायाति वर्षान्ते च चतुर्थिका । तावद्व्रतं च कर्तव्यं तव चैव ममाज्ञया

సంవత్సరము చివరన మరల చతుర్థి వచ్చు వరకు, నా ఆజ్ఞ ప్రకారము నీవు ఈ వ్రతమును ఆచరించవలెను.

Verse 39

संसारे सुखमिच्छन्ति येऽतुलं चाप्यनेकशः । त्वां पूजयन्तु ते भक्त्या चतुर्थ्यां विधिपूर्वकम्

సంసారంలో అనేక విధాల అతుల సుఖాన్ని కోరువారు, చతుర్థీ నాడు విధిపూర్వకంగా భక్తితో నిన్ను పూజించుదురు గాక।

Verse 40

मार्गशीर्षे तथा मासे रमा या वै चतुर्थिका । प्रातःस्नानं तदा कृत्वा व्रतं विप्रान्निवेदयेत

మార్గశీర్ష మాసంలో రమా అనే చతుర్థీ నాడు, ప్రాతఃస్నానం చేసి వ్రతాన్ని బ్రాహ్మణులకు నివేదించవలెను।

Verse 41

दूर्वाभिः पूजनं कार्यमुपवासस्तथाविधः । रात्रेश्च प्रहरे जाते स्नात्वा संपूजयेन्नरः

దూర్వా గడ్డితో పూజ చేయవలెను, అలాగే విధిపూర్వక ఉపవాసం చేయవలెను. రాత్రి ప్రహరం వచ్చినప్పుడు స్నానం చేసి సమ్యకంగా సంపూజించవలెను।

Verse 42

मूर्तिं धातुमयीं कृत्वा प्रवालसंभवां तथा । श्वेतार्कसंभवां चापि मार्द्दिकां निर्मितां तथा

లోహమయమైన మూర్తిని చేసి, అలాగే ప్రవాళజన్యమైనదాన్ని, శ్వేతార్కమూలమైనదాన్ని, మరియు మట్టితో చేసిన మూర్తినీ తథావిధంగా నిర్మించాడు।

Verse 43

प्रतिष्ठाप्य तदा तत्र पूजयेत्प्रयतः पुमान् । गंधैर्नानाविधैर्दिव्यैश्चन्दनैः पुष्पकैरिह

అక్కడ దానిని ప్రతిష్ఠాపించి, నియమశీల భక్తుడు జాగ్రత్తగా పూజించవలెను—నానావిధ దివ్య సుగంధాలు, చందనం, పుష్పాలు అర్పించవలెను।

Verse 44

वितस्तिमात्रा दूर्वा च व्यंगा वै मूलवर्जिता । ईदृशानां तद्बलानां शतेनैकोत्तरेण ह

వితస్తి ప్రమాణమున్న, దోషరహితమై మూలం లేని దూర్వను అర్పించాలి. అటువంటి దూర్వ దళాలను నూరొకటి సమర్పించుము, ఓ శ్రోతా।

Verse 45

एकविंशतिकेनैव पूजयेत्प्रतिमां स्थिताम् । धूपैर्दीपैश्च नैवेद्यैर्विविधैर्गणनायकम्

ఇరవై ఒక (ఉపచార/అర్పణ)ములతోనే ప్రతిష్ఠిత ప్రతిమను పూజించాలి. ధూపం, దీపం, వివిధ నైవేద్యాలతో గణనాయకుడైన శ్రీగణేశుని సమర్చించాలి.

Verse 46

ताम्बूलाद्यर्घसद्द्रव्यैः प्रणिपत्य स्तवैस्तथा । त्वां तत्र पूजयित्वेत्थं बालचंद्रं च पूजयेत्

తాంబూలం మొదలైన ఉత్తమ అర్ఘ్యద్రవ్యాలతో అర్పించి నమస్కరించి, స్తవాలతో స్తుతించాలి. అక్కడ ఈ విధంగా నిన్ను పూజించిన తరువాత బాలచంద్రుడైన (చంద్రధారి) శివుని కూడా పూజించాలి.

Verse 47

पश्चाद्विप्रांश्च संपूज्य भोजयेन्मधुरैर्मुदा । स्वयं चैव ततो भुंज्यान्मधुरं लवणं विना

తర్వాత బ్రాహ్మణులను సమ్యకంగా సత్కరించి ఆనందంతో మధుర పదార్థాలు భోజనం చేయించాలి. ఆపై తానే ఉప్పు వదలి మధురాహారం భుజించాలి.

Verse 48

विसर्जयेत्ततः पश्चान्नियमं सर्वमात्मनः । गणेशस्मरणं कुर्य्यात्संपूर्णं स्याद्व्रतं शुभम्

ఆ తరువాత తన నియమాలన్నిటిని విధిపూర్వకంగా విసర్జించాలి. అనంతరం గణేశుని స్మరించాలి; అప్పుడు ఈ శుభ వ్రతం సంపూర్ణమై ఫలప్రదమవుతుంది.

Verse 49

एवं व्रतेन संपूर्णे वर्षे जाते नरस्तदा । उद्यापनविधिं कुर्याद्व्रतसम्पूर्त्तिहेतवे

ఈ విధంగా వ్రతం పూర్తై ఒక సంవత్సరం గడిచిన తరువాత, వ్రతసంపూర్ణత కోసం మనిషి విధిపూర్వకంగా ఉద్యాపన కర్మను చేయాలి।

Verse 50

द्वादश ब्राह्मणास्तत्र भोजनीया मदाज्ञया । कुंभमेकं च संस्थाप्य पूज्या मूर्तिस्त्वदीयिका

నా ఆజ్ఞ ప్రకారం అక్కడ పన్నెండు బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టాలి. అలాగే ఒక కుంభాన్ని స్థాపించి నీ స్వదివ్య మూర్తిని పూజించాలి.

Verse 51

स्थण्डिलेष्टपलं कृत्वा तदा वेदविधानतः । होमश्चैवात्र कर्तव्यो वित्तशाठ्यविवर्जितैः

అప్పుడు వేదవిధానానుసారం స్థండిలం, ఇష్టపలం మొదలైనవి సిద్ధం చేసి, ఇక్కడ హోమం కూడా చేయాలి—ధన విషయంలో మోసం, కంచితత్వం లేకుండా.

Verse 52

स्त्रीद्वयं च तथा चात्र बटुकद्वयमादरात् । भोजयेत्पूजयित्वा वै मूर्त्यग्रे विधिपूर्वकम्

ఇక్కడ భక్తితో రెండు స్త్రీలను, అలాగే రెండు బటుకులను, మూర్తి ముందర విధిపూర్వకంగా ముందుగా పూజించి, ఆపై వారికి భోజనం పెట్టాలి.

Verse 53

निशि जागरणं कार्यं पुनः प्रातः प्रपूजयेत् । विसर्जनं ततश्चैव पुनरागमनाय च

రాత్రి జాగరణం చేయాలి; తరువాత ఉదయాన్నే మళ్లీ సంపూర్ణ భక్తితో పూజించాలి. ఆపై విసర్జనం చేసి, మళ్లీ అనుగ్రహించి రావాలని ప్రార్థించాలి.

Verse 54

बालकाच्चाशिषो ग्राह्यास्स्वस्तिवाचनमेव च । पुष्पांजलिं प्रदद्याच्च व्रतसंपूर्ण हेतवे

చిన్న బాలుడి నుండికూడా ఆశీర్వాదాలను స్వీకరించాలి; స్వస్తివాచనమును కూడా చేయాలి. వ్రతం సంపూర్ణమగుటకై పుష్పాంజలిని అర్పించాలి.

Verse 55

नमस्कारांस्ततः कृत्वा नानाकार्यं प्रकल्पयेत् । एवं व्रतं कृतं येन तस्येप्सितफलं भवेत्

ఆపై నమస్కారాలు చేసి, విధిపూర్వకంగా వివిధ నియమాచారాలను ఆచరించాలి. ఈ విధంగా వ్రతం చేసినవాడికి పాశమోక్షప్రదాత శ్రీశివుని కృపవల్ల ఇష్టఫలం లభిస్తుంది.

Verse 56

यो नित्यं श्रद्धया सार्द्धं पूजां चैव स्व शक्तितः । कुर्य्यात्तव गणेशान सर्वकामफलाप्तये

హే గణేశా, శివగణాధిపతీ! ఎవడు నిత్యం శ్రద్ధతో, తన శక్తి మేరకు నీ పూజను చేస్తాడో, వాడు సమస్త ధర్మసమ్మత కోరికల ఫలాన్ని పొందుతాడు.

Verse 57

सिन्दूरैश्चन्दनैश्चैव तंडुलैः केतकैस्तथा । उपचारैरनेकैश्च पूजयेत्त्वां गणे श्वरम्

సిందూరం, చందనం, తండులు (బియ్యం), కేతకీ పుష్పాలు మరియు అనేక ఉపచారాలతో నిన్ను—గణేశ్వరుని—పూజించాలి.

Verse 58

एवं त्वां पूजयेयुर्ये भक्त्या नानोपचारतः । तेषां सिद्धिर्भवेन्नित्यं विघ्ननाशो भवेदिह

ఇలా భక్తితో అనేక ఉపచారాలతో నిన్ను పూజించే వారికి నిత్యసిద్ధి కలుగుతుంది; ఈ లోకంలోనే వారి విఘ్నాలు నశిస్తాయి.

Verse 59

सर्वैर्वर्णैः प्रकर्त्तव्या स्त्रीभिश्चैव विशेषतः । उदयाभिमुखैश्चैव राजभिश्च विशेषतः

ఈ శివవ్రతం/అనుష్ఠానం అన్ని వర్ణాలవారు చేయవలెను; ముఖ్యంగా స్త్రీలు. ఉదయాభిముఖంగా (తూర్పు దిశగా) ముఖం పెట్టి చేయవలెను; ప్రత్యేకంగా రాజులు చేయవలెను.

Verse 60

यं यं कामयते यो वै तंतमाप्नोति निश्चितम् । अतः कामयमानेन तेन सेव्यस्सदा भवान्

మనిషి ఏ ఏ కోరికను నిజంగా కోరుతాడో, అది నిశ్చయంగా పొందుతాడు. కాబట్టి పరమ శ్రేయస్సును కోరువాడు నిత్యం నిన్ను సేవించి పూజించవలెను.

Verse 61

ब्रह्मोवाच । शिवेनैव तदा प्रोक्तं गणेशाय महात्मने । तदानीं दैवतैश्चैव सर्वैश्च ऋषिसत्तमैः

బ్రహ్ముడు పలికెను—ఆ సమయంలో మహాత్ముడైన గణేశునికి స్వయంగా భగవాన్ శివుడే ఈ మాటలు చెప్పెను; అప్పుడు సమస్త దేవతలూ, శ్రేష్ఠ ఋషులూ (విని) సమ్మతించారు.

Verse 62

तथेत्युक्त्वा तु तैस्सर्वैर्गणैश्शंभुप्रियैर्मुने । पूजितो हि गणाधीशो विधिना परमेण सः

ఓ మునీ, “తథాస్తు” అని పలికి శంభుప్రియులైన ఆ సమస్త గణులు పరమ విధానంతో గణాధీశుని విధివిధానంగా పూజించారు.

Verse 63

ततश्चैव गणास्सर्वे प्रणेमुस्ते गणेश्वरम् । समानर्चुर्विशेषेण नानावस्तुभिरादरात्

ఆ తరువాత ఆ సమస్త గణులు తమ ప్రభువైన గణేశ్వరునికి ప్రణామం చేశారు; మరియు ప్రత్యేక భక్తి-ఆదరంతో నానావిధ పూజా ద్రవ్యాలతో సమానంగా ఆయనను అర్చించారు.

Verse 64

गिरिजायास्समुत्पन्नो यश्च हर्षो मुनीश्वर । चतुर्भिर्वदनैर्वै तमवर्ण्यं च कथं ब्रुवे

ఓ మునీశ్వరా! గిరిజా (పార్వతి)లో ఉద్భవించిన ఆనందం వర్ణనాతీతం. నాలుగు ముఖాలతో కూడ నేను ఆ అనిర్వచనీయ సుఖాన్ని ఎలా చెప్పగలను?

Verse 65

देवदुंदुभयो नेदुर्ननृतुश्चाप्सरोगणाः । जगुर्गंधर्वमुख्याश्च पुष्पवर्षं पपात ह

దేవదుందుభులు మ్రోగాయి, అప్సరాగణాలు నర్తించాయి. ప్రధాన గంధర్వులు గానం చేశారు, ఆకాశం నుండి పుష్పవర్షం కురిసింది.

Verse 66

जगत्स्वास्थ्यं तदा प्राप गणाधीशे प्रतिष्ठिते । महोत्सवो महानासीत्सर्वं दुःखं क्षयं गणम्

గణాధీశుడు (శివగణాధిపతి గణేశుడు) విధివిధానంగా ప్రతిష్ఠింపబడినప్పుడు జగత్తు ఆరోగ్యమూ క్షేమమూ పొందింది. మహోత్సవం ఏర్పడి, సమస్త దుఃఖాలు నశించాయి.

Verse 67

शिवाशिवौ च मोदेतां विशेषेणाति नारद । आसीत्सुमंगलं भूरि सर्वत्र सुखदायकम्

ఓ నారదా! శివుడు మరియు శివా (పార్వతి) విశేషంగా అత్యంత ఆనందించారు. ఎక్కడికక్కడ అపారమైన సుమంగళం ఏర్పడి, అన్ని వైపులా సుఖాన్ని ప్రసాదించింది.

Verse 68

ततो देवगणाः सर्वे ऋषीणां च गणास्तथा । समागताश्च ये तत्र जग्मुस्ते तु शिवाज्ञया

ఆ తరువాత అక్కడ సమాగమమైన దేవగణాలన్నీ, అలాగే ఋషుల గణాలన్నీ—అందరూ శివుని ఆజ్ఞతో అక్కడి నుండి బయలుదేరారు.

Verse 69

प्रशंसंतश्शिवा तत्र गणेशं च पुनः पुनः । शिवं चैव तथा स्तुत्वा कीदृशं युद्धमेव च

అక్కడ శివుని గణాలు గణేశుని మళ్లీ మళ్లీ ప్రశంసించాయి. వారు భగవాన్ శివుని కూడా స్తుతించి, ఆ యుద్ధం నిజంగా ఏ విధమైనదో కూడా వివరించారు.

Verse 70

यदा सा गिरिजा देवी कोपहीना बभूव ह । शिवोऽपि गिरिजां तत्र पूर्ववत्संप्रपद्य ताम्

దేవి గిరిజ కోపరహితురాలైనప్పుడు, శివుడూ అదే స్థలంలో పూర్వవత్తుగా ఆమెను సమీపించి మళ్లీ సౌహార్ద సమాగమాన్ని పొందెను।

Verse 71

चकार विविधं सौख्यं लोकानां हितकाम्यया । स्वात्मारामोऽपि परमो भक्तकार्योद्यतः सदा

లోకాల హితాన్ని కోరుతూ ఆయన సమస్త జీవులకు నానావిధ సుఖాలను కలిగించెను. పరమ స్వాత్మారాముడైనప్పటికీ ఆయన సదా భక్తుల కార్యసిద్ధికి ఉత్సుకుడై ఉంటాడు।

Verse 72

विष्णुश्च शिवमापृच्छ्य ब्रह्माहं तं तथैव हि । आगच्छाव स्वधामं च शिवौ संसेव्य भक्तितः

అప్పుడు విష్ణువు శివుని అనుమతి తీసుకొని, నేనైన బ్రహ్మ కూడా అలాగే. భక్తితో శివ-శివా దివ్య దంపతులను సేవించి మేము మా మా ధామాలకు తిరిగివచ్చాము।

Verse 73

नारद त्वं च भगवन्संगीय शिवयोर्यशः । आगमो भवनं स्वं च शिवौ पृष्ट्वा मुनीश्वर

హే భగవన్ నారదా, శివ-శివల యశస్సును గానము చేయుము. హే మునీశ్వరా, శివ-శివలను వినయంగా ప్రశ్నించి మళ్లీ నీ స్వగృహానికి తిరిగి పోవుము।

Verse 74

एतत्ते सर्वमाख्यातं मया वै शिवयोर्यशः । भवत्पृष्टेन विघ्नेश यशस्संमिश्रमादरात्

ఓ విఘ్నేశా, నీవు అడిగినందున నేను భక్తితో ఇవన్నీ వివరించాను—శివ-శివా (శక్తి) దివ్య దంపతుల యశస్సును, వారి ప్రసిద్ధ కీర్తితో కలిపి॥

Verse 75

इदं सुमंगलाख्यानं यः शृणोति सुसंयतः । सर्वमंगल संयुक्तस्स भवेन्मंगलालयः

సంయమంతో ఈ పరమ సుమంగళాఖ్యానాన్ని ఎవడు శ్రవణం చేస్తాడో, వాడు సమస్త మంగళాలతో యుక్తుడై తానే మంగళాలయమవుతాడు॥

Verse 76

अपुत्रो लभते पुत्रं निर्धनो लभते धनम् । भायार्थी लभते भार्यां प्रजार्थी लभते प्रजाम्

అపుత్రుడు పుత్రుని పొందును; నిర్ధనుడు ధనాన్ని పొందును. భార్యార్థి భార్యను పొందును; ప్రజార్థి సంతానాన్ని పొందును—ఇది శివభక్తి ఫలము.

Verse 77

आरोग्यं लभते रोगी सौभाग्यं दुर्भगो लभेत् । नष्टपुत्रं नष्टधनं प्रोषिता च पतिं लभेत्

రోగి ఆరోగ్యాన్ని పొందును; దుర్భాగ్యుడు సౌభాగ్యాన్ని పొందును. నష్టపుత్రుడు పుత్రుని తిరిగి పొందును; నష్టధనుడు ధనాన్ని తిరిగి పొందును; భర్త నుండి దూరమైన భార్య భర్తను మళ్లీ పొందును.

Verse 78

शोकाविष्टश्शोकहीनस्स भवेन्नात्र संशयः । इदं गाणेशमाख्यानं यस्य गेहे च तिष्ठति

శోకంలో మునిగినవాడు శోకరహితుడగును—ఇందులో సందేహం లేదు—ఎవరి ఇంట ఈ పవిత్ర గణేశాఖ్యానం భక్తితో నిలిచి ఉంటుందో.

Verse 79

सदा मंगलसंयुक्तस्स भवेन्नात्र संशयः । यात्राकाले च पुण्याहे यश्शृणोति समाहितः । सर्वाभीष्टं स लभते श्रीगणेशप्रसादतः

అతడు సదా మంగళసంయుక్తుడై ఉంటాడు—ఇందులో సందేహం లేదు. యాత్రాకాలంలో గానీ పుణ్యాహదినంలో గానీ సమాహితచిత్తంతో దీనిని వినువాడు, శ్రీగణేశుని ప్రసాదముచే సమస్త అభీష్టాలను పొందును।