Sukta 63

Mantra 1

स पूर्व्यो महानां वेनः क्रतुभिरानजे । यस्य द्वारा मनुष्पिता देवेषु धिय आनजे ॥

ఆయన—మహానులలో ప్రాచీనుడు—మహా వేనుడు (అన్వేషి); తన క్రతువులు (సంకల్ప-శక్తులు) ద్వారా సమీపించాడు. ఎవరి ద్వారాల ద్వారా మను-పితా ప్రవేశించాడో; ఆయన ద్వారానే మా ధీ (ప్రేరిత ఆలోచన) దేవుల మధ్య ప్రవేశిస్తుంది.

Mantra 2

दिवो मानं नोत्सदन्त्सोमपृष्ठासो अद्रयः । उक्था ब्रह्म च शंस्या ॥

దివ్యలోక ప్రమాణానికి తగ్గకుండా, సోమాన్ని వెనుక మోసే అద్రి-శిలలు చలించుచున్నవి. ఉద్ధరించే ఉక్థములు మరియు పవిత్ర బ్రహ్మ-వాక్యము ప్రకటింపబడుగాక.

Mantra 3

स विद्वाँ अङ्गिरोभ्य इन्द्रो गा अवृणोदप । स्तुषे तदस्य पौंस्यम् ॥

విద్వాంసుడు—ఇంద్రుడు—అంగిరసులకు ప్రకాశ-రశ్ములను (కాంతి-గావులను) విప్పెను. అతని ఆ పౌంస్యము—పురుషబలం, ఆత్మ యొక్క విజయశక్తి—నేను స్తుతించుచున్నాను.

Mantra 4

स प्रत्नथा कविवृध इन्द्रो वाकस्य वक्षणिः । शिवो अर्कस्य होमन्यस्मत्रा गन्त्ववसे ॥

ప్రాచీనకాలమునుండి కవులను వృద్ధిచేయువాడు ఇంద్రుడు; వాక్కును మోసేవాడు. అర్కమునకు హోమస్థానమునకు, శివుడై, సహాయార్థం ఇక్కడ మా వైపుకు రాగాక.

Mantra 5

आदू नु ते अनु क्रतुं स्वाहा वरस्य यज्यवः । श्वात्रमर्का अनूषतेन्द्र गोत्रस्य दावने ॥

ఇప్పుడు నిజంగా, ఓ ఇంద్రా, నీ అనుక్రతు (కార్యసాధక సంకల్పం/ఇచ్ఛ)ను అనుసరించి యజ్యభావముగల ఉపాసకులు ‘స్వాహా’ అని పలికి వరణీయ వరం (శ్రేష్ఠ ఆనందం/దానం)ను అర్పిస్తారు. స్తోత్రగీతాలు నీ శ్వాత్ర (ప్రచండ) బలాన్ని అనుగానించాయి—గోత్ర (దీప్త గోసంపద/ప్రకాశ ధనం) దానార్థం.

Mantra 6

इन्द्रे विश्वानि वीर्या कृतानि कर्त्वानि च । यमर्का अध्वरं विदुः ॥

ఇంద్రునిలోనే సమస్త వీర్యాలు (వీరశక్తులు) సమాహితమై ఉన్నాయి—కృత (సిద్ధమైన)వీ, కర్తవ్య (ఇంకా సిద్ధించవలసిన)వీ. దీప్త స్తోత్రాలు (అర్కా) ఆయననే అధ్వర (యజ్ఞగతి/యజ్ఞమార్గం)గా తెలుసుకొంటాయి.

Mantra 7

यत्पाञ्चजन्यया विशेन्द्रे घोषा असृक्षत । अस्तृणाद्बर्हणा विपोऽर्यो मानस्य स क्षयः ॥

పాఞ్చజన్య (ఐదు విధాల జన్మించిన) మానవసముదాయం కొరకు ఇంద్రుని వైపు ఆకాంక్షా-ఘోషలు విడుదలైనప్పుడు, విప్రుడు—ప్రేరిత దర్శనముగల ఋషి—బర్హణా (ఉన్నతిని కలిగించే/విస్తరించిన) ఆసనాన్ని పరచాడు. అదే అంతరారోహణతో ఆర్య—ఉన్నతుడు—గా మారే మనస్సు యొక్క క్షయ (నివాసస్థానం).

Mantra 8

इयमु ते अनुष्टुतिश्चकृषे तानि पौंस्या । प्रावश्चक्रस्य वर्तनिम् ॥

ఇది నీకోసం నేను నిర్మించిన అనుష్టుతి (స్తుతి); దీని ద్వారా నీ పౌంస్య (పౌరుష) శక్తులను నేను స్థాపిస్తున్నాను. ఇంకా చక్రపు మార్గాన్ని నేను విస్తరింపజేస్తున్నాను—మాలో నీ బలపు అగ్రగతిని తెరుస్తున్నాను.

Mantra 9

अस्य वृष्णो व्योदन उरु क्रमिष्ट जीवसे । यवं न पश्व आ ददे ॥

ఈ వృష్ణ (పరాక్రమవంతుడు) యొక్క విశాలమైన విప్పుడులో నీవు జీవనార్థం విస్తారంగా ముందడుగు వేసావు; ఇంకా యవం (ధాన్యం)ను, పశువులకోసం తెచ్చినట్లుగా, తీసుకొచ్చావు—అంతర్లీన ‘పశువుల’ కోసం, పెరగవలసిన శక్తులకు పోషణగా.

Mantra 10

तद्दधाना अवस्यवो युष्माभिर्दक्षपितरः । स्याम मरुत्वतो वृधे ॥

ఆ (సత్-లాభం)ను ధృడంగా ధరించి, సహాయం కోరుతూ, మరియు మీరు—దక్ష (వివేక) పితరులుగా—ఉండగా, మేము మరుత్వంతుని వృద్ధిలో వృద్ధిగా కావాలి; మరుతులతో కూడిన ఇంద్రుడు మా సత్తాను విస్తరింపజేయుగాక.

Mantra 11

बळृत्वियाय धाम्न ऋक्वभिः शूर नोनुमः । जेषामेन्द्र त्वया युजा ॥

హే శూరా! ఋత్వియ (ఋతు-సమ్యక్) ధామము మరియు బలము కొరకు, ప్రకాశమయ ఋక్-స్తోత్రాలతో మేము నిన్ను ముందుకు ప్రేరేపిస్తున్నాము. హే ఇంద్రా! నీ యుగ (సహకారం) తో యుక్తులమై మేము జయాన్ని పొందుదుము.

Mantra 12

अस्मे रुद्रा मेहना पर्वतासो वृत्रहत्ये भरहूतौ सजोषाः । यः शंसते स्तुवते धायि पज्र इन्द्रज्येष्ठा अस्माँ अवन्तु देवाः ॥

మా కొరకు రుద్రులు—బలవంతులు, పర్వతసములు—వృత్ర-వధంలో, యుద్ధ-ఆహ్వానంలో (భరహూత) ఆనందంతో ఏకమనస్సుతో కలిసివుండుగాక. ఎవడు శంసిస్తాడో, ఎవడు స్తుతిస్తాడో, అతనికై దృఢమైన పజ్ర-బలం స్థాపితమగుగాక. ఇంద్రుని జ్యేష్ఠునిగా చేసుకొని దేవులు మమ్మల్ని రక్షించుగాక.