Sukta 51

Mantra 1

यथा मनौ सांवरणौ सोममिन्द्रापिबः सुतम् । नीपातिथौ मघवन्मेध्यातिथौ पुष्टिगौ श्रुष्टिगौ सचा ॥

మనూ సాంవరణునితో, హే ఇంద్రా, నీవు పిండిన (సుత) సోమాన్ని త్రాగినట్లే—అలాగే, హే మఘవన్, నీపాతిథితో, మేధ్యాతిథితో, పుష్టిగౌ మరియు శ్రుష్టిగౌ (వృద్ధి మరియు శ్రవణ-ఆజ్ఞాపాలన శక్తులు)తో సహచరుడై (నీవు త్రాగితివి/సహకరించితివి).

Mantra 2

पार्षद्वाणः प्रस्कण्वं समसादयच्छयानं जिव्रिमुद्धितम् । सहस्राण्यसिषासद्गवामृषिस्त्वोतो दस्यवे वृकः ॥

పార్షద్వాణుడు ప్రస్కణ్వుణ్ని సంపూర్ణంగా లక్ష్యానికి చేర్చాడు; పడిపోయి పడి ఉన్న జివ్రిని పైకి లేపాడు. అతడు గవాం—గో (కిరణాలు)—సహస్రాలను గెలుచుకున్నాడు; నీ సహాయంతో ఆ ఋషి దస్యువుకు ‘వృక’—తోడేలు—గా మారి, శత్రు తమస్సును గ్రసించేవాడయ్యాడు.

Mantra 3

य उक्थेभिर्न विन्धते चिकिद्य ऋषिचोदनः । इन्द्रं तमच्छा वद नव्यस्या मत्यरिष्यन्तं न भोजसे ॥

కేవలం ఉక్థాలతో (స్తుతిపాఠాలతో) లక్ష్యాన్ని పొందని వాడు; కానీ తెలిసిన వాడు—ఋషి-ప్రేరణచే నడిపింపబడిన వాడు—ఆ ఇంద్రుని నేరుగా సంభోదించి పలుకు. నూతన మతి (ఆలోచన) అతని వద్దకు చేరుగాక—అవినాశిగా—అతని శక్తి యొక్క సత్య భోగం (సహభాగిత్వం) కోరుతూ।

Mantra 4

यस्मा अर्कं सप्तशीर्षाणमानृचुस्त्रिधातुमुत्तमे पदे । स त्विमा विश्वा भुवनानि चिक्रददादिज्जनिष्ट पौंस्यम् ॥

ఆయనకోసం వారు ‘సప్తశీర్ష’ (ఏడు శిరస్సులు) గల అర్చను పాడారు—‘త్రిధాతు’ (మూడువిధ క్రమం)లో స్థాపితమై—ఉత్తమ పదంలో. ఆయనే నిజంగా ఈ సమస్త భువనాలను ప్రకటనకు గర్జింపజేస్తాడు; ఆ ఆదినుంచే ‘పౌంస్య’ (వీర్యం, పౌరుషం) జనించింది.

Mantra 5

यो नो दाता वसूनामिन्द्रं तं हूमहे वयम् । विद्मा ह्यस्य सुमतिं नवीयसीं गमेम गोमति व्रजे ॥

మాకు వసువుల (ధనసంపదల) దాత అయిన ఆ ఇంద్రుని మేము ఆహ్వానిస్తున్నాము. ఎందుకంటే అతని సదా-నవీన సుమతి (సద్బుద్ధి) మాకు తెలిసినది; గో-సంపదతో నిండిన వ్రజం (గోధామం/గోశాల) మేము చేరుదుము గాక.

Mantra 6

यस्मै त्वं वसो दानाय शिक्षसि स रायस्पोषमश्नुते । तं त्वा वयं मघवन्निन्द्र गिर्वणः सुतावन्तो हवामहे ॥

ఓ వసో (ధనాధిపతీ), నీవు ఎవరిని దానానికి శిక్షిస్తావో, అతడు రాయస్పోషం (ధనవృద్ధి/సమృద్ధి) పొందుతాడు. ఓ మఘవన్ ఇంద్రా, గిర్వణ (స్తుతిప్రియుడా), మేము—సోమరసం పిండేవారు—సుత (సోమ) తో యజ్ఞంలో నిన్ను ఆహ్వానిస్తున్నాము.

Mantra 7

कदा चन स्तरीरसि नेन्द्र सश्चसि दाशुषे । उपोपेन्नु मघवन्भूय इन्नु ते दानं देवस्य पृच्यते ॥

ఎప్పుడూ నీవు అడ్డుపడబడవు, ఓ ఇంద్రా; దాశుష్ (దాత) పట్ల నీవు విరమించవు. ఓ మఘవన్, మళ్లీ మళ్లీ—ఇంకా ఇంకా—నీ దేవదానం మా చేత కోరబడుతుంది; అది మాతో అనుసంధానమవుతుంది.

Mantra 8

प्र यो ननक्षे अभ्योजसा क्रिविं वधैः शुष्णं निघोषयन् । यदेदस्तम्भीत्प्रथयन्नमूं दिवमादिज्जनिष्ट पार्थिवः ॥

అతడు ముందుకు సాగుతాడు; తన ప్రబల బలవేగంతో క్రివిని సంహరిస్తాడు; తన దెబ్బలతో శుష్ణుడు పరాజయంలో గర్జిస్తూ కూలిపోతాడు. అతడు ఆ దూరంలోని ద్యౌసును స్థిరపరచి విస్తరించినప్పుడు, ఆ కార్యం నుంచే పార్థివ ఆధారం జన్మించింది.

Mantra 9

यस्यायं विश्व आर्यो दासः शेवधिपा अरिः । तिरश्चिदर्ये रुशमे परीरवि तुभ्येत्सो अज्यते रयिः ॥

యారికోసం ఈ సమస్త ఆర్యుడు, దాసుడు—ధనాన్ని కాపాడే శత్రువైనా—వశమవుతారో; హే ప్రకాశవంతుడా, విభజన అవతల కూడా ఆర్యునికి సమృద్ధి ప్రవాహం నీకే మాత్రమే అర్పించబడుతుంది.

Mantra 10

तुरण्यवो मधुमन्तं घृतश्चुतं विप्रासो अर्कमानृचुः । अस्मे रयिः पप्रथे वृष्ण्यं शवोऽस्मे सुवानास इन्दवः ॥

వేగంగా ప్రయత్నించే విప్రులు మధురసంతో నిండిన, ఘృతధారగా స్రవించే స్తుతి-ఋక్‌ను పాడారు. మాలో రయి విస్తరిస్తుంది; మాలో వృష్ణ్య-శవ (వీర్యబలం) పెరుగుతుంది—మాలోనే, పిండినప్పుడు, సోమబిందువులు ప్రవహిస్తాయి.